هاست

پسر شش ساله‌اي دارم كه در روز تولد خودم در سال 1382 متولد شد. عاشق «بت من» و «اسپايدر من» است و تقريبا به جز اين دو در مورد مسئله ديگري فكر نمي‌كند(خنده). محمد امين قشنگ ترين هديه خدا به من و زندگي‌ام بوده است. من در زندگي، سختي‌هاي زيادي را تحمل مي‌كنم تا بتوانم يك فرد موفق به جامعه تحويل دهم، اگر در آينده، «محمد امين» در جامعه، انسان موفقي باشد، احساس مي‌كنم كه اين سال‌هاي عمرم بيهوده تلف نشده و ثمره خوبي داشته است،

گفتگوی اختصاصی با شهاب حسینی و همسرش

دو ماه پيش بود كه متوجه شديم شهاب حسيني يكي از بازيگران بااستعداد و تواناي سينما و تلويزيون ايران، در محله خوش آب و هواي لواسان، در پاساژ هديش يك كافي‌شاپ شيك به نام «كافه هنر» افتتاح كرده است، به بهانه گزارش از اين كافي‌شاپ و چاپ آن در مجله آشپزي خانواده‌سبز، به آنجا رفتيم و از شهاب حسيني يك گفتگو درباره كافي‌شاپ و همچنين يك تصوير زيبا كه جلوي او يك ليوان بستني قرار داشت، گرفتيم و قرار شد آن را در آشپزي خانواده‌سبز چاپ كنيم، اما وقتي آقاي شجاعي‌مهر اين تصوير را ديد، گفت؛ از شهاب بخواهيد كه با اعضاي خانواده‌اش مقابل دوربين خانواده‌سبز قرار بگيرد. موضوع با شهاب در ميان گذاشته شد و او هم از ما دعوت كرد به كافي‌شاپش در منطقه لواسان كه در شمال شرق تهران واقع است، برويم. شهاب مثل هميشه با آغوش باز پذيراي ما شد، برادرش مهدي، همسر و پسر بانمكش «محمد امين» هم بودند. حال آنچه مي‌خوانيد، گپ و گفت دو ساعته هرمز شجاعي‌مهر با شهاب حسيني است.

آرامش زوج‌هاي ايراني

خانواده سبز: براي اين‌كه زوج‌هاي ايراني به يك آرامش عاشقانه برسند، چه كار بايد انجام دهند؟

حسيني: ابتدا به خدا توكل داشته باشند، احترام به يكديگر، در نظر گرفتن اين حقيقت كه در بهترين شكل ممكن با 50 درصد توافق مي‌توانند زندگي خوبي داشته باشند، احترام به هويت طرفين، از دست ندادن اميد در زندگي، تلاش براي رسيدن به هدف مشترك در زندگي و در كنار آن تلاش براي رسيدن به اهداف شخصي، اينها از جمله عواملي است كه مي‌تواند آرامش را به زندگي زوج‌ها تزريق كند.

شما براي زندگي راحت به «آرامش» نياز داريد و اين آرامش، شما را به ثبات در زندگي و موفقيت در آينده نزديك مي‌كند، چه بهتر كه او خانواده‌هاي ايراني بين زوج‌ها، آرامش برقرار شود تا موفقيت هم به دنبال خود داشته باشد.

محرم

خانواده‌سبز: از ماه محرم بگو و اين‌كه چه درس‌هايي در اين ماه گرفتي؟

حسيني: محرم هر سال خاطره است، مدت‌هاست به خاطر دوري از محله سابق زندگي‌ام نتوانستم در مراسم عزاداري كه خاطرات كودكي و نوجواني را براي من تداعي مي‌كرد، شركت كنم. اين خاطرات هيچ وقت از ياد نمي‌رود. محرم درس‌هاي زيادي براي انسان‌ها دارد، مثل گذشت، تحمل و... كه نمونه يك اسلام كامل است، چون اگر به معناي تسليم بودن كلمه اسلام بينديشيم، يك تسليم واقعي در برابر خواست خداست براي رسيدن به هدف متعالي – يك كار ابراهيم‌وار، با تفاوت اين‌كه ابراهيم فرزندش را قرباني نكرد، اما امام حسين(ع)، خود و خانواده‌اش قرباني شدند.

