به گزارش سلامت نیوز دردهای آرتروز جزو دردهای مزمن در سنین بالا هستند و کاهش وزن یکی از پیشنهادهای ما برای این دسته از افراد است. البته نوع ورزشی که به این افراد داده می‌شود معمولا هوازی بوده و بیشتر از نوع راه رفتن است.

در صورتی که فرد درد شدید و محدودیت‌ تعادلی دارد و نمی‌تواند راه برود، استفاده از تردمیل را به وی توصیه می‌کنیم. استفاده از دوچرخه نیز ممکن است، اما دوچرخه باید برای هر فردی به طور جداگانه تنظیم شود، در غیر این صورت درد زانو را تشدید خواهد کرد.

بیشترین نوع ورزش توصیه ‌شده، همان راه رفتن یا پیاده‌روی روی تردمیل است. در کنار آن، برخی ورزش‌ها برای تقویت عضلات ران، به ویژه عضلات چهارسر و عضلات پشت ران به فرد داده می‌شود که به کاهش درد زانوی وی کمک خواهد کرد.

میزان پیاده‌روی را باید از 20 دقیقه در روز آغاز کرد و به تدریج افزایش داد تا حداکثر به 60 دقیقه در روز برسد. این تمرین باید 5 تا 6 روز در هفته انجام شود. توصیه سوم من به کسانی که درد زانو دارند، انجام حرکات کششی در رابطه با زانو و عضلات پشت ران و ساق است که در کنار انجام ورزش هوازی و تمرینات تقویتی می‌تواند هم احتمال سقوط و هم احساس درد را کاهش دهد.

توجه به این نکته لازم است که وقتی برای یک فرد مبتلا به درد زانو نسخه پزشکی نوشته می‌شود، توصیه می‌کنیم همیشه راه رفتن روی تردمیل را از کم شروع کرده و به تدریج افزایش دهد. ابتدا در حداقل سرعت از 5/2 دقیقه شروع کرده و به تدریج زمان را افزایش دهد تا به 60 دقیقه برسد و وقتی زمان به حد مطلوب رسید، سرعت را افزایش داده و بعد از رسیدن سرعت به حد مطلوب، شیب تردمیل را افزایش دهد.
پیشنهاد می‌کنم قبل از شروع تمرینات ورزشی، حتما با متخصص طب ورزشی مشورت کنید تا بر حسب شرایط خاص هر فرد، نسخه ویژه‌ای برای ورزش او نوشته و نحوه انجام تمرینات را برای او کاملا توضیح دهد.

منبع : salamatnews.com

مشکلات چشمی معمولا به سه دسته تقسیم می‌شوند: نزدیک ‌بینی،‌ دوربینی و آستیگماتیسم.

برخی از این مشکلات معمولا با زدن عینک و مراجعه به چشم‌پزشک برطرف می‌شوند، اما برخی افراد عینک ‌زدن را دوست ندارند. از این رو به درمان‌های دیگری از جمله لیزیک و جراحی روی می‌آورند.

در این میان، عده‌ای از افراد که مبتلا به آستیگماتیسم هستند، نمی‌دانند که آیا آنها هم می‌توانند مشکل چشم خود را با عمل لیزیک رفع کنند یا نه؟

باید بگویم عاملی که قبل از عدسی باعث متمرکز شدن تصویر روی شبکیه می‌شود، انحنای قرنیه است و چون شکل این عضو تقریبا کروی می باشد، به همراه عوامل دیگری چون مایعات داخل چشمی و عدسی باعث متمرکز شدن تصویر روی شبکیه می‌شود.

در صورت همگن بودن انحنای قرنیه تمامی نقاط چشم سالم خواهند بود،اما در صورتی که این انحنا از حالت طبیعی خود کمتر یا بیشتر شود، شخص نزدیک‌بین یا دوربین خواهد شد و تصویری روی شبکیه تشکیل نمی‌شود و یک تصویر مجازی به وجود می‌آید که خود از عوامل دوربینی یا نزدیک‌بینی است.

اگر انحنای قرنیه در یک سطح خاص با دیگر سطوح تفاوت داشته باشد، آستیگماتیسم ایجاد می‌شود و ممکن است انحنای افقی چشم کمی بیشتر یا کمتر از حد طبیعی و انحنای عمودی آن طبیعی باشد که باعث ایجاد دو نقطه متمایز برای تجمع پرتوها خواهد شد. یکی از این نقاط مربوط به کانون طبیعی چشم و دیگری مربوط به انحنای آستیگماتیک است.

سن فرد در بروز این بیماری تاثیری ندارد. در کودکان، به ‌ویژه کسانی که زمینه ارثی کمتری دارند، امکان بروز بیماری کمتر است، ولی با افزایش سن احتمال آن بالا خواهد رفت.

بهترین راه درمان آستیگماتیسم، استفاده از عینک یا لنزهای تماسی است. درمان لیزیک هم به این افراد توصیه می‌شود، البته زمانی که فرد مبتلا به بیماری آستیگمات ساده باشد و مبتلا به نوع پیشرونده آن یعنی بیماری کراتوکونوس نباشد. هنگام بروز بیماری کراتوکونوس، درمان لیزیک توصیه نمی‌شود. افرادی که در مراحل پیشرفته هستند، باید منتظر بمانند تا تحت پیوند قرنیه قرار بگیرند.

عمل لیزیک معمولا بعد از سنین 18 تا 19 سالگی، یعنی زمانی که نمره چشم ثابت می‌شود، انجام می گیرد. نمره چشم معمولا تا قبل از سن 21 سالگی ثابت نیست. بعد از آن اگر فرد دچار آستیگمات ساده بود، می‌تواند به صورت سرپایی عمل لیزیک سلامت تبیان