دیدنی های جذاب امروز

ارسال برای دوستان

تیتر : ضعف جنسي ،علل ،درمان و پيشگيري
خلاصه : اختلال انگیختگی زناشویی نوعی انحراف پزشکی است که می تواند در طول هر زمان از چرخه زناشویی (تمایل، برانگیختگی، ارگاسم، و بازگشتن به مرحله اولیه) به وقوع بپیوندد که این امر می تواند رضایت زناشویی مطلوب در حین فعالیت زناشویی را کاهش دهد.
متن کل خبر : فردی که دچار یک چنین اختلالی باشد، به برقراری رابطه زناشویی تمایل دارد، اما مشکلاتی را در زمینه برقراری رابطه زناشویی احساس می کند و متاسفانه در تحریک شدن برای ادامه کار دچار مشکل می شود.

این اختلال پیش تر به عنوان تمایل پایین در خانم ها و سستی در آقایون نام گرفته بود، اما این روزها با پیشرفت علم این مشکل را به این صورت مورد بررسی قرار نمی دهند. ضعف زناشویی اکنون به عنوان عدم قابلیت نعوذ شناخته شده و سرد مزاجی در حال حاضر به عنوان مشکل در زمینه برانگیختگی و اشتیاق و اضطراب معنا پیدا می کند.

هم برای آقایون و هم برای خانم ها این شرایط می تواند نوعی بیزاری و یا عدم تمایل به برقراری رابطه زناشویی ایجاد نماید. در آقایون این ناتوانی سبب عدم توانایی در نگه داشتن نعوذ و حفظ آن و لذت نبردن تمام و کمال در حین برقراری رابطه زناشویی تعریف می شود. در خانم ها هم این اختلال همرا با کاهش میزان ترشح مایع روان کننده برای ادامه نزدیکی می باشد.

ملاحظات

ضعف زناشویی موقتی به طور تقریبی در حدود ۵۰% از مردان اتفاق می افتد و ضعف زناشویی مزمن از هر ۸ نفر یک نفر را به خود مبتلا می سازد که این نوع اختلالات با بالا رفتن سن در آقایون افزایش پیدا می کند. در امریکا بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون مرد به این بیماری مبتلا می باشند. در حدود ۵۲ درصد از آقایون بین ۴۰ تا ۷۰ سال هم حدود متفاوتی از کم کاری و یا عدم توانایی در حفظ نعوذ را شاهد هستند.

ضعف زناشویی را می توان در دو گروه اولیه و ثانویه طبقه بندی نمود. آقایونی که دارای ضعف زناشویی اولیه می باشند، هیچ گاه آنقدر نعوذ نمی شوند که بتوانند رابطه زناشویی برقرار کنند. در ضعف زناشویی نوع دوم، حالت نعوذ پس از یک دوره نرمال از بین می رود. این امر به طور مکرر اتفاق می افتد بجز مواقعی که بیماری و یا جراحت خاصی صورت بپذیرد.

راه درمان ضعف زناشویی نوع دوم قدری راحت تر است چراکه بیمارن قبلاً تجربه عملکرد عادی آلت را داشته اند.

برای نعوذ چند فاکتور مورد نیاز است:

ایجاد علاقه و تمایل ذهنی

عملکرد نرمال هورمون ها از جمله غده هیپوفیز

تستسترون کافی

ذخیره غنی خونی در آلت
انزال زودرس (زمانیکه ارگاسم خیلی پیش از موقع نرمال حاصل می شود) چیزی جدای ضعف زناشویی است و زوجین برای درمان این بیماری باید با پزشک متخصص مشورت کنند.
ناباروری در آقایون نیز جدای مقوله ضعف زناشویی است. مردی که نمی تواند حالت نعوذ را حفظ کند، ممکن است هیچ مشکلی در بارور کردن همسر خود نداشته باشد. مرد نابارور می تواند به راحتی یک نزدیکی کاملاً طبیعی داشته باشد، اما نمی تواند همسر خود را بارور کند.
علائم
در خانم ها یا آقایون
کمبود علاقه به برقراری رابطه زناشویی

عدم توانایی در ایجاد حس برانگیختگی

احساس درد به هنگام برانگیختگی(که در خانم ها شایع تر است)

ناباروری
در آقایون
عدم توانایی در نعوذ

عدم توانایی در حفط نعوذ برای برقراری رابطه زناشویی

تاخیر در انزال و یا عدم وجود انزال علیرغم وجود محرک های کافی

عدم توانایی در کنترل و زمانبندی انزال
در خانم ها
ناتوانایی در آزاد کردن عضلات واژینال به منظور پذیرش آمیزش