تهران شهر عجيبي شده

خانواده‌سبز: نقل مكان از تهران، چرا؟

حسيني: تا حالا فكر مي‌كردم فقط در فيلم‌هاست كه طرف ناراحتي عصبي دارد يا مبتلا به يك آلرژي روحي است و دكتر مي‌گويد كه دريا و مسافرت برايت خوب است يا زندگي در يك جاي آرام بهت كمك مي‌كند ولي خودم كم‌كم به اين نتيجه رسيدم. تهران شهر عجيبي شده كه نگران‌كننده است. وقتي در تهران بودم صبح كه از خانه بيرون مي‌آمدم، تا فرمان اتومبيل را مي‌پيچاندم در ترافيك بودم و وقتي به محل كار مي‌رسيدم ترافيك به قدري روي ذهنم تاثير مي‌گذاشت كه ممكن بود دو، سه تا سلام را درست جواب ندهم كه همين‌ها باعث سوء‌تفاهم مي‌شد. بنابراين تصميم گرفتم جاي آرام‌تري براي زندگي انتخاب كنم، به همين خاطر به اينجا آمدم.

موفقيت خانواده

خانواده‌سبز: نظر تو درباره يك خانواده موفق چيست؟

حسيني: هرانساني بايد حريم و حد و حدود خودش را در مورد هرمسئله‌اي مشخص كند. خانواده يك اصول و قواعد و يك سري مسئوليت‌ها و دغدغه‌هايي دارد كه شما براي پردازش به اين دغدغه‌ها ممكن است از 24 ساعت، حتي وقت هم كم بياوريد البته در شرايطي كه انسان تعهدي ندارد اين مسائل كمتر است و ميشه گفت وقتي كه آدم متعهد به جايي نيست اختيار زندگي‌اش بيشتر دست خود اوست، و اين شرايط سخت است. اما اگر انسان بتواند از پس مسئوليتي كه بر عهده دارد بر بيايد، اين شرايط سخت، دلچسب مي‌شود. مثل كاشت، داشت و برداشت مي‌ماند. آدم بايد پاي هر محصولي كه مي‌خواهد به دست بياورد زحمت بكشد. اميدوارم محصول زندگي خانوادگي ما كه پسرم «محمد امين» است بتواند آدم خوبي براي جامعه‌اش باشد كه من بعد‌ها فكر نكنم كه زندگي‌ام را باخته‌ام. من بخش زيادي از موفقيت‌هاي كاري خودم را مرهون بركت وجود خانواده مي‌دانم و چه بسا خيلي‌هايش اصلا روزي من نبوده است، شايد روزي همسر يا پسرم بوده است كه من در اين ميان تنها وسيله بوده‌ام. به هرحال خانواده مسئله تاييدشده‌اي است كه در تاريخ بشري بوده، هست و هميشه خواهد بود.

