رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -2000 کیلو کالری

رژیم دارای 2000 کیلوکالری،این رژیم شامل 9 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 5 واحد میوه، 3 واحد شیر، 6 واحد گوشت و 5 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1800 کیلو کالری

رژیم دارای 1800 کیلوکالری انرژی،این رژیم شامل 8 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 5 واحد میوه، 2 واحد شیر، 6 واحد گوشت و 5 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1900 کیلو کالری

رژیم دارای 1900 کیلوکالری انرژی ،این رژیم شامل 8 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 5 واحد میوه، 3 واحد شیر، 6 واحد گوشت و 5 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1700 کیلو کالری

رژیم دارای 1700 کیلوکالری انرژی،این رژیم شامل 7 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 5 واحد میوه، 2 واحد شیر، 6 واحد گوشت و 4 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1600 کیلو کالری

رژیم دارای 1600 کیلوکالری،این رژیم شامل 7 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 4 واحد میوه، 2 واحد شیر، 5 واحد گوشت و 4 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1500 کیلو کالری

این رژیم شامل 6 واحد نشاسته، 5 واحد سبزی، 4 واحد میوه، 2 واحد شیر، 5 واحد گوشت و 4 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1400 کیلو کالری

این رژیم شامل 6 واحد نشاسته، 4 واحد سبزی، 4 واحد میوه، 2 واحد شیر، 4 واحد گوشت و 4 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1300 کیلو کالری

رژیم دارای 1300 کیلوکالری،این رژیم شامل 5 واحد نشاسته، 4 واحد سبزی، 4 واحد میوه، 2 واحد شیر، 4 واحد گوشت و 3 واحد چربی می باشد.

رژیمهای غذایی با انرژی مشخص -1200 کیلو کالری

اکنون طبق قسمت قدم سوم رژیمهای گفته شده را انتخاب کنید. د رهر رژیم ابتدا گروههای غذایی و تعداد واحد هر گروه گفته می شود. سپس به دو مدل واحدهای غذایی در پنج وعده صبحانه، ساعت 10 صبح، ناهار، عصرانه و شام تقسیم می گردد. در میزان انرژی های بالا این پنج وعده به شش وعده می رسد. سپس برای هر مدل یک رژیم با غذاهای واقعی گفته می شود. در پایان رژیمها لیست جانشینی آورده شده است، با مراجعه به این لیست می توانید به جای غذاها گفته شده در رژیم، غذاهای معادل را انتخاب کنید.
توجه: می توانید به مدل های تعداد واحد مراجعه نمائید و از روی لیست جانشینی غذاهای رژیم خود را انتخاب کنید و کاری با رژیم واقعی نوشته شده نداشته باشید.
تذکر: می توانید واحدها را به مدل های دیگری در وعده های غذایی خود بچینید، ولی این دو مدل که ذکر شده از بهترین حالت است و بیشترین تاثیر را در لاغر شدن دارد.
نکته: در فهرست جانشینی مقدار آب میوه، کمپوت، خرما، کشمش هم بیان شده است، ولی شما قبل از رسیدن به وزن مطلوب از میوه تازه استفاده کنید و پس از رسیدن به وزن مطلوب در صورت تمایل از آن موارد نیز استفاده کنید. همچنین در فهرست جانشین نشاسته، کیک، شیرینی و ... هم ذکر شده که مانند مورد قبلی می باشد. تا زمانی که به وزن مطلوب نرسیده اید، از کره و مربا برای صبحانه استفاده نکنید یا همراه صبحانه چای شیرین مصرف نکنید ولی پس از رسیدن به وزن مطلوب می توانید این کار را انجام دهید.
توجه: مقدار مصرف قند همراه با چای، شیرینی در جشن ها و ... را نیز حساب کنید و طبق فهرست جانشینی از مقدار غذاهای خود کم کنید .