کمبود میزان ترشحات روان کننده قبل و در حین برقراری رابطه زناشویی

ناتوانی در رسیدن به اوج لذت زناشویی زنانه
دلایل
این بیماری می تواند از آغاز و یا پس از تجربه ی دوره ای معین در فرد ایجاد شود. ممکن است به مرور زمان بر شدت آن افزوده شود و یا ممکن است به طور ناگهانی ایجاد شده و خود را به شکل ضعف کلی و یا جزئی زناشویی نشان دهد. دلایل بیماری می تواند عوامل مختلف جسمی، روانی و یا هر دو باشد.
فاکتورهای احساسی برون فردی (مشکلات زناشویی، عدم وجود اعتماد میان دو طرف) و یا درون فردی (مانند افسردگی، احساس ترس و گناه، وجود آسیب های زناشویی در گذشته و غیره) باشد.
دلایل جسمانی هم می تواند شامل مواردی از قبیل مصرف مواد مخدر (نظیر: الکل، نیکوتین، نارکتین، قرص های روان گردان) و داروهای ضد افسردگی، آنتی هیستامین و سایر داروها باشد. پروستات، جراحی عروق، وجود مشکل در سیستم تنفسی، اختلال غدد مترشحه ماند تیروئید و غدد فوق کلیوی، اختلالات عصبی که به دلیل آسیب های گذشته ایجاد شده باشند (مانند آسیب ستون مهره ها و نخاع) و بیماری هایی نظیر دیابت، تصلب بافت ها، تومور و گاهی سفلیس و کمبود هورمونهایی ماند تستسترون و آندروژن از جمله سایر دلایل بروز این بیماری قلمداد می شوند.
ضعف زناشویی را معمولاً می توان در ۴ گروه متفاوت طبقه بندی نمود: اختلال در امیال زناشویی، اختلال در نعوذ، اختلال در ارگاسم و اختلال درد زناشویی.
اختلال در تمایل زناشویی و یا کاهش شهوت به واسطه کاهش میزان تستسترون و یا آندروژن به وجود می آید. سایر موارد می توانند شامل عوامل ذیل باشند: افزایش سن، خستگی، تحت درمان بودن، حاملگی، و یا موارد روانی مانند افسردگی و اضطراب اشاره کرد.
دلایل رایج ضعف زناشویی
استفاده از داروهای خاص به ویژه داروهای ضد افسردگی

استعمال دخانیات

فشارخون بالا

اختلالات هورمونی که به واسطه بیماری هایی نظیر دیابت، زخم کبد، که بیشتر در الکلی ها بوجود می آید.