خوشبختي در قناعت است

خانواده‌سبز: از خانواده خوشبخت براي ما بگو؟

حسيني: به نظر نبايد بگوييم خانواده خوشبخت يا زوج خوشبخت، بلكه بايد بگوييم خانواده موفق و زوج موفق. خوشبختي يك بار بي‌‌دغدغه‌اي با خود به همراه دارد كه انگار اين آدم‌ها هيچ غصه‌اي در زندگي ندارند، در حالي كه باري كه كلمه موفقيت دارد، خالي از ترس و استرس و غصه خوردن براي رسيدن به اهداف زندگي نيست. به موفقيت رسيدن در هر عرصه‌اي سخت است. به نظرم خوشبختي در گروي داشتن موفقيت در زندگي است. خوشبختي چيزي بيرون از آدم‌ها نيست، فكر مي‌كنم كه احترام به فرديت متقابل بين اعضاي خانواده و بعد از آن به جامعه باعث مي‌شود كه انسان‌ها اعتماد به‌نفس پيدا كنند و كم‌كم به موفقيت برسند و در غالب آن موفقيت، خودشان را انسان‌هاي خوشبختي ببينند. خوشبختي در قلب و مغز انسان و در تعريف انسان از جهان آفرينش است، به قول حضرت علي(ع): خوشبختي در قناعت است. «قناعت نه به معناي خساست بلكه قناعت به موقعيتي كه در آن به سر مي‌بري.»

فراموش نكنيم كي هستيم

خانواده‌سبز: فكر مي‌كني كه الگوي كسي شده باشي؟

حسيني: خودم به دنبال يك الگوي رفتاري-شخصيتي هستم و اصلا در خود نمي‌بينم كه بخواهم الگوي كسي باشم، ولي پدر من يك بيت شعر را آويزه گوشم كرده است: «افتادگي آموز اگر طالب فيضي»، كليدي كه خودم ازش استفاده كرده‌ام اين است كه هيچ وقت نبايد فراموش كنيم كي هستيم؟ از كجا آمديم؟ و داريم چه كار مي‌كنيم؟ همين! و بقيه‌اش را هم بسپاريم، دست خدا و خرد جامعه، چون اين محبوبيت صرفا مختص يك هنرمند نيست. به هرحال خدا به همه ما يك نعمت اختصاصي داده است كه مال خودمان است و بايد بگرديم آن جوهر وجودي خودمان را پيدا كنيم و هر كسي كه اين جوهر وجودي را پيدا كرد جاي خود را در جامعه پيدا كرده است.

شهاب ديروز و امروز

خانواده‌سبز: تفاوت شهاب حسيني امروز و ديروز؟

حسيني: فكر مي‌كنم شهاب حسيني 20 ساله با شهاب حسيني 36 ساله يك تفاوت خوب و يك تفاوت بد دارد. اولين تفاوت اين است كه در جواني به مسائل ساده نگاه مي‌كردم كه البته زندگي لذت‌بخش‌تر و بهتر به نظر مي‌رسيد. تفاوت ديگر اين است كه آن خامي و بي‌‌تجربگي در وجودم كمرنگ‌تر شده و در واقع احساس مي‌كنم كه به يك ثبات در زندگي نزديك‌تر شده‌ام كه فكر مي‌كنم تغيير مثبتي در زندگي‌ام است. اما بايد اشاره داشته باشم كه هر چه از زندگي مي‌گذرد نگاه تو به زندگي پيچيده‌تر مي‌شود و ديگر لذت دوران جواني را نمي‌تواني احساس كني.

نسل ما نسل موفقي بود

خانواده‌سبز: تفاوت‌هاي نسل ديروز و نسل امروز؟

حسيني: كودكي و نوجواني ما زماني شكل گرفت كه كشور ما با دست خالي در حال جنگ بود و نمي‌دانستيم كه اين جنگ چند سال به طول خواهد انجاميد و بايد براي بزرگ شدن عجله مي‌كرديم. اين عجله باعث شد تا كودكي، مستقيما به دوران جواني متصل شود، به همين دليل، نسل ما در سنين كودكي و جواني تجربه‌هايي را كسب كردند كه باعث شد از لحاظ فكري و تجربي بزرگتر از سن واقعي‌شان به نظر برسند. نسل ما آرزو دارد نسل امروز به شكوفايي برسد. حالا اگر نسل فعلي به شكوفايي و پويايي رسيد، نشان‌دهنده اين است كه نسل ما بيهوده وقت صرف نكرده است.

