1 | 2
هیپوگلیسمی (افت قند خون) و درمان آن هیپوگلیسمی عبارتست از قند خون زیر 80 میلی گرم در دسی لیتر یا قند خون زیر 90 میلی گرم در دسی لیتر همراه باعلائم مربوط به آن. دلایل عمده ی هیپوگلیسمی عبارتست از: * افزایش فعالیت فیزیكی یا انجام ورزش * به تأخیر انداختن صرف غذا یا حذف وعده های غذایی * مصرف وعده های غذایی كه حجم كمی دارند. * مصرف زیاد الكل علائم هیپوگلیسمی عبارتند از: افزایش ضربان قلب، گرسنگی، سرگیجه، لرزش، اضطراب و حالات عصبی، تعریق، خواب آلودگی، گیجی و اشكال در تكلم. البته در هنگام بروز اضطراب و استرس، در اثر ترشح هورمون آدرنالین، علائمی شبیه به هیپوگلیسمی در فرد بروز میكند كه ممكن است اشتباهاً هیپوگلیسمی تشخیص داده شود، بنابراین بهترین راه تشخیص هیپوگلیسمی آزمایش قند خون است. - 3-2 قرص گلوكز - نصف لیوان آب میوه یا 120 سی سی - 1 لیوان شیر یا 240 سی سی - 6-5 تكه بیسكوییت - 2-1 قاشق چای خوری شكر یا عسل در مواردی که هیپوگلیسمی در اثر مصرف انسولین ایجاد شده باشد، مصرف 10 گرم گلوكز خوراكی، قند خون را در طی 30 دقیقه تقریباً 40 میلی گرم در دسی لیتر بالا میبرد و مصرف 20 گرم گلوكز در طی 45 دقیقه قند خون را 60 میلی گرم در دسی لیتر بالا میبرد. 15 دقیقه بعد از صرف كربوهیدرات قند خون باید دوباره چك شود. اگر باز هم پایین بود، یك بار دیگر 15 گرم كربوهیدرات باید مصرف شود و تا زمانی كه قند خون حداقل به 70 میلی گرم در دسی لیتر برسد، باید این كار تكرار شود. بهتر است اگر یك ساعت به زمان صرف غذا وقت باقی است، یك میان وعده ی كوچك خورده شود. یک متخصص پوست توصیه کرد: محل سوختگی را هرگز با خمیر دندان درمان نکنید. -------------------------------------------------------------------------------- آسيب زانو زانو يك مفصل لولايي بين استخوان ران و استخوان درشتني است. اين مفصل ميتواند تا شود، به حالت مستقيم درآيد و در حالت تا شده، مختصري بچرخد. مفصل زانو توسط رباطها و عضلاتي قوي نگه داشته ميشود و در جلو توسط يك استخوان پهن به نام كشكك محافظت ميشود. سطوح استخوانهاي اصلي توسط لايههايي از غضروف حفاظت ميشود. اين ساختارها ممكن است در اثر ضربات مستقيم، چرخشهاي شديد يا پيچخوردگيها دچار صدمه شوند. آسيبهاي احتمالي زانو عبارتند از: شكستگي كشكك، پيچخوردگيها و صدمه به غضروف. آسيب زانو ممكن است توانايي تا كردن مفصل را از مصدوم سلب كند و شما بايد مطمئن شويد كه مصدوم روي پاي آسيبديده، راه نرود. خونريزي يا تجمع مايعات در داخل مفصل زانو ميتواند به تورم قابل توجه در اطراف مفصل منجر شود. تشخيص ممكن است موارد زير وجود داشته باشند: درد كه از محل آسيب انتشار پيدا ميكند و در عمق مفصل مينشيند. درد حاد در تلاش براي راست كردن پا (در صورتي كه زانوي تا شده «قفل» شده باشد). تورم سريع در مفصل زانو اهداف محافظت از زانو در راحتترين وضعيت (براي مصدوم) فراهم