1. بهانه آوردن. افراد موفق دیگران را مقصر نمی‌کنند و بهانه نمی‌آورند و از بدشانسی‌شان شکایت نمی‌کنند. آنها مسئولیت کامل زندگی خود را بر عهده می‌گیرند. آنها می‌دانند که موفقیت و شکست در دستان خود آنهاست. پس سعی نکنید خود را قربانی جلوه دهید یا بهانه‌ بیاورید.

2. بی مقصد پیش رفتن. افراد موفق برنامه دارند. زندگی آنها جهت و مقصد دارد. هیچوقت بی اراده کاری نمی‌کنند و بی مقصد پیش نمی‌روند به امید اینکه بهترین‌ها برایشان اتفاق بیفتد. آنها برای خود هدف تعیین می‌کنند و بعد برای رسیدن به آن برنامه‌ریزی می‌کنند. اگر شما از آن دسته آدمهای هرچه پیش آید خوش آید هستید، از این رویکرد دست بکشید و شروع به برنامه‌ریزی کنید.

3. تمام روز نشستن پای کامپیوتر (یا بدتر از آن تلویزیون). درست است که کارهای مهم زیادی را می‌توانید پشت کامپیوتر انجام دهید اما نباید همه روزتان را به آن بگذرانید. بیرون رفته و با آدمها ملاقات کنید.

4. به تاخیر انداختن کارها. تعویق در کارها دشمن موفقیت است. روی هدفتان تصمیم بگیرید، کارهایی که باید انجام دهید را لیست کرده، اولویت‌بندی نموده و آغاز به کار کنید.

5. فقط انجام کارهای ساده. برای چه کارهایی بیشتر وقت می‌گذارید؟ کارهای مهم، فوری یا کارهای ساده روزانه؟ اگر بیشتر وقت خود را به کارهای جزئی و کم‌اهمیت می‌گذرانید، باید روند خود را تغییر دهید. باید اول روی کارهای مهمتر تمرکز کنید، کارهایی که شما را به سمت هدفتان پیش می‌برند. تا جاییکه می‌توانید کارها و فعالیت‌های بی‌ارزش را نادیده بگیرید.

6. نشستن در جلسات بیهوده. آیا در محل‌کار وقتتان را در جلسات بی‌ارزش تلف می‌کنید؟ خیلی از کارمندان شرکت‌ها این وضعیت را دارند. هر جلسه‌ای باید یک هدف، دستورکار و یک مدیر ماهر داشته باشد که کمک کند جلسه از هدف اصلی خود دور نشده و روی همان متمرکز بماند. در جلسات بیهوده و ضعیف شرکت نکنید—فقط خلاصه آن را از دیگران بگیرید.

7. محدود کردن جاه‌طلبی‌هایتان. افراد موفق باور شگرفی به خود دارند و جاه‌طلب هستند و استانداردهای بالایی برای زندگی خود در نظر می‌گیرند. آیا شما خودتان را پایین می‌کشید؟ اعتمادبه‌نفستان را از دست داده‌اید؟ از اول شروع کنید. برای خودتان اهداف بلندپروازانه تعیین کنید. مهارت‌ها، استعدادها و دستاوردهایتان را به خود یادآور شوید و هر روز به خودتان انگیزه بدهید.

اگر بتوانید از فعالیت‌های بی‌ارزش و منفی که انجام می‌دهید دست بکشید، خود را به موفقیت نزدیک‌تر خواهید کرد. از انجام کارهایی که می‌دانید فقط وقتتان را تلف می‌کند خودداری کنید و شروع به ساخت موفقیتتان کنید.

سلامت نیوز: همواره به ما آموخته اند كه همه اشتباه می كنند، هر چند كه هر اشتباهی هم تاوان دارد و هرچه اشتباه بزرگ تر باشد تاوان آن هم بزرگ تر است. اما از سوی دیگر اشتباهات قابل جبران هم هستند.
حتماً برای شما هم اتفاق افتاده است كه با دوستانتان، خواهر و برادرتان یا پدر و مادرتان سر موضوعی بگومگو كرده اید، رفتار اشتباهی داشته اید، بقیه را ناراحت كرده اید و حسابی توی دردسر افتاده اید. معذرت خواهی می تواند مثل یك جمله جادویی به كمك شما بیاید و همه مشكلات و ناراحتی هایی كه به وجود آوردید را از بین ببرد.
البته این جمله فقط زمانی خاصیت جادویی دارد كه آن را از ته دلتان گفته باشید، واقعاً از رفتارتان و از این كه بقیه را ناراحت كرده اید پشیمان باشید و به خودتان و بقیه قول بدهید كه دیگر آن كار را تكرار نكنید.
ممكن است اصلا تقصیر شما نباشد و شما به عمد دیگران را ناراحت نكرده باشید ولی حتی اگر این اتفاق غیرعمدی هم باشد، معذرت خواهی كمك می كند كه هم خودتان و هم طرف مقابلتان احساس بهتری پیدا كنید. بعضی وقت ها هم بعد از این كه شما معذرت خواهی كردید ممكن است طرف مقابل هم از شما عذرخواهی كند و در این صورت یك سوء تفاهم به جای این كه تبدیل به دلخوری و قهر شود، خیلی زود با آشتی تمام می شود.