محمد امين زيباترين هديه خدا به من

خانواده‌سبز: و پسر گلت محمد امين، از او برايمان بيشتر بگو؟

حسيني: پسر شش ساله‌اي دارم كه در روز تولد خودم در سال 1382 متولد شد. عاشق «بت من» و «اسپايدر من» است و تقريبا به جز اين دو در مورد مسئله ديگري فكر نمي‌كند(خنده). محمد امين قشنگ ترين هديه خدا به من و زندگي‌ام بوده است. من در زندگي، سختي‌هاي زيادي را تحمل مي‌كنم تا بتوانم يك فرد موفق به جامعه تحويل دهم، اگر در آينده، «محمد امين» در جامعه، انسان موفقي باشد، احساس مي‌كنم كه اين سال‌هاي عمرم بيهوده تلف نشده و ثمره خوبي داشته است، ولي اگر خدايي ناكرده اينگونه نشد احساس مي‌كنم كه در قسمتي از زندگي‌ام شكست خورده‌ام. هميشه در روابطم با محمد امين سعي مي‌كنم كه كودكي خودم را به ياد بياورم و يادم باشد كه من هم روزي كودك بودم. وقتي اين موضوع يادم مي‌رود رابطه‌ام با محمد امين دچار مشكل مي‌شود. اميدوارم وقتي او بزرگتر شد برايش يك دوست خوب باشم تا يك پدر خوب.

گذشته پرافتخار

خانواده‌سبز: چه شد كه به هنر رو آوردي؟

حسيني: در شبكه دو و در برنامه‌اي به نام «جمعه‌ها» با ملك‌مطيعي آشنا شدم كه آن زمان در راديو جوان، وي نمايش‌هاي راديويي را كارگرداني مي‌كرد و توسط او به نمايش‌هاي راديويي دعوت شدم، «آن زمان راديو براي من يك موقعيت كاري بود كه برايم پيش آمده بود، اما من به آن زمان افتخار مي‌كنم و گذشته‌ام را نفي نمي‌كنم، چون آنها تكه‌پازل‌هاي بودند كه آينده مرا شكل دادند. حتي به آن زماني كه به شهرستان‌ها مي‌رفتم و روي صحنه‌ها و در كنار بچه‌ها كار طنز مي‌كردم، آن هم براي شادي و خنده مردم، افتخار مي‌كنم.» بايد اشاره كنم: «من هنوز هم يك دانش‌آموزم اگر تحصيل در رشته‌هاي ديگر تا 40 سالگي به پايان برسد، اما در رشته هنر، انسان تا پايان هم دانش‌آموز باقي مي‌‌ماند، به نظر من يك هنرمند كارنامه پاياني‌اش را با مرگش مي‌گيرد، چون تا زماني كه زنده است چيزهايي كه نمي‌داند، صدها برابر چيزهايي است كه مي‌داند.»

همه در حال آموختن هستيم

خانواده‌سبز: نظرت در مورد سوپراستار چيست؟

حسيني: من واژه سوپراستار را در سينما فقط يك تيتر تجاري و تبليغاتي مي‌دانم، اين خاصيتي نيست كه به يك نفر اضافه شود، شما به كسي «سوپراستار» مي‌گوييد كه وقتي به كارنامه زندگي شخصي و هنري او نگاه مي‌كنيد، ببينيد كه آن فرد، هم خوب بازي مي‌كند، هم خودش انسان خوبي است، كارهاي عام‌المنفعه زيادي انجام مي‌دهد، خوش برخورد است، آدم سالمي است و به طور كلي وجودش براي جامعه يك نعمت است. من به واژه هنرمند اعتقاد دارم نه سوپراستار، ما انسان‌ها همه در حال آموختن هستيم، آن هم وقتي كه همه مردم كار ما را تاييد كنند، تازه به ما مي‌گويند؛ هنرمند!

