حوادث ,آشپزی , لباس مجلسی , دکوراسیون منزل , فال چوب , اخبار روز ایران , پرشین وی

بخش پزشکی
پر بیننده ها
  آخرین خبرها
  پربیننده ترین خبرها
وبگردی

هرگز روی زخم تان بتادین نریزید

«در تاریخچه ترمیم زخم‌ها می‌توان پاپیروس‌های مصر باستان را در نظر گرفت كه حدود 1650 سال قبل از میلاد مسیح تهیه شده بودند در این پاپیروس‌ها به 48 نوع زخم كه پزشكان آن زمان آنها را شناخته و تقسیم‌بندی كرده‌اند،...

«در تاریخچه ترمیم زخم‌ها می‌توان پاپیروس‌های مصر باستان را در نظر گرفت كه حدود 1650 سال قبل از میلاد مسیح تهیه شده بودند

در این پاپیروس‌ها به 48 نوع زخم كه پزشكان آن زمان آنها را شناخته و تقسیم‌بندی كرده‌اند، اشاره شده است.» این مقدمه‏ای بر وجود زخم و تلاش انسان‏ها برای درمان آنها از زبان دكتر مهرداد خوانساری، متخصص جراحی عمومی، فلوشیپ لاپاروسكوپی و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی است که در همین رابطه با ایشان به گفت‏وگو نشسته‏ایم.


سلامت: آقای دکتر! زخم‌ها چند نوع هستند؟

زخم عبارت است از گسیختگی یك اپی‏تلیوم یا پوشش در هر قسمتی از بدن اعم از ، مخاط دستگاه گوارشی و... که براساس نوع زخم در هر قسمتی از بدن، درمان‌ها متفاوت خواهند بود. پس زخم‌ها می‏توانند در نقاط مختلفی از بدن چه در ارگان‏های داخلی مانند دستگاه گوارش یا در ارگان خارجی مانند ایجاد شوند اما به طوركلی زخم‌ها را به دو نوع حاد و مزمن تقسیم‌بندی می‌كنیم.

سلامت: کمی درباره این زخم‏ها توضیح می‏دهید؟

بله، برای تعریف زخم حاد و مزمن بهتر است در ابتدا به روند ترمیم یك زخم پس از ایجاد آن بپردازم. هر زخمی 4 مرحله را طی می‏کند. در اولین ثانیه‌های ایجاد زخم در بدن روند ترمیم زخم آغاز می‌شود. به این صورت كه سلول‌های التهابی به سمت مركز زخم حركت می‌كنند و به نوعی آن را مورد حمله قرار می‌دهند. این‌كار با 2 هدف انجام می‌شود؛ اول پاك‌كردن باكتری‌ها و آلودگی‌ها از محل كه معمولا از روز اول تا روز چهارم زمان می‌برد و دوم ترشح واسطه‌های التهابی كه در مرحله دوم زخم به كار می‌آید. در واقع روند ترمیم زخم فیزیولوژیك و در عین حال هورمونی است؛ یعنی هم فیزیولوژی طبیعی بدن و هم هورمون‌ها در ترمیم آن نقش دارند.

مرحله دوم معمولا از روز چهارم تا دهم یا دوازدهم بعد از ایجاد زخم طول می‌كشد. در این مدت سلول‌های التهابی‌ای كه وارد حفره زخم شده‌اند شروع به تكثیر می‌كنند تا داربستی تشكیل بدهند و زخم را از آن داربست آکنده کنند تا ترمیم زخم ادامه پیدا کند. مرحله سوم ترمیم زخم از روز دهم تا دوازدهم طول می‏کشد. در این مرحله حمله سلول‌ها و تكثیر آنها نظم و انضباط خاصی پیدا می‌كنند. به این صورت كه بدن زوائد را از زخم برداشت می‌كند و زخم همانند بافت‌های اطرافش شكل می‌گیرد كه اصطلاحا به این مرحله Modeling یا مرحله «تغییر زخم» می‌گویند.