انتخاب رژیم غذایی مناسب

قدم اول: ابتدا باید به میزان مطلوب خود و مقدار اضافه وزن خود را مشخص کنید. برای این کار وزن، قد و دور مچ خود را به دقت اندازه گیری کنید، سپس به قسمت «وزن متناسب با قد براساس استخوان بندی» که پیش از این گفته شده است، مراجعه کنید. از روی جدول وزن متناسب خود را بدست آورید.
اکنون وزن خود را با وزن متناسب خود مقایسه کنید و ببینید چند کیلوگرم اضافه وزن دارید. به طور مثال خانمی به قد 155 سانتی متر و استخوان بندی متوسط باید وزنی بین 3/52 تا 6/58 کیلوگرم داشته باشد. این خانم وزنی معادل 68 کیلوگرم دارد. او از بین 3/52 تا 6/58 عدد متوسط یعنی 55 کیلو را انتخاب کرده است و می خواهد خود را به 55 کیلوگرم برساند.
مقدار اضافه وزن = وزن مطلوب – وزن فعلی
کیلوگرم 13 = 55 – 68
این خانم 13 کیلوگرم اضافه وزن دارد. این خانم می خواهد بداند که با این روش چند روز بعد به وزن مطلوب خود می رسد؟
براساس این روش روزانه 500 کیلوکالری از انرژی رژیم غذایی کم می شود. این امر باعث می شود که هر هفته نیم کیلوگرم از وزن شخص کم شود. در ابتدای کار هم حدود دو هفته طول می کشد تا به تدریج انرژی رژیم غذایی کم شود و به 500 کیلو کالری برسد. (روش کم کردن انرژی غذا در قسمتهای بعدی توضیح داده می شود) بنابراین برای کم کردن هر یک کیلوگرم، 14 روز طول می کشد. همچنین 14 روز به به کل زمان کم کردن وزن اضافه می شود. البته توجه کنید که این زمان، بیشترین زمان است یعنی حداکثر این مدت طول می کشد. همچنین این زمان مربوط به کسانی است که فقط از رژیم غذایی استفاده می کنند. مسلم است که به کار بردن توصیه های قسمت افزایش فعالیت، باعث کاهش این زمان می شود. حداکثر زمان کاهش وزن خود را به روش زیر بدست آورید.
حداکثر زمان کاهش وزن = 14 + (14 * میزان اضافه وزن)
به طور مثال خانمی که قبلا گفته شد و 13 کیلو اضافه وزن داشت به شکل زیر عمل می کند.
روز 196 = 14 + 182 = 14 + (14 *13)
این خانم 196 روز یا 28 هفته یا 5/6 ماه طول می کشد تا به وزن طبیعی خود برسد. ممکن است به نظر بیاید که این زمان زیادی است ولی توجه کنید که بعد از این همیشه در این وزن باقی خواهد ماند. همچنین اگر به قسمت ورزش و فعالیت بدنی هم عمل کند می تواند این زمان را به 3 ماه و یا حتی کمتر برساند. افراد خاصی وجود دارند که نمی توانند به روش قبلی وزن مطلوب خود را به دست آورند، این افراد می توانند به روشهای زیر عمل کنند.
بیمارانی که قادر به ایستادن نیستند یا ستون فقرات آنها انحنا دارد، برای بدست آوردن قد خود می توانند از بلندی زانو استفاده کنند. برای این کار به پشت دراز بکشید و زانوی چپ خود را به صورت 90 درجه خم کنید و سپس بلندی زانو از پاشنه پا تا جلوی ران را اندازه بگیرید و از فرمول زیر استفاده کنید.
19/64 + (04/0 * سن (سال) – (02/2 * بلندی زانو (سانتی متر)) : مردان
88/84 + (24/0 * سن (سال) – (83/1 * بلندی زانو (سانتی متر) : زنان
