لنز تماسی چشم

لنزهای تماسی یکی از شیوه‌های اصلاح عیوب انکساری ساده مانند دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم هستند.

اگر چه هنوز استفاده از عینک ساده‌ترین ،ارزان‌ترین و بی‌خطرترین وسیله برای اصلاح عیوب انکساری است، اما متخصصان، لنزهای تماسی را برای کودکان مبتلا به آب مروارید (کاتاراکت مادرزادی) و برخی ورزشکاران، افرادی با قوز قرنیه (کراتوکونوس) یا مبتلایان به دوربینی و نزدیک‌بینی با آستیگماتیسم شدید توصیه می‌کنند.

لنزهای تماسی حتما باید توسط پزشک متخصص چشم تجویز شده باشند.

پزشک بیمار را معاینه و بیماری‌های چشم را تشخیص می‌دهد و در پی آن تصمیم می گیرد که آیا بیمار می‌تواند از لنزهای تماسی استفاده کند یا خیر.

لازم است فرد در طول مدت استفاده از لنزهای تماسی، مراجعه منظم به پزشک داشته باشد تا اگر این لنزهای تماسی آثار سوئی بر چشم دارند، پزشک از ادامه استفاده از لنز ممانعت نماید و از بروز احتمالی آسیب‌های بعدی جلوگیری کند.
چشم پزشکان توصیه می‌کنند لنزهای تماسی اعم از طبی، رنگی و یا طبی - رنگی را به هیچ وجه از انستیتوهای زیبایی و آرایشگاه‌ها تهیه نکنید

رعایت بهداشت فردی به عنوان مهمترین اصل هنگام استفاده از لنزهای تماسی است. لنز نیز مانند مسواک جزو وسایل شخصی است و استفاده از لنزهای رنگی مشترک در انستیتوهای زیبایی، عفونت چشم و کاهش دید را در پی دارد.

لنزهای تماسی رنگی که معمولاً با هدف زیبایی در آرایشگاه‌ها استفاده می‌شوند، گاه برای چندین نفر کار گذاشته می‌شوند، از این رو عفونت‌های چشمی از شایع‌ترین عوارض این لنزهاست و حتی در صورت درمان دیرهنگام، موجب کاهش شدید بینایی فرد می‌شود.
لنز تماسی چشم

لنز، جسمی خارجی است که عوامل عفونی چون دو میکروب "سودومونا " و "آکانته موبه‌آ " را جذب می‌کند و موجب عفونت‌های چشمی می‌شود.

میکروب "سودومونا " طی دو روز می‌تواند سبب بروز عفونت و پارگی قرنیه شود.

میکروب "آکانته موبه‌آ " نیز می‌تواند صدمات جبران ناپذیری به چشم وارد کند.

اگر فردی به دنبال استفاده از لنزهای تماسی دچار التهاب و قرمزی چشم شد، حتما نزد چشم پزشک رفته و از مراجعه به افراد غیرمتخصص اجتناب کند تا گرفتارعفونت‌های چشمی ناشی از مصرف لنزها نشود، چرا که این عفونت می‌تواند ظرف 24 ساعت چشم را سوراخ و باعث تخلیه محتویات چشم شود. میکروب‌ سودومونا عامل این عفونت بوده و بسیار خطرناک است.

خراش قرنیه، رشد میکروب در آن خراش، توسعه عفونت و در نهایت له شدن قرنیه و آسیب‌های جدی دیگر از جمله عوارض استفاده از لنزهای تماسی آلوده و ابتلا به عفونت میکروبی «سودومونا» است.

اکسیژن‌رسانی به قرنیه چشم، از طریق هوا و لایه اشکی سطح چشم انجام می‌شود و لنزها گاهی اوقات به عنوان یک جسم خارجی با قرار گرفتن بر روی سطح قرنیه، میزان اکسیژن‌رسانی را کاهش می‌دهند.
عفونت و قرمزی چشم

هر چند در لنزهای جدید با تکنولوژی برتر میزان اکسیژن‌رسانی افزایش یافته، اما لنز ممکن است در سطح قرنیه خراش ایجاد کند و به تدریج موجب ایجاد زخم و عفونت در چشم ‌شود. چنین شرایطی حتی با درمان به موقع عفونت و التیام زخم، سبب کدورت قرنیه و کاهش دید فرد می‌شود.

حتی در مواردی پس از درمان عفونت چشمی، پزشک ناگزیر به برداشت بخشی از قرنیه است. در این صورت پیوند قرنیه، آخرین مرحله درمان این بیماران است.

چشم پزشکان توصیه می‌کنند لنزهای تماسی اعم از طبی، رنگی و یا طبی - رنگی را به هیچ وجه از انستیتوهای زیبایی و آرایشگاه‌ها تهیه نکنید.

چشم پزشکان همواره توصیه می‌کنند استفاده از عینک برای اصلاح عیوب انکساری چشم، بهترین شیوه درمان است

چشم پزشکان، نکات ضروری از جمله نخوابیدن با لنز، پرهیز از استحمام و نرفتن به استخر با لنزهای تماسی و مراجعه به پزشک در صورت بروز علایم عفونت چشم را توصیه می کنند.
مایع نگهدارنده لنز تماسی چشم

موقع عفونت چشم چه کنیم؟

اگر شما هر علامتی از عفونت چشم از جمله تاری دید، درد، قرمزی، ترشح، تورم، سوختگی یا حساسیت به نور را داشتید، به این توصیه‌ها عمل کنید:

- فورا لنز تماسی خود را خارج کنید و لنز دیگری درون چشم قرار ندهید.

- لنزها را درون محفظه حاوی مایع بگذارید و به نزد پزشک خود ببرید. ممکن است او برای تشخیص مشکل شما به بررسی آنها نیاز داشته باشد.

- فورا با پزشک خود تماس بگیرید و دیگر از لنزهایتان استفاده نکنید، مگر زمانی که با پزشکتان مشورت کرده باشید.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

آنژین سینه، یک بیماری نیست، اما علامت بیماری است. آنژین سینه زمانی احساس می‌شود که جریان گردش خون در قلب کاهش می‌یابد، این کاهش گردش خون می‌تواند به علت تصلب شراین یا ناراحتی های قلبی باشد.

توضیحاتی در این باره:

سختی و ضخیم شدگی شریان ها: قبل از آنژین سینه
همه چیز با تصلب شراین شروع می‌شود، با افزایش سن شریان ها به تدریج سخت می‌شوند. در واقع، شریان ها پیر می‌شوند و انعظاف پذیری خود را از دست می‌دهد. به موازات این جریان، رگ ها کمابیش ضخیم هم می‌شوند، علت اصلی این ضخیم شدن هم تغذیه ای سرشار از چربی و کلسترول است. این پدیده که تصلب شراین نامیده می‌شود، به ته نشین شدن تدریجی در جداره های داخلی رگ ها اشاره دارد، که می‌تواند تا تشکیل پلاک های آترواسکلروتیک پیش برود. این رسوبات چربی ها و این پلاک های آترواسکلروتیک های در تنگ کردن شریان ها، دخالت دارد.

در نتیجه، جریان خون کاهش می‌یابد و برخی از اعضا خوب تغذیه نمی‌شوند و دچار درد می‌گردند.
و زمانی که جریان گردش خون به این ترتیب کاهش یابد، ناراحتی قلبی پدید می‌آید، ضمناً درد یا احساس درد در سینه را نیز با خود به همراه خواهد داشت.

آنژین سینه نشانۀ ناراحتی قلبی است
آنژین سینه، دردی است که نباید به هیچ وجه آن را نادیده گرفت. این نشانه ها باید شما را به مراجعه به پزشک سوق دهند، تا درمان مناسب برای پیشگیری از عوارض جدی به عمل آید، آنفاکتوس قلبی یا صدمات قلبی عروقی، زمانی ایجاد می‌شود که یک پلاک آترواسکلروتیک جدا شده و شریان را مسدود می‌کند.

نشانه های آنژین سینه کدامند؟
زمانی که گردش خون در شریان ها کافی نیست، اکسیژن رسانی به سلول ها به خوبی انجام نمی‌گیرد، و این وضعیت خود را به شکل سینه درد، یعنی یک درد یا ناراحتی خاص نشان می‌دهد.
آنژین سینه، دقیقاً دردی سینه ای یا احساسی موقت در ناحیۀ سینه است که از نوع فشار و در محل جناغ سینه خواهد بود. اما درد ممکن است در ناحیۀ شانه ها، راستای پشت، سطح گردن و فک هم احساس شود. بیماران بیشتر از بیماری، یک احساس و بیشتر از درد، تنگی نفس شان را توصیف می‌کنند. علائم آنژین سینه ممکن است، در بین افراد سالخورده و زنان بیشتر به شکلی غیرعادی بروز پیدا کند.
چه زمانی آنژین سینه بروز پیدا می‌کند؟
آنژین سینه اصولاً بعد از یک فعالیت جسمی یا استرس که فعالیت قلب را افزایش می‌دهند و نیاز به اکسیژن دارند، ظاهر می‌شود. درد طی چند دقیقه شدید می‌شود و با استراحت از بین می‌رود. برخی از افراد به محض اینکه فعالیتی را شروع می‌کنند، دچار درد قابل توجهی می‌شوند.

اغلب زمانی، آنژین سینه ای شدید می‌شود که فرد بعد از غذا خوردن، فعالیتی سنگین انجام دهد. شایان ذکر است که شدت آنژین سینه هنگام سرما و گذر از یک اتاق گرم به یک اتاق سرد، افزایش خواهد یافت. احساسات شدید یا کابوس هنگام خواب نیز شرایطی هستند که می‌توانند شروع کنندۀ آنژین سینه ای باشند.

با این حال توجه داشته باشید که به غیر از آنژین های سینه ای که از آنها یاد شد، آنژین های دیگری نیز وجود دارند که هنگام خواب و بدون انجام فعالیت جسمی یا استرس، بروز پیدا می‌کنند. در هر صورت، بدون تردید باید به پزشک مراجعه کنید.

چگونه می‌توان سینه درد را درمان کرد؟
عموماً علائم برای تشخیص آنژین سینه کفایت می‌کنند. تقریباً همیشه، آنژین سینه ای تحت درمان مشتق های نیرات ها مانند تری نیترین قرار می‌گیرد که شریان ها را گشاد می‌کند و درد سینه را از بین می‌برد.
افراد مبتلا به آنژین سینه می‌توانند در زمان حملات یا برای پیشگیری هنگام انجام فعالیت، از آن (به شکل قرص که زیر زبان گذاشته می‌شود) استفاده کنند.

با این حال داروهای دیگری نیز برای آنژین سینه بنابر علتش وجود دارد. علاوه بر این باید بدانید که درمان آنژین سینه بر پایۀ اصلاح عوامل ایجاد خطر قرار دارد، عواملی مانند: فشار خون بالا، کلسترول بالا، چاقی، استعمال دخانیات و... .

سلامت