زنان با حرف زدن زندگي مي‌‌كنند!
اگر بگوييم كه زنان عاشق صحبت كردن هستند و از آن لذت فراواني مي‌‌برند، مطمئن باشيد كه بيراه نگفته‌ايم.
حرف زدن، جزئي تفكيك‌ناپذير از زندگي روزمره زنان محسوب مي‌‌شود و اين مقوله طي ساليان متمادي به اثبات رسيده است.
اگر بخواهيم در اين زمينه اندكي بيشتر به شما اطلاعات بدهيم، بايد بگوييم كه اساسا وقتي زنان براي ديدن يك فيلم سينمايي يا تماشاي يك سريال تلويزيوني، با يكديگر دور هم جمع مي‌‌شوند تا اين كار را انجام دهند، در عين حال كه مشغول تماشاي آن برنامه تلويزيوني يا فيلم سينمايي هستند، درباره چيزهاي ديگري از جمله زندگي خصوصي‌شان، رفتار شوهران‌شان، نحوه برخورد شوهران‌شان با آنها، نحوه تربيت و آموزش فرزندان، مشكلات و سختي‌هاي زندگي مشترك، حوادث و اتفاقات زندگي روزمره، مشكلاتي كه در محيط كارشان با رييس يا همكاران‌شان دارند و هزاران موضوع ديگر صحبت مي‌‌كنند! جالب است نه؟ اين در حيطه ويژگي‌هاي رفتاري و خصوصيات رواني زنان است و به هيچ وجه نمي‌‌توان اين واقعيات را انكار كرد.
حال اگر خانم‌ها و آقايان و به عبارت ديگر زنان و شوهران با يكديگر به تماشاي يك برنامه تلويزيوني يا ديدن يك فيلم سينمايي بنشينند، اصولا ديده مي‌‌شود كه مردان از زنان خود مي‌‌خواهند كه صحبت نكنند تا آنان به برنامه موردعلاقه خود توجه كنند! به عبارت ديگر برخلاف زنان كه گفتيم مي‌‌توانند در عين حال كه فيلم مي‌‌بينند، صحبت هم كنند، مردان از چنين قاعده‌اي مستثني هستند و نمي‌‌توانند اين فرآيند را با هم به اجرا درآورند!
شايد مردان به نوعي به اين رويه رفتاري همسران خود غبطه مي‌‌خورند كه آنان چگونه مي‌‌توانند دو كار را با هم و در يك زمان انجام دهند ولي آنان نه! اين پرسش شايد تا هميشه در ذهن مردان باقي خواهد ماند!
ولي واقعيتي است كه علم نوين روانشناسي آن را به يقين به اثبات رسانده و به هيچ وجه نمي‌‌توان آن را انكار كرد. شايد وقتي شما از زنان بپرسيد كه علت اصلي اين دور هم جمع شدن چيست، آنان در پاسخ به شما بدون شك خواهند گفت كه: «ما دوست داريم دور هم باشيم، از لحظات خود لذت ببريم و به واقع هدف اصلي ما از اين گردهمايي كوچك و محدود همانا داشتن لحظاتي خوش، ماندگار، به‌يادماندني و مهمتر از همه توسعه و گسترش بخشيدن به روابط انساني و عاطفي‌مان است، نه اين‌كه بخواهيم صرفا به يك فيلم سينمايي يا يك برنامه تلويزيوني دل ببنديم و خوش باشيم!» و كلام آخر اين‌كه: بايد همواره يادمان باشد كه يكي از موهباتي كه خداوند عالميان به ما انسان‌ها ارزاني داشته و به واقع در نهاد هر انساني به وديعه گذاشته، قدرت تفكر، تامل، انديشيدن و صحبت كردن با همنوع است چرا كه انسان در تمام مقاطع زندگي فردي و اجتماعي‌اش نيازمند يك همدم، مونس، يار، غمخوار و به معناي واقعي كلمه يك «سنگ صبور» است! پس چه بهتر مي‌‌شود اگر آدميان براي پيدا كردن هم صحبت خوب براي خودشان، از همسرشان استفاده كنند چرا كه هر حرفي را نمي‌‌توان به هر فردي گفت. اسرار دروني آدمي براي خودش قابل احترام و ارزش است. پس پيدا كردن يك فرد مورد اعتماد در جامعه امروزي به نظر اندكي سخت و دشوار مي‌‌آيد!
پس بياييد حرف دل‌مان را با همسران خود مطرح كنيم. از يك شنونده خوب، محبوب و دوست‌داشتني براي شنيدن اسرار درون‌مان و ناگفته‌هاي زندگي‌مان بهره بگيريم. البته اين بدان معنا نيست كه فقط ما گوينده باشيم و همسران‌مان شنونده.
نه اين ديدگاه كاملا اشتباه و منسوخ شده است. بايد اين ارتباط پاياپاي و متقابل باشد. بايد يك تعامل مشترك بين طرفين برقرار شود تا سرانجام دو طرف از هم‌صحبت شدن با هم لذت ببرند و لحظات خوش و ماندگاري را براي يكديگر خلق كنند. يادمان باشد كه سه نوع شنونده وجود دارد: دسته اول آدم‌هايي هستند كه حرف ما را مي‌‌شنوند و پس از اندك زمان محدودي آن را به فراموشي مي‌سپارند.
دسته دوم آدم‌هايي هستند كه حرف دل ما را مي‌‌شنوند و پس از شنيدن، چند كلام هم به آن مي‌‌افزايند و به ديگران معكوس و وارونه جلوه مي‌‌دهند. اما دسته سوم آدم‌هايي هستند كه حرف دل ما را با تمام تار و پود خويش مي‌‌شنوند، خود را در قالب شخصيتي ما قرار مي‌‌دهند و پس از شنيدن، به ما راهكارهاي متعددي نشان مي‌‌دهند.

محمدرضا دژكام

خانواده سبز