افرادی که قسمتی از بدن آنها قطع شده است باید وزن این قسمت را از وزن متناسب کم کنند تا وزن متناسب آنها بدست آید. وزن تقریبی اعضای بدن در زیر آمده است.
وزن تقریبی یک دست از مچ به پایین = 3/0 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک دست از آرنج به پایین = 6/2 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک دست = 2/6 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک پا (از مچ به پایین) = 7/1 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک پا از زیر زانو به پایین= 7 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک پا از بالای زانو به پایین = 11 درصد از وزن بدن
وزن تقریبی یک پا = 6/18 درصد از وزن بدن
قدم دوم: قدم دوم محاسبه انرزی مورد نیاز خود می باشد. انرژی مورد نیاز شما، آن مقدار انرژی است که اگر از طریق غذا خوردن به بدن خود برسانید، وزن شما ثابت می ماند. شما باید انرژی مورد نیاز خود را در دو حالت بدست آورید.
1- وزن فعلی خود را در نظر بگیرید و انرزی مورد نیازی را بدست آورید که این وزن را ثابت نگه می دارد.
2- وزن مطلوب خود را در نظر بگیرید و انرژی مورد نیازی را بدست آورید که آن وزن را ثابت نگه می دارد.
برای بدست آوردن مورد اول وزن فعلی خود را در فرمول قرار می دهید برای بدست آوردن مورد دوم وزن مطلوب خود را در فرمول قرار می دهید.
مردان برای محاسبه انرژی مورد نیاز خود به شکل زیر عمل کنند.
ابتدا طبق فرمول زیر مقدار BEE را بدست آورید. (توجه: قد را بر حسب متر حساب کنید).
(سال) سن * 8/6)- ((متر) قد*5) + ((کیلوگرم) وزن * 8/13) + 5/66 = BEE
سپس BEE را طبق فعالیت خود در یکی از اعداد زیر ضرب کنید. حاصل بدست آمده مقدار انرژی مورد نیاز شما می باشد.
اگر در بستر خوابیده اید، BEE را در 1/1 ضرب کنید.
اگر فعالیت شما خیلی سبک است BEE را در 3/1 ضرب کنید.
اگر فعالیت شما سبک است BEE را در 5/1 ضرب کنید.
اگر فعالیت شما معمولی است BEE را در 7/1 ضرب کنید.
معمولا فعالیت شما سنگین نیست ولی چنانچه دارای فعالیت زیادی هستید BEE را در 1/2 ضرب کنید.
برای بدست آوردن BEE یکبار وزن فعلی خود را در فرمول قرار دهید و آن را انرزی مورد نیاز فعلی نام بگذارید بار دیگر وزن مطلوب خود را در فرمول قرار دهید و آن را انرژی مورد نیاز مطلوب بنامید.
زنان برای محاسبه انرژی مورد نیاز خود به روش زیر عمل کنند.
((سال) سن * 7/4) – ((متر) قد * 8/1) + ((کیلوگرم) وزن * 6/9) + 1/655 = BEE
سپس BEE را طبق فعالیت خود در یکی از اعداد زیر ضرب کنید.
اگر در بستر خوابیده اید BEE همان انرژی مورد نیاز شما می باشد.
اگر فعالیت شما خیلی سبک است، BEE را در 2/1 ضرب کنید.
اگر فعالیت شما سبک است، BEE را در 4/1 ضرب کنید.
اگر فعالیت شما متوسط ومعمولی است، BEE را در 6/1 ضرب کنید.
معمولا فعالیت شما سنگین نیست، ولی چنانچه فعالیت سنگینی دارید، BEE را در 9/1 ضرب کنید.
