از اختلاف نترسيد و آن را يك امر طبيعي به حساب آوريد .بلكه از حل غير عاقلانه آن بترسيد .زيرا شما و او ، دردو خانواده مختلف ، و با دو فرهنگ مختلف متفاوت رشد كرده ايد و طبيعي است كه در بسياري مسائل با يكديگر اختلاف داشته باشيد .آنچه غير طبيعي است ، اين است كه يكي از شما دو نفر ، به هر دليلي سعي كند ديدگاههاي خود را بر ديگري تحميل كرده و او را وادار به پذيرش نمايد.مرد يا زن بودن ، ميزان تحصيلات ، ثروت ، موقعيتهاي اجتماعي برتر و مانند آن ، دليل صحيح بودن نظرات يك فرد نيست .

عصبانيت ، مانند آب جاري است كه اگر مانعي در مقابلش قرار نگيرد ، يا همان سرعتي كه آمده با همان سرعت نيز خواهد رفت .پس با عكس العمل شديد ، در برابر عصباتيت همسرتان مانع ايجاد نكنيد .

بهتر است صحبت درباره موضوعي كه موجب عصبانيت شما يا همسرتان شده است را به روز بعد موكول كنيد .زيرا يك روز ، حداقل زمان لازم براي بازگشت به حالت طبيعي است .هر دو به اين زمان نياز داريد تا بهتر به كارهاي خود فكر كنيد .

در هنگام عصبانيت همسرتان ، با او بحث نكنيد .زيرا منطقي ترين دلايل در چنين حالتي ، براي او قابل قبول نيست .پس سكوت كنيد و مطمئن باشيد كه بعد از رفع عصبانيت ، پشيمان خواهد شد و سكوت شما او را پشيمان تر خواهد كرد .در چنين حالتي يقيناً آمادگي بيشتري براي شنيدن حرفهاي منطقي شما دارد.

براي عصباني شدن هميشه فرصت هست .اما براي منطقي بودن نه .سعي كنيد با عصبانيت بي جا ، فرصت منطقي بودن را از دست ندهيد.

اگر زياد عصباني شويد ، پس از مدتي اعتبار عصبانيت هاي شما از بين مي رود و ديگران بااين توجيه كه شما تندخو هستيد به خشم شما اهميت نمي دهند . در چنين حالتي معمولاً افراد پس از بي اثر يافتن عصبانيت خود سعي مي كنند با نصيحت و صحبت ، طرف مقابل را مجاب كنند ، كه متاسفانه ديگر دير شده است .زيرا عصبانيت ، اعتبار انديشه شما را ازبين برده و ديگركسي براي حرفهاي شما – به عنوان يك فرد عصبي مزاج – اعتباري قائل نيست .

اگر يك بار عصباني شديد و به خواسته خود رسيديد ، نبايد با تكرار آن به خود جايزه دهيد ، شايد در كوتاه مدت ، عصبانيت راحت ترين راه براي حل مشكل باشد ، اما يقينا بهترين راه نيست.

عادت كنيد كمتر عصباني شويد ، زيرا مرز ميان عصبانيت و جنون بسيار باريك است .انسان عاقل ، هيچ گاه خود را به چنين مرز خطرناكي نزديك نمي كند.

هر گاه از همسرتان به شدت عصباني شديد ، ان را بروز دهيد ، اما مديريتش كنيد.زيرا عصبانيت بر خلاف ناراحتي ، نوعي از حالت تعادل خارج شدن است ، كه سركوب آن ، تاثير عكس مي گذارد .اما سعي كنيد آن را مديريت نماييد .و تا حد ممكن در شكلي خفيف ، بروز دهيد .مثل اينكه با با حالتي توبيخ آميز و بلند صحبت كنيد .

در هنگام ناراحتي يا دلخوري ، آنرا فرو ببريد و صحبت در مورد آن مطلب را به زماني ديگر كه احساس مي كنيد از آرامش بيشتري برخودار هستيد موكول كنيد.

ممكن است گاهي احساس كنید كه همسرتان ، بي دليل از شما ايرادهاي بي جا مي گيرد و ظاهراً سعي دارد شما را عصباني كند .درچنين مواقعي هرگز به عشق او شك نكنيد و بدانيد كه او ناخودآگاه در حال محك زدن عشق شماست تا مطمئن شود در حالت عصبانيت هم او را دوست داريد ، شايسته است شما هم با رفتارتان نشان دهيد كه واقعا اين گونه است.

برگرفته از کتاب نکاتی برای دوران عقد-محمد صادقیان

در برابر اعتراف همسرتان به اشتباه ، از او تشكر كنيد و به او بگوييد كه اين عمل شايسته او چقدر باعث دلگرمي شما و آرامش روحيتان شده است .مطمئن باشيد با اين كار ، احساس غروري را كه براي عذر خواهي زير پا كذاشته است بهاو بازگردانده ايد.

اگر همسرتان به اشتباه خود اعتراف كرد و آن را پذيرفت ، سعي نكنيد از اين مسئله به عنوان يك حربه در برابر او استفاده كنيد و در هر اختلافي ، با يادآوري اين مسئله كه ( تو خودت مي داني كه هميشه اشتباه مي كني و به همين دليل هم تا حالا چند بار مجبور شده اي از من عذر خواهي كني )غرور او را جريحه دار كنيد .زيرا موجب مي شود كه هميشه از اين عمل پسنديده خود خاطره اي بد داشته باشيد و از يادآوري آن احساس شرم كند.

هرگز اين مطلب را كه شايد اگر من بكويم اشتباه كرده ام، همسرم از اين مسئله سوئ استفاده كرده و آن را مانند برگ برنده اي دائماً بر عليه من استفاده كند و يا باعث شود كه اعتماد او به حرف هاي من كم شود ، سرلوحه رفتارتان قرار ندهيد .بلكه هميشه صادقانه و با شجاعت تمام ، اشتباه خود را اعلام كنيد .مطمئن باشيد همسرتان اين صداقت و شجاعت شما را قدر مي نهد و از اينكه شايد اگر بد عمل كند ممكن است ديگر چنين رفتا شايسته اي را از شما نبيند مراقب غرور شما خواهد بود.

شجاعت گفتن ( معذرت مي خواهم ) يا ( حق با توست ) را داشته باشيد.بسياري از مواقع ، همسران تنها خواهان همين مطلب هستند كه طرف مقابل بپذيرند اشتباه كرده است و حتي درصدد جبران آن از طرف او هم نيستند.

اگر يكي از شما دو نفر عصباني شد، ديگري بايد سكوت كند،حتي اگر حق با او باشد ، بهتر است بعداز چند دقيقه ، با گفتن جمله ( دوست نداشتم تو را عصباني كنم ) صحبت خود را شروع نماييد .براي متوجه كردن همسرتان به اشتباهش هرگز عجله نكنيد .