خدا دستم را گرفت

خانواده‌سبز: به آرزوهايت رسيدي؟

حسيني: من 11 سال است كه وارد حيطه هنر شدم و در عمر هنري يك فرد اين مدت، زمان زيادي نيست. تازه اگر شما 30 سال كار هنري كرده باشيد، مي‌توان به شما گفت؛ يك عمر فعاليت هنري...

يادم مي‌آيد كه 12 سال پيش به چه كنم چه كنم افتاده بودم، نمي‌دانستم چه كار بايد كنم و از تنها كسي كه كمك خواستم، خداوند بود، هر آنچه كه آرزو داشتم را خداوند به من داد و حالا وظيفه من اين است كه از اين امانتي كه خداوند داده است، درست نگهداري كنم. حال كه به گذشته‌ام نگاه مي‌كنم، مي‌بينم كه بعضي مواقع اشتباهاتي انجام دادم و به همين خاطر مي‌گويم كه تو امانتدار خوبي نبودي.

درباره الي

خانواده‌سبز: «درباره الي» يكي از آخرين فيلم‌هاي «شهاب حسيني» بود كه كلي جوايز ايراني و خارجي را درو كرد، نظرت چيست؟

حسيني: به نظر من دليل اصلي موفقيت «درباره الي» حوصله، تمركز و انرژي است كه اگر براي هر كار ديگري، هم اين ميزان وقت هزينه مي‌شد، آن كار مورد توجه قرار مي‌گرفت. يكي ديگر از دلايل موفقيت اين فيلم، درايت كارگردان بود، در واقع او مي‌دانست كه چه مي‌خواهد و در واقع فيلم در ذهن اصغر فرهادي ساخته شده بود و اين‌گونه نبود كه بخواهد سر صحنه تازه تصميم بگيرد كه مثلا بايد چه كاري انجام دهد كه فيلم بهتر شود. يادم مي‌آيد براي اولين بار كه فيلمنامه را خواندم با خودم گفتم؛ اين كه خيلي ساده است، ديالوگ‌هايش روزمره است، احساسم اين بود كه فيلم يك برش از زندگي واقعي ماست و حالا درك مي‌كنم اين برش زندگي چقدر مهم بوده و ما خبر نداشتيم، اين‌كه ما چقدر مي‌توانيم كارهاي ناپسند انجام دهيم و خودمان هم خبر نداريم كه حتي يك رفتار و ديالوگ كوچك ما چقدر مي‌تواند در قضاوت ديگران موثر باشد.

مشكل بازيگري

خانواده‌سبز: و مشكلات دنياي بازيگري؟

حسيني: مي‌خواهم از خودم بگويم، بزرگ‌ترين مشكل «شهاب حسيني»، نداشتن درك درست از موقعيتي است كه در آن قرار مي‌گيرد. بگذاريد براي شما واضح‌تر بگويم؛ نقش مثل «لباس» است، مهم نيست كه چه ماركي بر تن مي‌كنيد، مهم اين است لباسي كه پوشيده‌ايد، شما را برازنده نشان مي‌دهد يا نه؟ شهاب حسيني بايد ابتدا به درك درستي از خودش برسد تا بتواند از كارش هم درك درستي داشته باشد. من بازيگر، بايد ابتدا كاري انجام دهم كه مرا برازنده نشان دهد و مناسب خودم باشد، اين يكي از مشكلات اساسي جامعه بازيگري است. حال كه صحبت به اينجا رسيد، جا دارد به نكته‌اي اشاره داشته باشم، شايد در ابتدا دغدغه ديده شدن در من وجود داشت، چون انسان تا شناخته نشود، نمي‌تواند اعتماد كسي را جلب كند و ديگران نمي‌توانند روي او نظر درستي بدهند، اما ديده شدن به هر قيمتي خوب نيست، ديده شدن در جايي كه بتوانم مسئوليت خودم را خوب انجام دهم، نه اين كه صرفا ديده شوم، بازيگر زماني مي‌تواند به درستي ديده شود، كه بتواند خوب فكر كند، زماني مي‌تواند درست فكر كند كه بتواند نسبت به خود و اطرافش شناخت خوبي داشته باشد. بنابراين اگر من بازيگر به اين دو شناخت رسيده باشم، مي‌توانم درست فكر كنم كه جامعه در حال حاضر به چه چيزي بيشتر احتياج دارد و چه چيزي برايش بهتر است.