برای بدست آوردن BEE یکبار وزن فعلی خود را در فرمول قرار دهید و آن را انرژی مورد نیاز فعلی بنامید. بار دیگر وزن مطلوب خود را در فرمول قرار دهید و آن را انرژی مورد نیاز مطلوب نام بگذارید.
قدم سوم: قدم سوم انتخاب رژیم غذایی است. در صفحات بعدی رژیمهای غذایی دارای 1200 کیلوکالری تا 3200 کیلوکالری نوشته شده است. این رژیمها از 1200 کیلوکالری شروع می شود و صد تا صد تا اضافه می شود تا به 320 کیلو کالری برسد. بنابراین شامل 21 رژیم غذایی می شود.
نحوه انتخاب رژیم غذایی شما به این شکل است که ابتدا رژیمی را انتخاب می کنید که دارای انرژی مورد نیاز فعلی باشد. اکنون به مدت دو روز مانند این رژیم غذا بخورید، این کار باعث متعادل شدن مواد مغذی موجود در غذای روزانه شما می شود. اگر مقدار انرژی مورد نیاز فعلی شما بیشتر از 3200 کیلوکالری شده است، شما همان 3200 کیلوکالری را انتخاب کنید.
بعد از دو روز 100 کیلوکالری از انرزی مورد نیاز فعلی خود کم کنید و آن رژیم را انتخاب کنید. یعنی یک رژیم قبل را انتخاب نمائید و این رزیم را دو روز ادامه دهید.
به همین شکل هر دو روز 100 کیلوکالری از انرژی مورد نیاز فعلی خود کم کنید. در اصل هر دو روز یک رژیم قبل تر بیاید. این کار را تا زمانی انجام دهید که به انرزی مورد نیاز مطلوب خود برسید و 500 کیلوکالری از آن پایین تر بروید. اگر پیش از آنکه به 500 کیلوکالری کمتر از انرژی مورد نیاز مطلوب خود برسید به 1200 کیلوکالری رسیدید همین رژیم را نگه دارید و نیازی نیست که انرژی دریافتی خود را از آن کمتر کنید.
مثال: خانمی انرژی مورد نیاز فعلی او 2200 کیلوکالری و انرژی مورد نیاز مطلوب او 1900 کیلوکالری است او باید ابتدا رژیم 2200 کیلوکالری را انتخاب کند. 2 روز بعد رژیم 2100 کیلوکالری، 2 روز بعد رژیم 2000 کیلوکالری، 2 روز بعد رژیم 1900 کیلوکالری، 2 روز بعد رژیم 1800 کیلوکالری، دو روز بعد رژیم 1700 کیلوکالری، دو روز بعد رژیم 1600 کیلوکالری، 2 روز بعد رژیم 1500 کیلوکالری و 2 روز بعد رژیم 1400 کیلوکالری را انتخاب نماید و رژیم 1400 کیلوکالری را ادامه دهد.
توجه: در صورتی که رژیم مورد نیاز شما یکان و دهگان صفر ندارد اگر مقدار آن پایین تر از 50 بود آنرا حذف کنید و اگر بالاتر از 50 بود آن را حذف کنید و 100 کیلوکالری به آن اضافه نمائید.
قدم چهارم: این آخرین قدم می باشد. در این قدم شما باید به رژیمی برگردید که دارای انرژی مورد نیاز مطلوب شما می باشد. برای این کار هر هفته خود را وزن کنید. در ابتدای کار می توانید هر ماه خود را وزن کنید و وقتی به زمان رسیدن به وزن مطلوب نزدیک شدید، هر هفته خود را وزن کنید. هرگاه به وزن مطلوب رسیدید، هر روز 100 کیلوکالری به رژیم خود اضافه کنید یعنی هر روز یک رژیم بالاتر را انتخاب نمائید. این کار را پنج روز یعنی تا زمانی که به انرژی مورد نیاز مطلوب خود برسید، ادامه دهید.