مشکلاتی در مورد گردش خون، تصلب شرائین، کم خونی و جراحی های عروقی

مشکلات عصب شناختی از جمله وجود بیماری های مختلف، آسیب های بدنی، جراحت

مشکلات مربوط به دستگاه ادراری از جمله درآودن پروستات و یا پرتودرمانی

کاشت آلت و یا جایگزین سازی آن که به طور مناسب واکنش نشان ندهد

افسردگی، اضطراب، خستگی، استرس، ترس، شکست

داروهای روان گردان، الکل

مشکلات روانی قدیمی
اختلال در ارگاسم که می تواند هم خانم ها و هم آقایون را تحت تاثیر قرار دهد، به این شکل است که ارگاسم یا اصلا وجود ندارد و یا در آن تاخیر زیادی دیده می شود. اختلال درد هم در خانم ها خیلی بیش از آقایون شایع می باشد و با نام مقاربت دردناک شناخته می شود. واژینیسم که همان گرفتگی عضلات واژن می باشد، نوعی اسپاسم ناخاسته است می تواند از وجود نزدیکی ممانعت اجاد کند. مقاربت دردناک نیز به دلیل عدم وجود ترشح روان کننده به میزان کافی در خانم ها ایجاد شود که دلیلش شیر دهی، استفاده از ژل ها و کرم های ضد بارداری و ضد پیری، و یا ترس و اضطراب است. گرفتگی عضلات مهبل می تواند به دلیل جراحات زناشویی مانند تجاوز، زنا و ارتباط زناشویی نامشروع ایجاد شود.
ضعف زناشویی در سال های جوانی بیش از هر زمان های دیگری شیوع پیدا می کند و بیشتر میان افراد بیست تا سی ساله رواج دارد. بیماری به تریج با افزیش سن از میان رفته و مجدداً در سنین سالخوردگی بروز می کند.
ریسک ابتلا به بیماری در برخی شرایط خاص مانند وجود بیماری دیابت، اختلال وابسته به انحطاط سلول های عصبی، بیماری های روانی مزمن، استفاده از الکل، مواد مخدر، عدم توانایی در خفظ ارتباط طولانی مدت، ناهماهنگی مزمن با شریک زناشویی فعلی از جمله آنها می باشد.
پیشگیری
والدین باید بدانند که از همان آغاز باید در مورد مسائل زناشویی با کودکان خود دقیق و صادق برخورد کنند. این امر سبب می شود که آنها در بزرگسالی دچار مشکلاتی نظیر اضطراب و عادات ناپسند احساسی نشوند.
به هر روی پیش از استفاده از هر گونه درمانی چه خودتان قرص ها را تجویز کنید و چه به پزشک مراجعه کرده و از او کمک بگیرید، باید دستورالعمل و اثرات جانبی دارو را به دقت مطالعه کنید. باید توجه داشته باشید که محدود کردن و قطع مصرف مواد مخدر، دخانیات و الکل به تقویت قوای زناشویی کمک چشمگیری می کنند.
همچنین زوج هایی که ارتباط خوبی با هم دارند و در مورد مسائل مختلف با هم به بحث و گفتگو می نشینند، شانس بیشتری در غلبه به این بیماری دارند.
افرادی هم که قبلاً تجربه آسیب های زناشویی را در زندگی خود داشته اند، باید پیش از برقراری رابطه، در کلاس های گروهی و فردی مشاوره خانواده شرکت کنند تا بتوانند با کسانی که به دلخواه خود انتخاب می کنند، رابطه زناشویی برقرار کرده و از این رابطه لذت ببرند.
درمان
به هر حال پزشکان شیوه های درمانی متفاوتی را برای از بین بردن این بیماری در نظر دارند که بسته به آزمایش های گوناگون و شدت بیماری انواع مختلف آنرا تجویز میکنند. در این میان بیمار وظیفه دارد که تاریخچه کلی بیماری خود را برای پزشک خود شرح داده و هم خانم و هم آقا مورد معاینه پزشک قرار بگیرند.
نوع درمان بر اساس دلیل ایجاد ضعف زناشویی معین می گردد. دلایل ارگانیک که قابل معاینه می باشند، هم از طریق دارو و هم از طریق جراحی قابل درمان می باشند. از جمله دارو هایی که اثر بسزایی دارند می توان به ویاگرا اشاره کرد. این دارو جریان خون را در رگ ها افزایش می دهد و سبب می شود که خونی که در آلت جریان دارد نیز چرخه تند تری را پیدا کند. آقایونی که از داروی های قلب استفاده می کنند و یا مبتلا به بیماری هایی در زمینه تصلب شرائین هستند باید در مصرف این دارو احتیاط کرده و قبل از مصرف حتماً با پزشک خود مشورت کنند. کمبود تستسترون و استروژن نیز با قرص ها و کرم های موضعی قابل درمان می باشند.
تحریک ذهنی و سایر شیوه های تمرکز روانی نیز می توانند اثر بسزایی در پروسه تسریع درمان ضعف زناشویی بر روی بیماران داشته باشند.
برخی از زوجین نیز باید با هم در کلاس های مشاوره شرکت کنند تا به مشکل اصلی خود پی ببرند. برای از میان برداشتن اضطراب، ترس، استرس و تمایل به بازداری احساسات نیز با چند جلسه مشاوره قابل حل خواهد بود. برخی از انواع ضعف های زناشویی نیز با دارو و یا جراحی قابل حل نمی باشند. البته مصرف داروهای مختلف می توانند تا حدودی به افراد کمک کرده و ضعف آنها را بهبود بخشد. در برخی موارد نادر ضعف جسمانی سبب ایجاد ناباروری در مردان و نازایی در خانمها می شود.
ضعف زناشویی که به دلیل ترس از ابتلا به بیماری های ناخواسته زناشویی ایجاد میشود باید از مواد محافظ در رابطه زناشویی استفاده شود. در این موارد استفاده از مشروبات الکلی به شدت منع می گردد.
اگر این مشکل جدی و دائمی باشد باید حتماً با یک متخصص مشورت کنید.
ضعف دائمی زناشویی می تواند آستانه ای برای بروز بیماری های دیگر نظیر افسردگی باشد. همچنین مشکلاتی را میان زوجین بوجود آورده و سبب جدایی آنها هم میشو

www.parsiteb.com