شهاب خانواده

خانواده‌سبز: تفاوت‌هاي شهاب بازيگر با شهاب حسيني؟

حسيني: صبح زماني كه از منزل خارج مي‌شوم، تا زماني كه به محل كارم مي‌رسم، شهاب حسيني هستم و از زماني كه روي صندلي گريم مي‌نشينم كم‌كم خودم را از فضاي اطراف جدا مي‌كنم، زماني كه مي‌خواهم جلوي دوربين بروم، از خودم فاصله مي‌گيرم و به شخصيتي كه بايد آن را بازي كنم، نزديك مي‌شوم و پس از پايان كار دوباره به خودم باز مي‌گردم، وقتي هم دوباره به خانه بر مي‌گردم، براي همسرم، همسر، براي فرزندم، پدر و براي مادرم يك فرزند هستم.

از لابه‌لاي حرف‌ها

* تا قبل از اين‌كه در سال گذشته جايزه سيمرغ جشنواره فجر را بگيرم، آزادانه مي‌چرخيدم و انگيزه‌هاي مختلف را دنبال مي‌كردم، اما الان بيشتر در انتخاب‌هايم دقت مي‌كنم.

* به شخصه در دنياي بازيگري هميشه سعي كرده‌ام كه به روح نقش نزديك شوم.

* به طور حتم مي‌دانيد كه در چه جامعه‌اي زندگي مي‌كنيم، در ايران همه چيز بيشتر از آنكه رسمي و ضوابطي باشد، رفاقتي و روابطي است، در سينما هم وضع به همين شكل است، چون جامعه سينما يك جامعه كوچك است و از آنجا كه در قالب يك هدف بزرگ‌تر مطرح مي‌شود، اعضاي آن بايد يكديگر را براي رشد و بهتر شدن و پيشرفت كمك كنند.

* فعاليت در سينما واقعا حد و مرز ندارد، خيلي‌ها بازيگرند، اما به طراحي صحنه هم علاقه دارند و زماني كه وارد آن حرفه مي‌شوند، موفق هم مي‌شوند، يكي هم مثل من به كارگرداني علاقه‌مند است، شايد روزي پشت دوربين رفتم. در هنر، براي من ايستگاه آخري وجود ندارد.

* محبوبيت از شهرت بهتر است و اين را به خوبي از برخورد مردم در كوچه و خيابان مي‌توان متوجه شد.

* تقريبا لذت شخصي از هنر بازيگري امكان ندارد، چون در دل جمع اتفاق مي‌افتد و محصولش هم جمعي ديده مي‌شود و مثل ساز يا تابلوي نقاشي نيست كه شما برويد در يك گوشه براي خودتان ساز بزنيد يا نقاشي بكشيد.

* اگر بازيگر نمي‌شدم مثل برادرم؛ مهدي موسيقي را ادامه مي‌دادم.

* به مدير برنامه تا جايي اعتقاد دارم كه به من نگويد در كدام فيلم بازي كنم يا نكنم.

* سينما در هنري‌ترين شكلش هم، تجاري است و در تجاري‌ترين حالتش هنري است.

* به شخصه سينماي معناگرا را دوست دارم.

* تنهايي يك نوع گنج و يك نوع هويت است، انسان تنها به دنيا مي‌آيد و تنها هم از دنيا مي‌رود، حتي همه اگر در كنار يكديگر زندگي كنيم، باز هم تنهاييم.

ksabz.net