بهترین روش رژیم غذایی جهت لاغری

بهترین روش این است که میزان انرژی دریافتی، مقداری کمتر شود تا وزن به تدریج کم شود. این رژیم غذایی، همان رژیمی است که یک فرد سالم هم باید رعایت نماید تا سلامتی خود را حفظ کند. در اصل رژیم نادرست غذایی باعث افزایش وزن شده است و اکنون با درست کردن آن، وزن به حالت طبیعی بر می گردد. البته چون زمانی فرد مقدار بیشتری انرژی مصرف کرده است، تا مدتی باید مقدار کمتری انرژی دریافت کند. در این مدت او با رژیم صحیح غذایی آشنا می شود و عادات غلط غذایی خود را ترک می کند، همین موضوع سبب می شود تا پس از رسیدن به وزن مطلوب، این وزن را برای همیشه حفظ نماید. این روش دیرتر اثر می کند و با سرعت کمی وزن را پایین می آورد، در عوض هیچ عارضه ای ندارد، وزن به حالت قبل بر نمی گردد و سلامتی فرد تامین می شود. همیشه در نظر داشته باشید که:دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.

برگرفته از کتاب لاغری (درمان چاقی )-محسن احمدی

انواع رژیمهای غذایی

یک روش رژیمی است که مصرف پروتئین را خیلی بالا می برد و در عوض چربی و کربوهیدرات را بسیار کم می کند. این رژیمها باعث لاغری می شوند ولی مشکلاتی دارند. این رژیمها از نظر اقتصادی گران هستند. همچنین اگر مدت زیادی از این رژیم استفاده شود، میزان اوره و اسیداوریک خون بالا می رود و موجب اختلال در کار کبد و کلیه می گردد. این رژیم در دراز مدت اثراتی ناگوار دارد که گاهی بدتر از عوارض چاقی می باشد.روش دیگر بالا بردن فوق العاده چربی می باشد. در این روش رژیم تقریبا شامل چربی است و پروتئین و کربوهیدرات تقریبا از رژیم غذایی حذف شده است. این روش برای اولین بار توسط میلر در آمریکا بوجود آمد و کم کم معروفیت زیادی پیدا کرد. د راین رژیم از ادویه، مواد رنگی و طعم دهنده هایی استفاده می شود تا رژیم مطبوع گردد. این رزیم باعث می شود تا مواد ستونی که از سوختن چربی حاصل می شوند در خون بالا روند و باعث بی اشتهایی شخص شوند. این رژیم به سرعت شخص را لاغر می کند. توجه کنید که منظور از مبارزه یا چاقی، رفع خطرات ان است ولی در این روش به علت بالا رفتن میزان چربی، مشکلات قلبی، سکته و ... بالا می رود. از طرفی این رژیم به طور موقتی باعث لاغری فرد می شود، چرا که فرد مجبور است این رژیم را ترک کند و بعد از ترک این رژیم وزن او سریعا به حالت اول بر می گردد. ممکن است بپرسید که چرا فرد مجبور به ترک این رژیم است؟ زیرا به علت نداشتن سایر مواد مورد نیاز بدن اگر پس از مدتی ترک نشود باعث مرگ فرد می گردد.
روش دیگر قطع کامل انرژی یا کم کردن بسیار زیاد مقدار انرژی می باشد. یکی از موراد روزه مطلق است که از خوردن هر نوع خوراکی امتناع می شود. در مواردی همزمان با کاهش شدید انرژی، مواد معدنی و ویتامین ها به صورت مکمل در اختیار فرد قرار داده می شود. این رژیمها و روزه های مطلق اگر همراه با مکمل نباشد. باعث عوارض و مشکلات ناشی از کمبود ویتامین ها و مواد معدنی در بدن می شود و خطرناک می باشد. چنانچه از مکمل استفاده شود خطر چندانی وجود ندارد. به هر حال پس از اینکه شخص به وزن دلخواه رسید و روزه یا رژیم بسیار کم انرژی او قطع شد، به سرعت به وزن اول خود باز می گردد.

