بسیاری از افراد ناخواسته و نادانسته برخی رفتارها را انجام می دهند و باعث ایجاد بی اعتمادی در نامزدشان می شوند. در حالیكه اگر مهارت لازم را داشته باشند هرگز زندگی خود را با رفتارهای نادرست خراب نمی كنند.
پنج ماهی از عقد میثم و شهره می گذرد. اوایل میثم و شهره توانسته بودند رابطه خوبی با یكدیگر برقرار كنند. اما پس از مدتی یکدفعه رفتار میثم به كلی تغییر كرد. میثمِ آرام و مهربان تبدیل به فردی شده بود که مدام به دنبال بهانه ای برای ایجاد دعوا و داد و بیداد بود.
شهره کاملاً کلافه شده بود و علت این تغییر ناگهانی را نمی فهمید. هرچه هم به میثم اصرار می کرد که علت تغییر رفتارش را بگوید، میثم طفره می رفت تا اینکه پس از مدتی به زبان آمد و گفت که در میهمانی تولد شهره از طریق یکی از دوستان دوران تحصیلش متوجه شده
که شهره قبلاً با پسری به مدت دو سال دوست بوده است. میثم در ادامه صحبت هایش گفت: با این وجود من دیگر نمی توانم به تو اعتماد کنم؟ چرا از ابتدا این قضیه را با من در میان نگذاشتی؟
تازه تنها این قضیه نیست چرا روزی كه رفته بودیم برای خرید حلقه فلان دروغ را گفتی؟ شنیدن این حرف و فهمیدن برخی از دروغ هایت خیلی برایم سخت بود؟
من نمی توانم با چنین فردی زندگی كنم. تو برای من قابل اعتماد نیستی و هر آن ممكن است به من خیانت كنی. پس باید از هم جدا شویم.
شهره ناباورانه به میثم نگاه می كرد و مدام می گفت: ولی باور كن آن دوستی اشتباه اول و آخر من بود. من توبه كردم...
ماجرای بالا اتفاقی است كه بسیاری از اوقات در زندگی افراد چه در دوران نامزدی و چه حتی پس از ازدواج رخ می دهد. براستی علت اصلی این بی اعتمادی ها در دوران زیبایی چون دوران نامزدی چیست؟
آیا واقعاً می توان پذیرفت كه فرد عاقل و بالغی چون میثم تنها و تنها بر اساس صحبت فردی كه اولین بار است او را دیده به این نتیجه برسد كه نامزدش فرد مورد اعتمادی نیست؟
اگر بخواهیم صادقانه بااین امر برخورد كنیم باید در پاسخ به سوال بالا بگوییم كه خیر. یقیناً میثم از قبل به دلیل بعضی از رفتارهای شهره، به پیش زمینه هایی دست یافته
و حالا با شنیدن اشتباه سالها قبل او (یعنی دوستی با جنس مخالف) به یك نتیجه نهایی رسیده و مانند یك آتشفشان فوران كرده است.
با توجه به اینكه مشكلاتی از این دست در دوران نامزدی بسیار پیش می آید، لازم است كه افراد نسبت به شناخت رفتارهایی كه باعث افزایش یا سلب اعتماد متقابل میان زوجین می شوند، توانمند باشند
تا بدین وسیله بتوانند در مقابل پستی بلندی ها و مشكلات دوران نامزدی شان دوام آورده و موفق باشند.
چه بسیار افرادی كه ناخواسته و نادانسته برخی رفتارها را انجام می دهند و باعث ایجاد بی اعتمادی در نامزدشان می شوند. در حالیكه اگر مهارت لازم را داشته باشند
هرگز زندگی خود را با رفتارهای نادرست خراب نمی كنند. شاید دلیل مشكلاتی كه برای شهره هم پیش آمد دقیقاً همین رفتارهای اشتباه بوده است.
امام صادق (علیه السلام): «به طول رکوع و سجود افراد نگاه نکنید، زیرا چیزی است که به آن عادت کرده اند و اگر آن را ترک کنند به وحشت می افتند. پس به صداقت و امانتداری آنها بنگرید
رفتارهایی كه باعث افزایش اعتماد میان زوجین می شوند:
-صداقت: راستگویی و صداقت طرفین با یكدیگر باعث افزایش اطمینان و اعتماد آنها به یكدیگر می شود.
-امانتداری: اگر فردی هرچه به نامزد خود امانت می دهد، نامزدش به درستی از آن مراقبت نماید ژس فرد به وی اعتماد می نماید.
امام صادق (علیه السلام): «به طول رکوع و سجود افراد نگاه نکنید، زیرا چیزی است که به آن عادت کرده اند و اگر آن را ترک کنند به وحشت می افتند. پس به صداقت و امانتداری آنها بنگرید.» (اصول کافی،ج2،ص105.)
- رازداری: احساس اطمینان و اعتماد با افزایش رازهای میان زن و مرد افزایش می یابد. اگر فرد بداند كه نامزدش رازدار رازهای اوست و آنها را هرگز در كشاكش مشاجرات و سختی ها به دیگران نمی گوید بیشتر و بیشتر به او اعتماد می نماید.
رفتارهای كه باعث سلب اعتماد میان افراد می شود
- دروغگویی: افرادی كه به دلایلی چون عادت، پنهان كاری و ... مدام متوسل به دروغ های كوچك و بزرگ می شوند
معمولاً پس از مدتی دروغگو بودنشان فاش شده و نه تنها باید پاسخگوی اشتباهاتشان باشند بلكه اعتماد همسرشان به خود را نیز از دست می دهند.
- پنهان كاری: اگر فردی احساس كند كه نامزدش مدام در حال پنهان كردن امور حال و گذشته خود از اوست یقیناً دچار بی اعتمادی از نامزدش شده و گمان می كند كه نامزدش اسرار مگوی بسیاری در زندگی دارد و او را رازدار آن اسرار نمی داند.
البته بیان برخی از رازهای شخصی چون دوستی با جنس مخالف در گذشته كه كنار گذاشته شده است لزومی ندارد.
اگر دیدید كه در بالا شهره به دلیل نگفتن این راز گناهكار شناخته شد چون یقیناً علاوه بر آن اشتباه،اشتباهات دیگری چون دروغگویی، پنهان كاری، رازدار نبودن و... داشته است. اگر او این اشتباهات را نداشت میثم راحت تر می توانست از گناه گذشته اش چشم بپوشد.
-عادات و رفتارهای نادرست: برخی از افراد در دوران نامزدی عادات یا رفتارهای نادرستی چون چشم چرانی، مدام از مردان و زنان دیگر تعریف كردن و از همسر خود ایراد گرفتن و... از خود بروز می دهند كه باعث تحریك فرد مقابل و سلب اعتماد وی از نامزدش می شود.
-داشتن ذهنیت نادرست: برخی از والدین یا به دلایل مختلفی چون بیماری های شخصیتی، تربیتی و... دچار بدبینی مفرط بوده و نمی توانند به هیچ كس اعتماد كنند.
این عدم اطمینان به دیگران حتی به نزدیكان گاه به صورت ارثی و یا بر اثر تربیت و تلقین های این والدین به فرزندان نیز منتقل میشود.
به همین دلیل است كه گاه برخی از افراد بدون هیچ دلیلی و تنها براساس ذهنیات اشتباه خود به دیگران به خصوص همسرانشان مشكوك بوده و به آنها اطمینان و اعتماد ندارند.
منبع: تبیان
ورزش
نقشه
سايت