ارسال برای دوستان

انسان به ‌عنوان بخشی از جهان هستی، گاه در هاله‌ای از رمز و راز قرار می‌گیرد و به یک معما تبدیل می‌شود.
گاهی این رازها هرگز کشف نمی‌شوند و معماهای باور نکردنی و در مورد برخی از افراد، سال‌های سال بی‌‌پاسخ می‌‌مانند.

این رازهای حل نشده و بی‌جواب، به هر دلیلی ممکن است پدید آیند؛ گاه علم و دانش در روزگاری که آن فرد در آن زندگی می‌کرد، قادر به پاسخگویی نبوده و گاه، پر و بال گرفتن شایعات در میان مردم، به بی‌جواب ماندن معما کمک کرده است؛ اما دلیل این رازهای حل نشده، هر چه باشد، افرادی در تاریخ هستند که رازهای زندگی آنان، هیچ‌ گاه برای دیگران روشن نشده و آنها به ‌عنوان اسرارآمیز در تاریخ و یاد مردم باقی مانده‌اند.

بچه‌های سبزه‌روی وولپیت

در قرن دوازدهم میلادی، دو بچه در روستای «وولپیت» از توابع «سوفولک» در انگلیس پیدا شدند که با یکدیگر خواهر و برادر بودند و رنگ پوستشان به طرز عجیب و باورنکردنی سبز بود، ولی رفتار و حرکات آنان در همه زمینه‌ها، طبیعی و شبیه بقیه مردم بود.

اما آنها یک تفاوت عمده با دیگران داشتند و آن هم این بود که به زبان ناشناخته‌ای سخن می‌گفتند که مردم روستای وولپیت نمی‌توانستند آن را بفهمند. این دو بچه به تدریج رنگ سبز پوست خود را از دست دادند و برای اینکه بتوانند با مردم روستا ارتباط برقرار کنند و در آن مکان به زندگی خود ادامه دهند، شروع به یادگیری زبان انگلیسی کردند.

و به این ترتیب آنان موفق شدند به بقیه بگویند که به سرزمین سنت‌مارتیت تعلق دارند؛ جایی که نور خورشید هرگز آنچنان که باید، بالاتر از خط افق قرار نمی‌گیرد. آنها درباره حضور عجیب و غریب خود در وولپیت مدعی بودند، در حالی‌که مواظب گله پدرشان بودند، ناگهان متوجه رودی در نزدیکی خود شدند و سپس شروع به دنبال کردن نوری که از رود منعکس می‌شد، کردند و به این ترتیب بود که ناگهان خودشان را در روستای وولپیت پیدا کردند.

این در حالی بود که مردم زیادی از شهرها و روستای پیرامون برای دیدن این بچه‌ها به وولپیت می‌آمدند و این گونه بود که نام و آوازه این روستا کم‌کم زیاد شد.

اما بچه‌ها همان‌ گونه که ناگهانی در وولپیت پیدایشان شده بود، ناگهانی هم ناپدید شدند.