كردن شرايط انتقال مصدوم به بيمارستان ۱) به مصدوم كمك كنيد تا ترجيحاً روي يك پتو دراز بكشد تا بين او و زمين فاصله ايجاد شود. يك بالشتك نرم (مثل يك بالش، پتو يا كت) زير زانوي آسيبديده قرار دهيد تا زانو را در راحتترين وضعيت نگه دارد. هشدار! سعي نكنيد با وارد كردن نيرو، زانو را به حالت مستقيم درآوريد. ممكن است جابهجا شدگي غضروف يا خونريزي داخلي، راست كردن مفصل زانو را غيرممكن كرده باشند. مصدوم را از خوردن، آشاميدن و سيگار كشيدن منع كنيد چون ممكن است در بيمارستان نياز به بيهوشي عمومي داشته باشد. مصدوم را از راه رفتن منع كنيد. ۲) بالشتك نرم را به دور مفصل ببنديد. با پيچيدن باند از ميانه ران تا ميانه ساق، بالشتك را محكم كنيد. ۳) شرايط انتقال مصدوم به بيمارستان را فراهم كنيد. مصدوم بايد در وضعيت درماني باقي بماند، پس انتقال بايد توسط آمبولانس صورت گيرد. آسيب ساق آسيبهاي ساق عبارتند از: شكستگيهاي استخوان درشتني و نازكني و پارگي بافتهاي نرم (عضلات، رباطها و تاندونها). شكستگيهاي درشتني معمولاً در اثر ضربات سنگين (مثلاً ناشي از سپر يك وسيله نقليه در حال حركت) روي ميدهند. از آنجايي كه بافت نرم اطراف درشتني اندك است، شكستگي به احتمال زياد با توليد زخم همراه خواهد بود. چرخشهايي كه سبب پيچخوردگي مچ پا ميشوند، ميتوانند به شكستگي نازكني منجر شوند. تشخيص ممكن است موارد زير وجود داشته باشند: درد موضعي تورم، كبودي و تغيير شكل پا زخم باز اهداف بيحركت كردن اندام پاييني فراهم كردن شرايط انتقال فوري به بيمارستان ۱) به مصدوم كمك كنيد تا دراز بكشد و با دقت، پاي آسيبديده را ثابت كنيد و نگه داريد. اگر زخم باز وجود دارد، با ملايمت آن را برهنه كنيد و خونريزي را درمان كنيد. براي محافظت از محل آسيب، يك لايه پوششي روي آن قرار دهيد. ۲) با مركز اورژانس تماس بگيريد و آمبولانس درخواست كنيد. پاي آسيبديده را با دستان خود نگه داريد تا از جابهجايي محل شكستگي پيشگيري كنيد. اين عمل را تا زمان رسيدن آمبولانس، ادامه دهيد. احتياط! اگر مسير انتقال مصدوم به بيمارستان احتمالاً طولاني و ناهموار است، بالشتكهايي را در سمت خارج پاي آسيبديده (از زانو تا انتهاي پا) قرار دهيد. با استفاده از باندهاي تا شده پهن، مطابق روشي كه در بالاي صفحه تشريح شده است، پاها را ثابت كنيد. ۳) اگر آمبولانس با تأخير به محل ميرسد، پاي آسيبديده را به پاي ديگر ثابت كنيد. اندام سالم را در كنار اندام آسيبديده قرار دهيد و باندها را از زير هر دو پا بلغزانيد. باندها را در مناطق مچ و انتهاي پا و سپس زانوها قرار دهيد. دو باند هم در بالا و پايين محل شكستگي اضافه كنيد. ۴) بين دو ساق، بالشتك قرار دهيد. با گره زدن در سمت سالم، باندها را محكم ببنديد. مورد خاص شك به شكستگي نزديك مچ پا به جاي استفاده از يك باند به شكل « ۸ »، باندهاي جداگانهاي روي انتهاي پا و بالاتر از مچ پا ببنديد. |