سلامت: این عوامل مشابه تجربه همه از زخم است؟

بله، همه ما زخم را تجربه‌ كرده‌ایم و شما دیده‌اید كه هر زخمی در ابتدا التهابی دارد که در روز سوم و چهارم كمتر می‏شود و مقداری برجستگی پیدا می‌كند و سپس در عرض 6 تا 12 ماه زخم مدل خود را تغییر می‌دهد تا به بافت همسایه خود نزدیك شود. مرحله آخر برداشت اضافه‌ها از زخم و همان چیزی است كه ما اصطلاحا به آن «جوشگاه» یا «اسکار زخم» می‌گوییم. جوشگاه به مرور زمان از بین خواهد رفت و به یك بافت طبیعی تبدیل خواهد شد. البته جوشگاه زخم می‌تواند براساس ژنتیك ادامه پیدا كند و از بین نرود یا به طور كامل محو شود.

سلامت: اگر هنگام ترمیم زخم اتفاقی بیفتد كه این مراحل پشت‌سر هم انجام نشود، چه پیامدی خواهد داشت؟

در این صورت زخم حاد به یك زخم مزمن تبدیل می‌شود که درمان‌های خاص خود را می‌طلبد. به همین دلیل تلاش ما این است كه زخم حاد را در روند ترمیم طبیعی خودش نگه داریم و اجازه ندهیم كه زخم، مزمن شود. زیرا در این صورت مجبوریم از تكنیك‌های خاصی استفاده كنیم تا آن را درمان كنیم.

سلامت: آیا مزمن‌شدن زخم خطرناك‌ است؟

بله، ممكن است به خاطر وجود یك زخم مزمن عوارض خطرناكی ایجاد شود. زیرا مزمن‌شدن زخم مسایل ساده زخم‌ها را به مسایل پیچیده‌ای تبدیل می‌كند. البته هر زخمی‌ مزمن نمی‌شود بلكه عواملی وجود دارد كه می‌تواند زخم حاد را به زخم‌ مزمن تبدیل كند. بسیاری از این عوامل ذاتی هستند و مربوط به خود شخص است اما بیماری‌های زمینه‌ای مانند بیماری‌هایی كه در سیستم ایمنی افراد نقص ایجاد می‌كنند، مانند بیماری‌های كبدی و كلیوی، بیماری‌ دیابت، افرادی كه فقر تغذیه‌ای دارند، افرادی كه شیمی‌درمانی می‌شوند، افرادی كه کورتیکواسترویید مصرف می‌كنند، موارد خاصی كه در منطقه‌ای كه زخم ایجاد شده است و خونرسانی كافی شریانی یا وریدی ندارند، مانند بیمارانی كه دچار واریس‌های مزمن و شدید اندام‌های تحتانی هستند كه زخم‌ آنها گاهی حتی به قطع عضو نیز منجر می‏شود، افرادی كه كم‌خونی و تصلب‌شرایین دارند، افرادی كه قطع نخاع هستند یا طولانی‌مدت در بستر می‏مانند و دچار زخم‌های حادی به نام «زخم‌بستر» می‌شوند كه اغلب موارد مزمن می‌شود و...

بنابراین کسانی كه مبتلا به این بیماری‌ها هستند باید بیشتر احتیاط و از زخمشان مراقبت كنند. رسیدگی به موقع و پیشگیری از مزمن‌شدن زخم‌ها بسیار موثر است هرچند كه در بعضی از افراد نمی‌توان از مزمن‌شدن زخم پیشگیری كرد اما می‌توان آن را كنترل نمود.

سلامت: چطور از مزمن‌شدن زخم‌ها جلوگیری كنیم؟

مهم‌ترین مساله پس از ایجاد زخم در تنه یا اندام‌ها حفظ خونسردی و كنترل اوضاع است پس از آن اولین اقدام، كنترل خونریزی است كه می‌توان با فشار دست یا با یك پارچه و گاز تمیز آن را كنترل كرد. مرحله دوم پانسمان ساده زخم است كه آن هم كار كنترل خونریزی و درد را انجام می‌دهد.

اگر ناحیه‌ای از بدن با اشیای برنده مانند شیشه بریده شده بود، امكان عمیق‌بودن زخم زیاد است بنابراین در این موارد بهتر است سریعا به پزشك مراجعه كنید. پزشك با معاینه دقیق، نوع زخم، لبه‌های آن و وجود جسم خارجی در زخم را بررسی می‌كند. زیرا یكی از عوامل مهم تبدیل زخم‌های حاد به زخم‌های مزمن وجود اجسام خارجی در زخم است. در این صورت پزشك با توجه به زخم درمان مناسبی را آغاز می‏کند تا ترمیم صورت بگیرد و از مزمن شدن آن جلوگیری ‌شود.