همه اشتباه می كنند
معذرت خواهی فقط مخصوص بچه ها نیست. همه اشتباه می كنند، حتی بزرگ ترها. شاید اگر به رفتار آن ها دقت كنید متوجه شوید كه بزرگ ترها هم وقتی اشتباه می كنند یا دیگران را ناراحت می كنند از آنها عذرخواهی می كنند تا همه چیز به دوستی تمام شود.
بیشتر وقت ها، زمانی كه بچه ها از چیزی یا كسی عصبانی می شوند، رفتار زشتی از خود نشان می دهند و بعد مجبور به معذرت خواهی می شوند.
عصبانی شدن به خودی خود عیب نیست. همه آدم ها در بعضی شرایط عصبانی می شوند ولی مهم این است كه شما چگونه این عصبانیت را به دیگران نشان می دهید. بچه های كوچك وقتی عصبانی می شوند جیغ می كشند، وسایلشان را پرتاب می كنند و حتی ممكن است دیگران را بزنند. ولی همین بچه ها وقتی بزرگ تر می شوند یاد می گیرند كه یك راه بهتر برای نشان دادن احساساتشان استفاده از كلمات است. یعنی به دیگران بگویند كه چه چیز و به چه علت آنها را ناراحت كرده است.
وقتی عصبانی می شوید و می خواهید به جای جیغ و داد و پرت كردن وسایل علت ناراحتی تان را بگویید، ممكن است صدایتان را از حد معمول بالاتر ببرید یا لحن حرف زدنتان كمی تندتر باشد. ولی هرگز نباید به دیگران توهین كنید یا از كلمات زشت استفاده كنید. بدون استفاده از حرف های زشت و تحقیر كردن دیگران هم می شود راجع به علت عصبانیت حرف زد.
اگر این موارد را موقع عصبانیت رعایت كنید دیگر نیازی به معذرت خواهی نخواهید داشت ولی اگر موقع نشان دادن عصبانیت كارهایی را كه نباید انجام می دادید كردید و حرف هایی را كه نباید می زدید، زدید و دیگران را حسابی از خودتان رنجاندید باید به فكر یك معذرت خواهی قلبی نه فقط زبانی باشید و سعی كنید ناراحتی را از دل بقیه در بیاورید.
همواره با معذرت خواهی به همسرتان نشان دهید كه سعی می كنید اشتباهتان را جبران كنید و بگویید كه در آینده این رفتار را تكرار نخواهید كرد. بعضی وقت ها هم می توانید برایش كاری انجام دهید كه وی را خوشحال می كند. مثلا برایشان گل ببرید یا یك هدیه كوچك تهیه كنید. این طوری نشان می دهید كه واقعاً متاسف هستید و دلتان می خواهد باز هم با هم دوست باشید.
بعضی وقت ها بلافاصله بعد از معذرت خواهی همه چیز درست می شود ولی بعضی وقت ها هم این طور نیست و باید كمی زمان بگذرد تا دیگران شما را كاملا ببخشند و مثل گذشته ها رابطه تان خوب شود. درست مثل وقتی كه دوستتان از شما معذرت خواهی می كند ولی شما نمی توانید بلافاصله رفتار بد او را فراموش كنید و با او مثل قبل صمیمی شوید.
همه ما بعضی وقت ها لازم است كه از دیگران عذرخواهی كنیم ولی بهتر است رفتارمان طوری باشد كه كار به ناراحت كردن دیگران و بعد عذرخواهی از آنها ختم نشود. اگر هم از دیگران عذرخواهی كردیم سعی كنیم در آینده اشتباهمان را تكرار نكنیم تا دوباره مجبور به معذرت خواهی كردن شویم.

منبع: روزنامه کیهان