دیدنی های جذاب امروز

ارسال برای دوستان

مردمان _ در این مقاله قصد داریم کلیه ی مطالب مربوط به تمایلات زناشویی، حیات زناشویی و سرطان را برای شما مطرح کنیم. پاسخ پنج سوال زیر به خوبی گویای همه چیز خواهد بود. پس اگر می خواهید درمورد زناشوییت و اندام های زناشویی خود بیشتر بدانید، این مقاله را با ما همراهی کنید.

منظور از "حیات زناشویی" و "تمایلات زناشویی" چیست؟
بدن شما از نظر زناشویی چگونه کار می کند؟
حیات زناشویی سالم و نرمال به چه می گویند؟
بدن شما حین فعالیت های زناشویی
صحبت هایی درمورد تمایلات زناشویی و حیات زناشویی شما

منظور از "حیات زناشویی" و "تمایلات زناشویی" چیست؟

تمایلات زناشویی معرف احساسات و خصوصیات فیزیکی است که هویت شما را بعنوان یک مرد یا زن شکل می دهد. موارد مختلفی بر زناشوییت شما تاثیر می گذارند، از جمله:

ساختار ژنتیکی شما
تجربیات زناشویی شخصی
عقاید و باورهای مذهبی و فرهنگی
هورمون ها

از آنجا که این تاثیرات در افراد مختلف کاملاً متفاوت است، تعریف دقیق تمایلات زناشویی براي هر کدام از ما کمی دشوار است. تمایلات زناشویی شما نقش موثری در عمل ها و عکس العمل های شما با دیگران دارد. این تمایلات زناشویی است که تا حدود زیادی هویت و رفتارهای اجتماعی شما را تعیین می کند. اینکه بخواهید به دیگران احساس نزدیکی کنید و به آنها علاقه مند شوید جزئی از تمایلات زناشویی شما را تشکیل میدهد.

سرطان می تواند بر احساس شما نسبت به خودتان بعنوان یک مرد یا زن تاثیر بگذارد. بعبارت دیگر، بر تمایلات زناشویی شما تاثیر می گذارد. برخی از افراد سرطانی اذعان می دارند که بیماری آنها سبب می شود که خود را از مردها و یا زنان عادی کمتر بدانند. قابل درک است که کنار آمدن با این مسئله کاری بسیار دشوار است.

اکثر مردم وقتی می خواهند در مورد "حیات زناشویی" خود صحبت کنند، درمورد فعل واقعی برقراری رابطه ی زناشویی خود حرف می زنند. اما باید بدانید که حیات زناشویی شما فقط در مورد روابط زناشوییتان نیست و احساس شما نسبت به خودتان و تمایلات زناشوییتان را نیز شامل می شود.

اما سرطان بر همه ی این مسائل تاثیر می گذارد، و باعث می شود که فرد بسیار سخت به شریک زناشویی خود حین برقراری رابطه ی زناشویی واکنش دهد.

خوب است به خاطر بیاوریم که همه ی ما از یکدیگر متفاوت هستیم. هیچ دیدگاه و احساس درست یا غلطی در مورد تمایلات و حیات زناشویی شما وجود ندارد. تمایلات زناشویی شما ممکن است تغییر کنند و کم و زیاد شوند. برای همه ی ما پیش می آید که زمانهایی آنقدر اعتماد به نفس نداشته باشیم که بتوانیم به احساس دیگران نسبت به خودمان پاسخ دهیم و در روابط زناشویی شرکت کنیم. این به آن معنا نیست که این احساس در ما همیشگی خواهد بود و هیچگاه از بین نخواهد رفت. راه های زیادی برای تغییر این احساسات وجود دارد تا فرد بتواند راحت تر با اطرافیان خود برخورد داشته باشد.

بدن شما از نظر زناشویی چگونه کار می کند؟

در این قسمت می خواهیم برایتان آشکار کنیم که اندام های زناشویی شما چگونه کار می کنند و کدام قسمت های بدن به تحریکات زناشویی واکنش می دهند.

ابتلا به سرطان ممکن است گاهي در اندام های زناشویی فرد و واکنش و احساس فرد به رابطه ی زناشویی تغییراتی ایجاد کند. کنار آمدن با این مسئله بسیار گیج کننده و دشوار است. از اینرو در این قسمت می خواهیم فعالیت طبیعی بدن را برایتان شرح دهیم تا افراد مبتلا به سرطان بتوانند متوجه تغییرات ایجاد شده در خود شوند. اطلاعات زیر را بررسی می کنیم:

زن ها و رابطه ی زناشویی
مردها و رابطه ی زناشویی
حین فعالیت زناشویی چه اتفاقی برای بدن می افتد
زن ها و رابطه ی زناشویی

اندام های زناشویی و تناسلی خانم ها عبارتند از:

مهبل، فرج و چوچوله
گردنه، رحم و تخمدان ها
مجرای پیشاب و مقعد
سایر ساختارها و اندام های مهم

هورمون های زناشویی زنانه نیز در تمایلات و حیات زناشویی خانم ها نقش موثری دارند که در زیر اطلاعات مربوط به آنها آورده شده است.