سلامت: نیازی به ضدعفونی‌كردن زخم نیست؟

متاسفانه اشتباهی كه افراد بعد از ایجاد زخم انجام می‌دهند، استفاده غلط از ضدعفونی‌‌كننده‌های موضعی است. ضدعفونی‌كننده‌ها كه در منازل اغلب بتادین است به هیچ عنوان نباید داخل حفره زخم ریخته شود بلكه باید آن را اطراف حفره زخم استفاده کرد زیرا بتادین حاوی ید است که به شدت برای سلول‏های زایا و ترمیم‏کننده کشنده است. پس چنانچه در حفره زخم ریخته شود، قطعا باعث تاخیر در ترمیم زخم می‌شود و متعاقب آن جوشگاه و اسكار بیشتری از زخم به جا می‌ماند. بهترین شستشو‌دهنده زخم، سرم شستشو یا نرمال‌سالین است. اگر سرم در دسترس نبود می‌توان زخم را با آب تمیز شست. سپس آن را پانسمان و به نزدیك‌ترین مركز پزشكی مراجعه كرد.

سلامت: برای از بین بردن جوشگاه یا اسكار زخم‌ها چه باید كرد؟

در روند ترمیم زخم اصطلاحی تحت عنوان ترمیم بیش از حد داریم که بدن شروع به ساختن بافت‌های اضافی در محل زخم می‌كند. معمولا جوشگاه‌ها به دو واژه جوشگاه «هیپرتروفیك» و جوشگاه «كلویید» تقسیم‌بندی می‌شوند. در جوشگاه‌ هیپرتروفیک منطقه زخم پرسلول‌ و روی زخم بزرگ و زبر می‌شود و ایجاد برجستگی می‏کند. ایجاد جوشگاه كلویید هم که عوام به آن «گوشت اضافه» می‌گویند معمولا ذاتی و ژنتیكی است و با برجستگی نرم و بد شکلی در محل زخم همراه است و درمان‌های خاص خودش را دارد. بهترین راه برای محو شدن اسكار زخم‌ها مراقبت‌ خوب از زخم و اداره ترمیم درست آن است.

سلامت: در چه زخم‌هایی باید واكسن كزاز تزریق كرد؟
با توجه به واكسیناسیون كامل جوانان و نوجوانان در كشور اغلب زخم‌هایی كه در بدن ایجاد می‌شود نیازی به واكسن ندارند. در موارد بسیار خاصی كه زخم به شدت له شده و با خاك یا مدفوع آلوده شده است یا زخم لبه‌های ناهماهنگ دارد چنانچه بیش از 10 سال یا در موارد خاص‌تر 5 سال از واكسیناسیون فرد گذشته باشد، تزریق واكسن كزاز لازم است. در غیر این صورت نیازی به تزریق واكسن نیست.

منبع : Salamatnews.com

گردآوری : گروه اینترنتی پرشین وی
http://www.persianv.com/pezeshk/
وبگردی
پیشنهاد فوق العاده برای خانم ها+عکس
چطور زیباترین بینی دنیا را داشته باشیم+عکس
اگر می خواهید صورت چاق و تپل داشته باشید !!
سریعترین محصول لاغری طبق نظر سنجی نشریه تایمز
بهترین فرم دهنده اندام ، ویژه خانمها + عکس
بهترین روش برای پولدار شدن در منزل
کاهش وزن دیگر رویا نیست(بهترین راهکار کم کردن وزن)
رفع ریزش مو و رویش مجدد موها با تخصص آمریکایی
چطور بدون تزریق ژل و بوتاکس لب هایی حجیم داشته باشیم
دیگر نگران عرق کردن زیر بغل خود نباشید
چگونه سینه و شکمی رو فرم داشته باشیم ؟ ؟
به جای لیزر کردن موهای زائد از این روش استفاده کنید
خواص خوراکیها
آشپزی
پربیننده ترین اخبار
وبگردی
تازه های پرشین وی
پربیننده ترین اخبار
بخش پزشکی
   پزشکی مرتبط
Copyright (c) 2006-2014 PersianV.com All Rights Reserved. © کلیه حقوق این پایگاه متعلق به سایت پرشین وی می باشد ، استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد .