بهدنبال اعلام خبر درگذشت «پل نيومن» كه به علت ابتلا به سرطان در سن 83 سالگي دارفاني را وداع گفت، بزرگان دنياي سينما در پيامهايي، به ابراز احساسات نسبت به بازيگر فقيد هاليوود پرداختند.
«جورج كلوني»، بازيگر نامآشناي هاليوود و سفير صلح سازمان ملل گفت: «نيومن همهچيز را نه فقط براي ما بازيگران، بلكه براي همه فراهم كرد.»
«روبرت ردفورد»، همبازي «پل نيومن» در فيلمهايي چون «بوچ كسيدي و ساندنس كيد» و «نيش» گفت:
«لحظههايي هستند كه در قالب جمله نميتوان احساسات را بيان كرد. من دوست واقعيام را از دست دادم. زندگي من و اين كشور با وجود او جلوه ديگري داشت.»
«سالي فيلد»، ديگر بازيگر مشهور هاليوود كه در فيلم «فقدان رذالت» با «نيومن» همبازي بود نيز در جملاتي گفت: «بسيار خوشبختم كه با او آشنا شدم. جهان با وجود او خوشتر بود. »
«دانيل كراگ» كه در «جادهاي به سوي تباهي» در كنار «پل نيومن» ايفاي نقش داشت نيز اظهار كرد: «او يكي از بزرگترين بازيگران تاريخ سينماي جهان و مردي خوشچهره بود. با مرگ او، يك عصر بازيگري به پايان رسيد.»
«ويكتوريا پرينسيپال»، همبازي «نيومن» در فيلم «قاضي روي بين» نيز گفت: «نيومن عرصه بازيگري را براي بسياري از ما هموار ساخت. سخاوت او براي همه آنهايي كه او را ميشناختند، آشكار و براي آنها الهامبخش بود.»
«دان گليكمن»، رييس انجمن سينماي آمريكا در پيامي به مناسبت درگذشت ستاره سينماي هاليوود اعلام كرد:
«او استاد هنر بازيگري بود. هنرمندي كه مورد احترام بازيگران همعصر خود بود و همه علاقهمندان سينما به او عشق ميورزيدند.»
«روبرت فارستر»، نايب رييس «انجمن پل نيومن» كه بيش از250 ميليون دلار كمكهاي انساندوستانه در جهان داشته است، اعلام كرد: «هنر پل نيومن بازيگري، علاقهاش به رانندگي و عشق او خانواده و دوستانش بودند. اما قلب و روح او به ساخت جهاني بهتر براي همه مردم تعلق داشت.»
«آرنولد شواتزينگر»، بازيگر معروف هاليوود و شهردار كاليفرنيا اعلام كرد: «او يك مرد انقلابي و انساندوست سخاوتمند بود كه همه او را ستايش ميكردند. او ميليونها نفر را با نقشآفرينيهاي متفاوتاش سرگرم ميكرد و با كارهاي انساندوستانهاش، زندگي بسياري از كودكان را نجات بخشيد.»
«بيل كلينتون»، رييسجمهور اسبق آمريكا نيز در پيامي اعلام كرد: «پل نيومن يك سمبل براي آمريكا بود، يك قهرمان براي كودكان و يك نوعدوست فداكار. ما دوست عزيزي را از دست داديم كه با تلاشهايش، معناي ديگري به جهان بخشيد.»
خانواده و دختران اين بازيگر پرآوازه نيز در اظهاراتي اعلام كردند: «نيومن نقشهاي فراموشنشدني زيادي بازي كرد. اما بالاتر از همهي آنها، او همسري فداكار، پدري عاشق، پدربزرگي دوستداشتني و انساندوستي مخلص بود.»
به گزارش فرانسپرس، «پل نيومن» براي اولينبار در فيلم «جام سيمين» در سال 1954 ايفاي نقش داشت. چهار سال بعد در سال 1958 براي فيلم «تابستان گرم طولاني» نخل طلاي بهترين بازيگر مرد را كسب كرد.
او 10 بار نامزد جايزه اسكار بهترين بازيگر مرد شد و در سال 1987 براي فيلم «رنگ پول» سرانجام توانست اسكار را بهدست آورد. او همچنين در سال 1986 براي ايفاي نقشهاي ماندگار جايزه افتخاري آكادمي اسكار را كسب كرد و در سال 1994 جايزه انساندوستانه «جان هرشولت» را از آكادمي اسكار گرفت.
يكي از بهيادماندنيترين نقش آفرينيهاي «پل نيومن» در فيلم «نيش» بود كه در هفت بخش برنده جايزه اسكار شد.
«پل نيومن» طي چند دهه حضور چشمگير در سينماي آمريكا موفق به دريافت افتخارات سينمايي متعددي شد كه از مهمترين آنها ميتوان اشاره كرد به:
*10بار نامزدي جايزه اسكار و يكبار كسب اسكار بهترين بازيگر مرد در سال 1987 براي «رنگ پول»؛
*جايزه بهترين بازيگر مرد از آكادمي فيلم انگليس (بافتا) در سال 1962؛*خرس نقرهاي جشنواره فيلم برلين در سال 1995 براي «هيچكس احمق نيست»؛*جايزه بهترين بازيگر مرد جشنواره كن در سال 1958 براي
«تابستان گرم طولاني»؛*جايزه بهترين بازيگر مرد خارجي از جوايز انجمن نويسندگان فيلم اسپانيا در سال 1962 براي «يكي آن بالا مرا دوست دارد»؛*جايزه يك عمر دستاورد سينمايي از انجمن فيلم مركز لينكولن در سال 1957؛*جايزه بهترين بازيگر مرد، بهترين كارگرداني و بهترين بازيگر جوان از جوايز گولدن گلوب آمريكا؛*جايزه بهترين بازيگر مرد از جشنواره فيلم «مار دل پلاتا» در سال 1962؛*دو جايزه بهترين بازيگر مرد از انجمن منتقدين فيلم نيويورك در سالهاي 1994 و 1968؛ از جمله نقشهاي ماندگار «پل نيومن» در تاريخ سينماي جهان ميتوان به «گربه روي شيرواني داغ» (1958)، «جايزه» (1969)، «بوچ كسيدي و ساندنس كيد» (1969)، «بعضي اوقات يك ملت بزرگ» (1971)، «تيرانداز چپدست» (1958)،
«بيلياردباز» (1961)، «پرنده خوش جواني» (1962)، «نوع جديد عشق» (1963)، «لوك خوشدست» (1967)، «نيش» (1973)، «فقدان رذالت» (1981)، «رنگ پول» (1986)، «هيچكس احمق نيست» (1994)، «جادهاي بهسوي تباهي» (2002)، «حكم قاضي» (1982) و «آسمانخراش جهنمي» (1974) اشاره كرد.