مهبل، فرج و چوچوله

مهبل گذرگاهی است که از گردنه به فرج ختم می شود. گردنه در انتهای رحم قرار دارد. فرج نیز از بیرون بدن کاملاً پیداست و زبانه های پوستی را در دهانه ی مهبل شکل میدهد. زبانه های خارجی که لب بزرگ فرج زبانه های داخلی، لب کوچک فرج نامیده می شوند. چوچوله در بالای لب کوچک قرار دارد با لمس کردن بسیار حساس است و قسمت اعظم لذت زناشویی خانم ها از این قسمت حاصل می شود.

گردنه، رحم و تخمدان ها

این اندام ها در داخل بدن زن وجود دارند و سیستم تناسلی او را تشکیل می دهد. گردنه به گردن رحم اطلاق می شود که دهانه ی بین مهبل و رحم است. دو تخمدان وجود دارد که هر کدام در یک طرق رحم قرار گرفته است. رحم که گلابی شکل است، محل نگهداری جنین حین حاملگی است. در زنان بارور، تخمدانها هر ماه یک تخم تولید میکنند. اگر تخمك زن با اسپرم مرد بارور نگردد، درنتیجه آستر ضخیم رحم از طریق دهانه مهبل خونریزی میکند که به آن عادت ماهیانه اطلاق می شود. زنان از سن بلوغ (بدو شروع عادت ماهیانه) تا زمان یائسگی (زمانی که عادت ماهیانه متوقف میشود) قدرت باروری دارند. هر تخمدان به وسیله ی یک لوله که لوله فالوپ یا شیپور رحمی نامیده می شود به رحم متصل است. این تخمدان ها هستند که هورمون های زناشویی زنانه مثل استروژن و پروژسترون، و میزان کمی از هورمون های مردانه مثل آندروژن را در خانم ها تولید میکند.

مجرای پیشاب و مقعد

دقیقاً پایین چوچوله، نزدیک دهانه ی مهبل، مجرای پیشاب قرار گرفته است و از این قسمت ادرار خارج می شود. بین دهانه ی مهبل و دهانه ی مقعد قسمتی از پوست است که محل عجان نامیده می شود. حین تجربه ی ارگاسم، ماهیچه های این ناحیه سفت می شود.

سایر ساختارها و اندام های مهم

این اندام ها شامل سینه ها و نوک سینه هاست که معمولاً حین عمل زناشویی بزرگ تر و سخت تر می شود. ناحیه ی سیاه اطراف نوک سینه نیز ممکن است در این زمان بزرگتر شود. کفل، گردن، داخل رانها و نواحی شکمی نیز حین انجام عمل زناشویی نسبت به لمس شدن بسیار حساسند. این قسمت ها معمولاً نواحی شهوت زا نامیده می شوند اما این مسئله در افراد مختلف، متفاوت است.

هورمون های زناشویی زنانه

این هورمون ها عبارتند از:

استروژن
پروژسترون
آندروژن

استروژن در تخمدان ها ساخته می شود و مهبل را مرطوب و قابل کشیده و گشاد شدن نگاه می دارد. این سیستم طبیعی پاک و لیز کننده برای سلامت نگاه داشتن و حفط مهبل از عفونت ها بسیار مهم است. زمانی که فرد از نظر زناشویی تحریک میشود، سلول های آستر مهبل قطرات مایعی ترشح می کند که مهبل را خیس نگاه می دارد.

اگر میزان استروژن بدن فرد کم باشد، مهبل خشک شده و قادر به باز شدن نخواهد بود. این در زنان یائسه مسئله ای متداول است. خشکی مهبل بسیار ناخوشایند بوده و عمل زناشویی را دردناک می کند.

پروژسترون نیز در تخمدان ساخته می شود و به طرق مختلفی بر بدن زن تاثیر میگذارد. مهمترین عملکرد آن آماده کردن رحم برای دریافت و رشد دادن تخم باروری است. همچنین عمل نگهداری رحم حین بارداری را نیز بر عهده دارد.

آندروژن یکی از هورمون های زناشویی مردانه است که در بیضه ساخته می شود. اما خانم ها نیز میزان کمی از این هورمون را تولید می کنند. این همان هورمون هایی است که باعث می شود زن ها رابطه ی زناشویی طلب کنند و به عبارت دیگر همان شور و شهوت زناشویی در زن است.

در خانم ها این هورمون در غده فوق کلیوی (که در بالای هر کلیه قرار گرفته است) و تخمدانها ایجاد می شود. گرچه پس از یائسگی تخمدان ها دست از ساختن آندروژن برمی دارند، اما غدد فوق کلیوی آنقدر از این هورمون می سازند تا شور زناشویی زن دچار اختلال نشود.

تحقیقات اخیر ابراز می دارد که عوامل مؤثر در شور زناشویی خانم ها بسیار پیچیده هستند. رابطه ی بین علاقه ی زناشویی زن و سطح هورمون های او به نظر می رسد که مثل مردها اهمیت ندارد.

مردها و رابطه ی زناشویی

اندام ها و ساختارهای زناشویی مرد عبارتند از:

آلت رجولیت و بیضه
غده پروستات
سایر اندام ها و ساختارهای مردانه

هورمون های زناشویی مردانه نیز در تمایلات و حیات زناشویی آقایون نقش موثری دارند که در زیر اطلاعات مربوط به آنها آورده شده است.

آلت رجولیت و بیضه

آلت رجولیت قسمتی در داخل و قسمتی در خارج از بدن است و از بافت های مختلفی تشکیل شده است که شامل پوست، ماهیچه، رگ های خونی، و اعصاب می شود. مجرای پیشاب در داخل آلت رجولیت قرار گرفته است که ادرار و مایع منی از این لوله روان شده و سرانجام از شکاف کوچکی که در انتهای آن قرار گرفته خارج می شود.

معمولاً انتهای آلت رجولیت "سر" آن نامیده می شود و با پوست ختنه گاه پوشیده شده است. اما برخی مردها طی عمل جراحی که ختنه نامیده می شود این قسمت را جدا میکنند. این عمل معمولاً در کودکی انجام می گیرد، اما در سنین بزرگسالی نیز قادر به انجام است.

در اکثر مردها لبه ی سر آلت حساس ترین قسمت است. پوست بیضه، کیسه پوستی است که در زیر آلت رجولیت آویزان است و دو بیضه را در بر دارد. بیضه ها جزئی از سیستم تناسلی مرد به شمار می رود. از شروع سن بلوغ، بیضه ها اسپرم تولید می کنند که تخم ها زنانه را بارور میکند. بیضه کار تولید هورمون مردانه، تستوسترون، را بر عهده دارد.

غده پروستات

پروستات غده ی کوچکی به اندازه ی یک گردو است و قسمت بالایی لوله ی حامل ادرار را که مجرای پیشاب نامیده می شود، را احاطه کرده است. همان لوله کار حمل مایع منی را نیز بر عهده دارد. پروستات مایع غلیظ و شفافی تولید میکند که قسمت عمده ی مایع منی را تشکیل می دهد.

رشد و عملکرد غده پروستات به هورمون زناشویی مردانه یعنی تستوسترون که در بیضه های تولید می شود بستگی دارد.

سایر اندام های زناشویی مردانه

نواحی مقعد، قفسه سینه و نوک سینه های مرد نیز حین عمل زناشویی حساس میشوند. مردها نیز همانند زنها متفاوت هستند و ممکن است در هر فرد قسمت بخصوصی از بدن حساس باشد.

هورمون های زناشویی مردانه

تستوسترون عمده ترین هورمون زناشویی در مردان است که در بیضه ها ساخته میشود. این هورمون به وجود آورنده خصوصیات مردانه زیر است:

صدای کلفت
رشد موهای بدن
رشد ماهیچه ها
قابلیت نعوظ
شور و شهوت زناشویی

حیات زناشویی سالم و طبیعی به چه می گویند؟

اگر قرار بر این بود که هر آنچه در فیلم ها و کتاب ها می بینیم و می خوانیم را باور کنیم، هر روز روابط زناشویی لذت بخش تری را تجربه می کردیم. اگر دوست ندارید درمورد علایق و لذتهای زناشویی خود صحبت کنید، ممکن است از اینکه حیات زناشوییتان طبیعی باشد تعجب کنید. البته حیات زندگی نرمال برای افراد مختلف متفاوت است و شامل موارد زیر می باشد:

آنچه به شما و شریک زناشوییتان لذت می دهد.
برقراری رابطه ی زناشویی 5 بار در هفته یا یکبار در ماه یا کمتر.
در آغوش گرفتن، نوازش کردن و کنار هم خوابیدن بدون اینکه نیازی برای ادامه رابطه ی زناشویی باشد.
کم میل شدن به رابطه ی زناشویی در برخی دوره های زندگی—که ممکن است بنابر استرس هایی مثل بیماری، نگرانی ای مالی یا بر هم خوردن رابطه ایجاد شود.

این لیست می تواند موارد بی شمار دیگری را نیز شامل شود. در واقع این مسائل به خود شخص برمی گردد و برای افراد مختلف متفاوت است. برخی بیش از دیگران دوست دارند رابطه ی زناشویی داشته باشند. مردها تصور می کنند باید هر لحظه که شریک زناشوییشان میل به رابطه ی زناشویی داشت، بتوانند تحریک شوند و نعوظ داشته باشند. برخی زن ها از اینکه نتوانند در هر عمل زناشویی ارگاسم شوند، احساس ناتوانی می کنند. اما همه ی این موارد تا زمانی که فرد از تمایلات و حیات زناشویی خود احساس رضایت می کند، اهمیتی ندارند.

اگر در رابطه ای هستید و شما و شریک زناشوییتان از حیات زناشویی خود احساس راحتی می کنید، پس به خود اطمینان دهید که همه چیز برای شما دو نفر طبیعی و نرمال است. همین که می دانید کسی هست که دوستتان بدارد و در مواقع تنهایی کنارتان باشد، کافی است.

بدن شما حین فعالیت های زناشویی

هم خانم ها و هم آقایون، حین انجام عمل زناشویی، تغییرات فیزیکی، ذهنی، و احساسی بسیاری را متحمل می شوند. متخصصین آنرا چهار مرحله فعالیت زناشویی یا چرخه ی زناشویی می خوانند. تغییرات احساسی و ذهنی مسائلی بسیار شخصی هستند که هر کدام از ما به طریقی متفاوت به آنها واکنش می دهیم. اما اصلی ترین تغییرات فیزیکی تقریباً در همه ی ما یکسان است.

اولین مرحله همان احساس نیاز به انجام عمل زناشویی است که به آن شور و شهوت زناشویی گفته می شود. این احساس می تواند از چند دقیقه تا چند ساعت به طول انجامد. ممکن است شما هر روز به فعالیت زناشویی نیاز داشته باشید یا در ماه فقط یکبار این احساس را پیدا کنید. مرحله دوم انگیختگی و تحریک است، که بدن شما شروع به واکنش دادن به میل زناشویی شما می کند.

در خانم ها این اتفاق به صورتی می افتد که مهبل شروع به ترشح می کند، نوک سینه ها سخت می شود، و خون در سینه ها و چوچوله پر می شود که باعث بزرگتر و متورم شدن آنها می شود. در مردها، خون در آلت زناشویی آنها پر می شود و باعث می شود که نعوظ صورت گیرد. به علت فوران و افزایش خون در بدن، ضربان قلب و تنفس در هر دو زناشوییت افزایش می یابد و دستگاه تناسلی آنها قرمزتر می شود.

مرحله ی بعدی ارگاسم می باشد که اوج لذت زناشویی است. این مرحله کوتاهترین مراحل فعالیت زناشویی به شمار می رود. طی این مرحله فرد در سرتاسر بدن خود احساس گرما خواهد کرد. در این زمان برخی از عضلات بدن از جمله عضلات مقعد و لگن، منقبض می شوند. جالب توجه است که همه در کلیه ی فعالیت های زناشویی خود به این مرحله نمی رسند، اما تجربه ای بسیار لذت بخش و خوشایند است.

مرحله ی آخر، مرحله ی بازگشت است که طی آن بدن به حالت عادی خود باز میگردد. آلت رجولیت مرد صاف شده و به اندازه و رنگ اولیه ی خود برمی گردد. سینه ها، نوک سینه ها، چوچوله، و مهبل زنانه نیز به حالت و اندازه ی طبیعی خود باز می گردد. ضربان قلب و تنفس فرد نیز به حالت عادی برمی گردد.

طی مرحله بازگشت مرد دیگر نمی تواند ارگاسم شود. مدت زمان این مرحله بستگی به سن فرد دارد، برای مردهای جوانتر این مرحله بیش از چند دقیقه طول نمی کشد، اما در افراد سالخورده یا بیمار ممکن است ساعت ها یا روزها طول بکشد تا فرد دوباره قابلیت ارگاسم پیدا کند. این مرحله مقاومت نامیده می شود. زن ها چنین مرحله ای ندارند می توانند پشت سر هم ارگاسم داشته باشند.

طی واکنشات بدن شما حین انجام عمل زناشویی در این چهار مرحله، تغییرات بسیاری ممکن است در شما اتفاق افتد. برخی از این تغییرات عبارتند از:

خستگی
احساس بیماری
درد
مشکلات روده
تشریح لگن یا نواحی تناسلی
حالت فکری—افسردگی، استرس، ترس، عصبانیت، و اضطراب
عوارض جانبی برخی داروها مثل شیمی درمانی، داروهای فشار خون، الکل، نیکوتین، مسکن ها و ...
عدم توازن هورمونی بدن
مشکلات اعصاب یا رگ های خونی در سیستم تناسلی
مشکلات شخصی مثل نگرانی های مالی، کاری، یا مشکلات رابطه ای

بسیاری از این مشکلات زمانی که فرد مبتلا به سرطان باشد ممکن است پیش آید که باعث می شود فرد نتواند به میزان کافی از عمل زناشویی لذت ببرد. کنار آمدن با این مشکلات و ناتوانی ها بسیار دشوار است.

صحبت هایی در مورد تمایلات و حیات زناشویی شما

صحبت کردن در مورد تمایلات و حیات زناشویی برای بعضی افراد کمی مشکل است چون به نظر آنها این مسائل کاملاً شخصی و خصوصی است. اما اگر در خود مشکلی مشاهده می کنید، خوب است که حداقل با صمیمی ترین دوست خود یا شریک زناشوییتان این موضوع را مطرح کنید. اگر راغب به انجام این کار نیستید، و در حال حاضر تمایلی برای برقراری رابطه ی زناشویی با شریک زناشوییتان ندارید و یا در خود مشکلی مشاهده می کنید، ممکن است برای شریک زناشوییتان کمی گیج کننده و مبهم باشد.

تشخیص شما از سرطان به این معنا است که قادر به برقراری رابطه ی زناشویی نیستید یا تمایلی به آن ندارید. اگر در رابطه ای هستید و کماکان می خواهید مشکلات و نگرانی هایتان را برای خودتان نگاه دارید، این رفتار شما ممکن است باعث سردرگمی شریک زناشوییتان شود. ممکن است او احساس کند که شما دیگر علاقه ای به او ندارید و دیگر جذابیتی برای شما ندارند.

اگر شما و شریک زناشوییتان دیگر رابطه ی زناشویی با هم نداشته باشید، سایر صمیمیت های بین شما نیز رفته رفته کمرنگ می شود. حتی ممکن است دیگر تمایلی برای بغل کردن و بوسیدن او نیز نداشته باشید چون فکر خواهید کرد ممکن است این کار شما موجب تحریک زناشویی او شود و شما نتوانید خواسته ی او را برآورده کنید.

گاهی اوقات افراد مبتلا به سرطان از ایجاد هرگونه برخورد با شریک زناشویی خود ابا دارند، چون به خاطر تغییراتی که در سیستم بدنشان به سبب سرطان و درمان های مربوط به آن ایجاد شده است، ناراحت هستند. اگر مجرد هستید، ممکن است از وارد شدن به هر رابطه ای پرهیز کنید. هر نوع تغییر در ظاهر یا قدرت زناشویی شما، اعتماد به نفس لازم را از شما گرفته، و ممکن است شما را از برقراری رابطه ی زناشویی سرد کند، مثلاً در مواردی که فرد عمل سینه انجام داده باشد و یکی از سینه هایش را برداشته باشد یا به خاطر عمل جراجی جای زخم یا بخیه روی بدن او مانده باشد.

در مردها ابتلا به سرطان ممکن است توانایی آنها برای انجام نعوظ تغییر داده باشد از اینرو تصور نمی کنند بتوانند شریک زناشوییشان را به لذت برسانند. اما عجله نکنید. به خودتان فرصت دهید تا بتوانید با این تغییرات بدنتان کنار بیایید. هیچ چیز برای شما تمام نشده است. بسیاری از افراد مثل شما این واقعایت را دریافته اند و هنوز میتوانند کنار شریک زناشویی خود، از رابطه زناشویی لذت ببرند.

اگر قادرید در مورد این نگرانی های خود با شریک زناشوییتان صحبت کنید، هر دوی شما خیلی زود با این موقعیت جدید خو می گیرید و دردناک بودن مسائل برایتان کمتر میشود. یک شریک زناشویی مهربان و فهمیده می تواند نگرانی های شما را برطرف کند. اما اگر مجرد هستید و نگران این قبیل مشکلات خود هستید، دیگر زمانش فرا رسیده است که با دوست نزدیک خود یا مشاور در این زمینه صحبت کنید .

لینک: http://www.mardoman.com/