در زندگي هر خانوادهاي گاهي ممکن است شرايطي پيش آيد که فرم معمول خانواده را که بيشترمان در ذهن داريم به هم بزند و والدين و فرزندان را مجبور به گرفتن تصميماتي کند که احيانا خوشايندشان نيست. يکي از اين موارد، جدايي والدين است. گروهي از پدران و مادران را ميشناسيم که پس از جدايي، ازدواج مجدد نکردهاند و به تنهايي از فرزند خود سرپرستي ميکنند...
مراجع: من هرگز دلم نميخواهد ازدواج مجدد داشته باشم و ميتوانم تا آخر عمر تنهايي پسرم را بزرگ کنم. او خيلي بيقراري ميکند، با اصرار فراوان توانستم حضانتاش را از پدربزرگ پير و ناتوانش بگيريم تا مشکل حقوقي هم پيش نيايد.
دکتر شوشتري: شما به تازگي همسرتان را از دست دادهايد و اولين توصيه من به شما و يا کساني که حتي به خاطر طلاق، تنها شدهاند، اين است که هرگز در اين شرايط خاص و هيجاني به خانواده يا فرزندتان نگوييد که تصميم به ازدواج مجدد نداريد. الان نميدانيد چهقدر نيازمند حمايت عاطفي يا مالي خواهيد بود؟ نميدانيد در آينده نزديک چه اتفاقاتي خواهد افتاد؟ نميدانيد خانوادهها چه قدر حمايتتان ميکنند يا نميکنند؟
هرگز به فرزندتان نگوييد که زندگيام را وقف تو کردم و جز تو مونسي ندارم. نشان دادن اين وابستگي شديد باعث ميشود او در موقع ترک خانواده حس گناه داشته باشد اگر هم بعد از مدتي تصميم گرفتيد با يک مورد مناسب ازدواج کنيد هرگز نگوييد اين آقا (يا خانم براي تکوالد آقا) جاي پدر يا مادر توست. او بايد اجازه داشته باشد هيجانش را بيان کند و به مرور زمان و مشاهده محبت و رفتار آن تازهوارد شايد نظرش عوض شود. پس به خودتان يا کسي قول ندهيد که هرگز ازدواج نخواهيد کرد. پسر شما 10 سال ديگر به دنبال دانشگاه و انتخاب همسر ميرود و شايد آن موقع دلتان خواست همدمي براي خود بيابيد. اينطور نيست؟
مراجع: نميدانم، اما حس ميکنم تا چند وقت ديگر بهتر ميشوم و سرکار ميروم. يک خانه کوچک هم داريم. پسرم جاي خالي همسرم را به عنوان مرد در خانهام پر ميکند و...
دکتر شوشتري: صبر کن. اين اولين انتظار اشتباهي است که از او داريد! والدين تنها غالبا احساس تنهايي ميکنند و کودک را تنها دلخوشي خود ميدانند و توجه بيش از اندازه به او نشان ميدهند. اين مراقبت و توجه زيادي و احساس گناه از اينکه مبادا براي او کم بگذاريد، باعث ميشود در درازمدت شما نقش خود را از دست بدهيد. نبودن والد ديگر نبايد مانع اجراي قوانين تربيتي در خانهتان شود. شما رييس خانوادهايد و همانند وقتي که همسرتان را در کنار خود داريد بايد نسبت به قواعدي که مشخص ميکنيد، جدي باشيد. با او مطابق سنش رفتار کنيد و مسووليت بيش از حد برايش مشخص نکنيد. اگر قرار است چنين اتفاقي بيفتد، يا همسر اختيار کنيد، يا پرستاري بگيريد که کودک مورد استثمار قرار نگيرد. اين مساله گاهي در خانوادههايي که پدر شغل خاصي دارد و مجبور است يکي دو هفته در کنار خانواده و مدتي را دور از آنها باشد نيز ديده ميشود. پدر به پسرش ميگويد: «در نبود من، تو سرپرست و مرد خانهاي!» اين اشتباه رايج، احساس عدم امنيت و اضطراب به بچه ميدهد .
ميتوان به جاي والد همجنسي که وجود ندارد از دايي يا عمو استفاده کرد تا او علاوه بر شما، با حمايت آدمهاي مهربان و قابل اعتماد شما مواجه شود ، ضمن آنکه مي تواند از اين طريق به همانند سازي با يک الگو به جاي پدر يا مادر خود بپردازد.مراجع: اگر بخواهيم اينها را رعايت کنيم تکوالدي واقعا سخت است. براي نوجوانياش روي پدرش حساب کرده بودم و حالا...
دکتر شوشتري
: بله، تک والدي بسيار سخت است. بايد علاوه بر تحمل مشکلات مالي نکات ريز تربيتي را خوب بياموزيد و در نظر بگيريد. البته ميتوان براي فرزند خود از حمايتهاي نمونهوار مادرانه يا پدرانه استفاده کرد؛ مثلا ميتوان به جاي والد همجنسي که وجود ندارد از دايي يا عمو و يا خاله و عمه استفاده کرد تا او علاوه بر شما، با حمايت آدمهاي مهربان و قابل اعتماد شما مواجه شود و محاسن مادر يا پدر داشتن را در آن دوره سني بچشد ، ضمن آنکه مي تواند از اين طريق به همانند سازي با يک الگو به جاي پدر يا مادر خود بپردازد. اين مساله يک حسن بزرگ ديگر هم دارد. بچههايي که يک والد خود را بر اثر طلاق يا فوت از دست ميدهند، دايما نگران هستند مبادا والد ديگر را نيز از دست بدهند. شما با جلب حمايت از شبکه حمايتي دوستان يا خانواده هم ميتوانيد از آنها به عنوان محرم اسرار خود استفاده کنيد و هم به فرزند خود بفهمانيد حاميان ديگري هم دارد. ضمنا همواره بايد خود را در مقابل او بسيار قوي و سلامت نشان دهيد.
مراجع: پسرم خيلي افسرده شده است. طفلکي به خاطر اينکه من گريه و شيون نکنم حتي جلوي ما اشک نميريزد. چه کنم؟
دکتر شوشتري: سرکوب احساسات يا انکار احساسات (چه در موارد طلاق، چه در فوت والدين) اصلا به نفع بچهها نيست. اجازه بدهيد آنها با شما صحبت کنند. با پسرتان از نبودن پدرش حرف بزنيد. منطقي رفتار کنيد تا او از ترس اينکه مبادا شما ناراحت يا بيمار شويد خودخوري نکند. نه در اين باره افراط کنيد، نه تفريط. نه طوري باشيد که هر اتفاق زندگياش را با خاطرات گذشته غمناک کنيد و نه مانعش شويد که مثلا در روز پدر يا روز تولدش يادي از پدرش کند. نبودن پدر را عادي جلوه دهيد. راجع به هولناک نبودن مرگ با او حرف بزنيد، البته اگر خودش تمايل دارد. به او بفهمانيد نبودن پدر مساوي با مسدود شدن راههاي موفقيت او و شما نيست. موارد موفق و مشابه خودتان را به او نشان دهيد و حس اعتماد به نفس او را تقويت کنيد.
مسووليتهاي بيش از حد به او واگذار نکنيد. مطابق سن او مسووليتهايي را برايش تعريف کنيد و او را ملزم کنيد به وظايف تعريفشدهاش بپردازد. 4 توصيه کليدي
علاوه بر فرزندتان بايد از خودتان هم مراقبت کنيد، خودتان را دوست داشته باشيد و به فکر جسم و روانتان باشيد تا بتوانيد به فرزند خودتان خدمت کنيد.
هرگز به فرزندتان نگوييد که زندگيام را وقف تو کردم و جز تو مونسي ندارم. نشان دادن اين وابستگي شديد باعث ميشود او در موقع ترک خانواده حس گناه داشته باشد. با اين رفتار غلط نبايد به او تلقين کنيد که درخواست داريد ارتباط با دوست يا همسرش را در آينده مخدوش کنيد يا اينکه شما مهمتر از زن و فرزندش هستيد.
انتظار نداشته باشيد جاي خالي همسرتان را پر کند. هرگز او را محرم اسرار قرار ندهيد. بيان مشکلات اقتصادي و زندگي شخصي يا موارد سلامت و بيماري شما بايد با يک دوست يا عضو خانواده محرم مطرح شود و يا در صورت نياز عاطفي با همسرتان عنوان شود. بچهها خودشان در دوره بزرگسالي با انواع تعارضات مواجهاند و نبايد دوره جواني آنها را با بزرگسالي اشتباه گرفت.
مسووليتهاي بيش از حد به او واگذار نکنيد. مطابق سن او مسووليتهايي را برايش تعريف کنيد و او را ملزم کنيد به وظايف تعريفشدهاش بپردازد.
با کمک مشاوران، مشکلات احتمالي هر دوره زندگي بچهها را بشناسيد و راهحل مناسب را ياد بگيريد. نگذاريد نبود والد ديگر نقش کليدي شما را کمرنگ کند. يادتان نرود شما رييس خانوادهايد و کودک بايد در چارچوب تعريفي حرکت کند و با صلاحديد شما با افراد قابل اعتماد هم جنس خود (عمو، دايي و...) مشاوره کند.
سلامت
تنظيم براي تبيان:کهتري
تبیان
ورزش
نقشه
سايت