برگرفته از کتاب لاغری (درمان چاقی )-محسن احمدی

چه غذاهایی چاق می کنند؟

داشتن اطلاع در مورد مقدار انرژی غذاها بسیار مهم است و گاهی همین اطلاعات بیش از رژیم غذایی به شما کمک می کند. باید بدانید که غذاها دارای مواد مختلفی هستند. بعضی از این مواد می توانند در بدن بسوزند و به انرژی تبدیل شوند. بعضی از مواد هنگام سوختن انرژی بیشتری آزاد می کنند. این مواد بیش از هر چیزی باعث چاقی می شونمد. غذاهایی هم که دارای این مواد هستند، بیشتر از سایر غذاها، باعث اضافه شدن وزن می گردند.چربی و کربوهیدرات دو ماده ای هستند که در بدن انسان بیش از هر ماده ای انرژی تولید می کنند و باعث چاقی می شوند. بنابراین غذاهای حاوی چربی و کربوهیددرات باعث چاقی می شوند. هر چند که پروتئین هم تولید انرژی می کند و انرژی تولید شده از پروتئین نسبت به کربوهیدرات بیشتر است ولی معمولا پروتئین در بدن انسان نمی سوزد و به انرژی تبدیل نمی شود، بلکه در کار ساخت عضلات و ... به کار می رود. با توجه به این مطلب چربی و کربوهیدرات غذاهای چاق کننده می باشند که یک فرد چاق باید آنها را شناسایی کند.
چربی برای همه شما آشناست. گاهی این چربی کاملا مشخص است مانند روغن، کره، خامه، مارگارین ولی گاهی این چربی خود را مخفی کرده است. به طور مثال تخم مرغ، شیر، پنیر، پسته، گردو، بادام، تخمه کدو، تخمه آفتابگردان، غذاهای سرخ شده و ....دارای چربی هستند.
شخصی که می خواهد لاغر شود باید خوردن غذاهای دارای چربی را بسیار کم کند. برای کم کردن میزان چربی مصرفی باید از خوردن غذاهایی که روغن زیادی دارند خودداری کنید. غذاهای سرخ شده در روغن، نان روغنی، خامه، کره، ته دیگ و ... غذاهای بسیار چربی هستند که مصرف آنها باید قطع شود. فرد چاق باید از شیرهای کم چربی، ماست کم چربی، پنیر کم چربی و گوشت کم چربی استفاده کند. یک فرد چاق باید همیشه مواظب غذاها باشد.
کربوهیدرات که یکی دیگر از موارد چاق کننده است شامل قند و نشاسته می باشد. همه موادی که شیرین هستند دارای قند می باشند. قند، شکر، پولکی، نبات، مربا، عسل، آب نبات، شکلات، سوهان، بستنی، نوشابه، حلوا، شیره، خرما و هر چیزی که شیرین است دارای قند می باشد و چاق کننده است. بنابراین گاهی یک شخص فکر می کند که چیزی نخورده است و می گوید که هیچ چیز نخورده ام در حالی که یک لیوان چای با چهار حبه قند خورده است و نمی داند که همین حبه های قند که چیزی به حساب نمی آیند باعث چاقی او می شوند فردی دیگر ممکن است رژیم غذایی بگیرد ولی روزانه نوشابه به رژیم خود اضافه کرده است و فکر می کند که نوشابه آب است و اثری ندارد، در حالی که نوشابه به علت داشتن قند، انرژی زیادی دارد و باعث شده است که رژیم فرد بی اثر شود.
موادی که دارای نشاسته هستند عبارتند از: انواع نان، آرد گندم و غذاهایی که از آن تهیه می شود، برنج، آرد برنج و غذاهایی که از آن تهیه می شود، ذرت، جو، غلات بو داده، ماکارونی، باقلا، سیب زمینی، عدس، نخود، لپه، لوبیا، بیسکویت و کیک.
مهمترین آنها نان، برنج، سیب زمینی و ماکارونی می باشند. بنابراین ممکن است یک فرد چاق بگوید من که چیزی نخورده ام، فقط یک نان خشک و خالی خورده ام. ولی اکنون می داند که همین نان خشک و خالی خیلی بیشتر از یک سیخ کباب باعث چاقی او می شود.اکنون که معلوم شد چه غذاهایی باعث چاقی می شوند، مصرف آنها را کم کنید و به جای آن از میوه و سبزی استفاده نمائید. هنگام استفاده از میوه، آنهایی را به کار ببرید که کمتر شیرین هستند.
انرژی با واحدی به نام کیلوکالری سنجیده می شود. در این قسمت انرژی تعدادی از مواد غذایی گفته می شود تا متوجه باشید که مقدار انرژی غذاها چه اندازه است و متوجه غذاهای پرانرژی باشید و بدانید که هر لحظه چه مقدار انرژی به بدن خود می رسانید. مقدار انرژی گفته شده برای صدگرم از ماده غذایی می باشد.

برگرفته از کتاب لاغری (درمان چاقی )-محسن احمدی

چرا لاغر نمی شوم؟

اشخاصی که زمانی لاغر بوده اند و اکنون چاق شده اند، کمتر این سوال را می پرسند. این سوال بیشتر برای فرادی ایجاد می شود که همیشه چاق بوده اند. این افراد بعد از اینکه مدتی رژیم گرفتند یا ورزش کردند، نگاهی به خود می کنند و می بینند که فایده ای نداشته است. آنها در این مدت لاغر نشده اند و با خود می گویند چرا لاغر نمی شوم؟ همین سوال باعث می شود تا فکر آنها به طرف جواب اشتباهی برود. آن جواب اشتباه این است که حتما چاقی من ارثی است. در پی این جواب، فکرهایی دیگری به ذهن او می آید. من هیچ چیز هم که نخورم، باز چاق می شوم. چاقی من مربوط به غذا نیست، من به طور ارثی چاق می شوم. من استعداد چاقی دارم و رژیم غذایی و ورزش برایم فایده ای ندارد و...
اگر می خواهید جواب صحیح را پیدا کنید و علت واقعی لاغر نشدن خود را بیابید، چند دلیل زیر را بخوانید. سپس کمی با خود فکر کنید و بار دیگر از خود بپرسید چرا لاغر نمی شوم؟1- ممکن است شما در حال لاغر شدن هستید ولی اشتباها فکر می کنید که لاغر نمی شوید. به طور ظاهری به خود نگاه می کنید و متوجه لاغر شدن خود نمی شوید. بنابراین آیا مطمئن هستید که با رژیم غذایی همراه با ورزش، وزن کم نکرده اید؟ وزن خود را به طور دقیق با ترازو بکشد و از این طریق در مورد کم کردن وزن قضاوت کنید. توجه کنید که مقدار لباس، ترازو و زمان وزن کردن شما ثابت باشد.
همچنین ممکن است مقدار چربی بدن شما کم شده است ولی به علت ورزش کردن عضلات شما بزرگتر شده است و وزن شما کم نشده حتی بیشتر شده است.
2- ممکن است فقط ورزش را شروع کرده اید و غذای شما بعد از شروع ورزش، بیشتر شده است. در این صورت هم انرژی دریافتی و هم انرژی مصرفی شما بیشتر شده است که باعث می شود وزن شما ثابت بماند و کم نشود.
3- ممکن است ورزش باعث کم شدن فعالیتهای دیگر شما شده باشد. شخصی را در نظر بگیرید که روزانه نیم ساعت پیاده روی را به برنامه خود اضافه کرده و در عوض یک ساعت به خواب خود اضافه نموده است. او به خاطر اینکه صبح سرحال باشد، بازی با بچه ها، کمک در کارخانه و ... را کنار گذاشته است. اگر میزان انرژی مصرفی را حساب کنیم، متوجه می شویم که در مجموع از زمانی که ورزش را شروع کرده انرژی مصرفی او به جای آنکه بیشتر شود، کمتر شده است.
4- چیزی که مهم است کم شدن انرژی غذای شما می باشد. ممکن است رژیم غذایی شما به شکلی است که میزان مصرف غذای شما را کم کرده ولی انرژی غذای شما کمتر نشده است. به قسمت «چه غذاهایی مرا چاق می کنند» مراجعه کنید.
5- چنانچه رژیم غذایی شما، صحیح باشد و هیچ یک از مشکلات بالا وجود نداشته باشد باز هم ممکن است در مدت 10-14 روز هیچ وزنی کم نکنید و حتی وزن شما کمی بالاتر رود. این موضوع به علت جمع شدن آب در بدن است. مطمئن باشید که حداکثر پس از دو هفته شروع به کاهش وزن می کنید. البته اگر در این دو هفته وزن اضافه کرده باشید، بعد از دو هفته شروع به کاهش وزن، از این وزن جدید خود می کنید، بنابراین ممکن است پس از 15-20 روز که از شروع رژیم گذشته تازه به وزن اول خود برسید و سپس شروع به کم کردن وزن کنید.
مطمئن باسید که اگر به شکل صحیح رژیم بگیرید و همراه با آن فعالیت خود را زیاد کنید، حتما وزن شما کم می شود. هیچ فردی نیست که با رژیم صحیح وزن کم نکرده باشد. اگر هم می بینید که افرادی یا دانشمندانی رژیم را بی نتیجه می دانند به این علت است که می گویند شخصی چاق پس از مدتی رژیم غذایی را ترک می کند نه اینکه با وجود رژیم غذایی چاقی باقی می ماند.
چاقی در افراد خاص
فعالیت بعضی افراد به علت معلولیت، بیماری و ... کم شده است و به همین دلیل چاق شده اند. چنانچه فعالیت برای این افراد ضرری نداشته باشد، باید تا حد امکان فعالیت خود را بیشتر کنند. معلولیت نباید باعث بی تحرکی این اشخاص شود. آنها باید بدنبال راههایی باشند که با توجه به وضعیت خودشان، فعالیت خود را بالا ببرند. اما اگر فعالیت برای آنها ضرر دارد و نمی توانند میزان فعالیت خود را بالا ببرند، برای کم کردن وزن می باید از رژیم غذایی به تنهایی استفاده کنند و بدانند که رژیم غذایی به تنهایی هم می تواند وزن آنها را کم کند.
گروهی دیگر از افراد چاق در زمان حاملگی هستند. آنها باید بدانند که زمان حاملگی موقع کم کردن وزن نیست. کم کردن وزن را تا بعد از بدنیا آمدن نوزاد، با تاخیر بیندازید.
افزایش وزن در بعضی بیماریها مثل ناراحتی کلیه، مربوط به جمع شدن آب در بدن می باشد. این افزایش وزن، چاقی محسوب نمی شود و افزایش وزن آنها بوسیله رژیم غذایی، کاهش نمی یابد.

برگرفته از کتاب لاغری (درمان چاقی )-محسن احمدی

چه چیزی باعث چاقی می شود؟

چرا بعضی افراد چاق و بعضی دیگر لاغر هستند؟ آیا چاقی ارثی است؟ آیا چاقی استعداد خاصی دارد؟ آیا اشکالاتی در کارکرد بعضی از اعضای بدن باعث چاقی می شود؟ آیا افراد چاق بیشتر از سایرین غذا می خورند؟ و ...واقعا علت چاقی چیست؟ در این مورد نظرات بسیار متفاوتی ذکر شده است. دانشمندان مختلف در مورد اینکه چه چیزی باعث چاقی می شود با هم اختلاف دارند. بعضی از آنها علت اصلی چاقی را در مشکلات و بیماریهای جسمی می دانند که آن هم از طریق ژنها منتقل می شود. در مقابل عده ای علت اصلی چاقی را خوردن غذای بیش از نیاز بدن می دانند. هر کدام از این دانشمندان برای نظر خود دلایلی دارند و آزمایشاتی را ترتیب داده اند.به هر حال هنوز نظرها یکسان نشده است و دانشمندان نتوانسته اند روی این موضوع با هم توافق کنند. با این وجود بعضی موارد به خوبی روشن شده است و در مورد آنها هیچ کس شکی ندارد در این کتاب از مواردی سخن گفته می شود که مورد توافق همه می باشد، بنابراین بحث در مورد علتهای ذکر شده برای چاقی و دلایلی که برای آنها ذکر کرده اند و دلایلی که مخالفان برای رد آن گفته اند، را کنار می گذاریم، به جای آن به مواردی می پردازیم که مورد نیاز افراد چاق است و می تواند به آنها کمک کند تا از مشکل خود رهایی یابند.
چاقها اگر فکر کنند که ورزش و رژیم غذایی هیچ تاثیری روی چاقی آنها ندارد، ناامید می شوند. در این صورت هیچ چیزی نمی تواند به آنها کمک نماید. این افراد چاقی را مشکلی می دانند که مجبورند تا آخر عمر با آن بسازند و هیچ کاری هم از دست آنها ساخته نیست. این افراد می گویند که ما به صورت ارثی یا به خاطر بیماری چاق هستیم و حتی اگر چیزی نخوریم، باز هم چاق می شویم. بعضی دیگر می گویند که ما غذای بسیار کمی می خوریم و با این حال چاق هستیم. بعضی تا به حال رژیمهای غذایی گرفته اند و به این علت که فایده ای نداشته و یا تاثیر کمی داشته است، از رژیم خود دست برداشته اند. این چند گروه ممکن است اصلا به سراغ این کتاب نیایند و یا با ناباوری شروع به مطالعه این کتاب کنند. به هر حال اگر جزء این گروهها هستید بهتر است ابتدا مطالب زیر را بخوانید.
1- هیچ دانشمندی عقیده ندارد که انسان یا هر موجود دیگری، بدون خوردن غذا چاق می شود. حتی دانشمندانی که معتقدند، علت چاقی ارثی است، می گویند دلایلی باعث می شود که افراد چاق بیشتر از سایرین غذا بخورند و همین موضوع باعث چاقی می شود. عده دیگری می گویند که بدن چاقها به علتهای مثل جذب بهتر غذا و ... نیاز کمتری به غذا دارد، بنابراین با خوردن غذا کمتری نسبت به دیگران چاق می شوند. با فرض اینکه صحبت این دانشمندان صحیح است، باز هم می بینید که غذای بیش از نیاز باعث چاقی می شود. به طور مثال اگر بدن شما غذا را بهتر جذب می کنند، شما به غذای کمتری احتیاج دارید، در حالی که شما به طور معمولی غذا می خورید، این غذا بیش از احتیاج شما می باشد و باعث چاقی شما می گردد.
هر چند که دانشمندان با آزمایشات جدید، بسیاری از این عقیده ها را رد کرده اند ولی با فرض درستی همه آن نظرها باز هم مشخص است که هیچ فردی پیدا نمی شود که بدون خوردن غذا، چاق شود. ممکن است شخصی بگوید، من کاری با دانشمندان ندارم، فقط این را می دانم که خود من، مدتها رژیم گرفته ام و لاغر نشده ام. این شخص بهتر است به قسمت چرا لاغر نمی شوم مراجعه کند.
شخصی می گوید که می دانم با خوردن غذایی کم، لاغر می شوم ولی اشتهای من خیلی زیاد است و نمی توانم غذایی کم بخورم. فکر می کنم این حالت ارثی است و راه فراری ندارد. حتی در کتابی خوانده ام که مرکزی وجود دارد که مربوط به گرسنگی و سیری است که به صورت ارثی است. این مرکز وزن بدن هر شخصی را ثابت نگه می دارد و اگر فردی مدتی خود را لاغر کند، اشتهای او به قدری زیاد می شود تا دوباره به وزن اول خود برگردد. با این حال چگونه لاغر شوم؟ این شخص بهتر است به قسمت اشتهای زیادم را چه کنم مراجعه کند.
2- نگاهی به پراکندگی چاقی نشان می دهد که چاقی در بین افراد فقیر، ورزشکار و افرادی که کارهای سخت انجام می دهند، به ندرت دیده می شود. در عوض این عارضه در افراد مرفه که اطلاعات کمی در مورد تغذیه دارند بیشتر دیده می شود. افراد مرفه که از اطلاعات خوبی برخوردارند کمتر از مرفهینی که اطلاعات کافی ندارند چاق می شوند.
در زمانهای جنگ، قحطی،خشکسالی و ... در هر کشوری، تعدا افراد چاق کمتر می شود. با افزایش قدرت اقتصادی کشور، پیشرفت صنعتی و کم شدن فعالیتها و کارهای جسمی، چاقی افزایش می یابد، به طوری که در زمان ما چاقی بسیار زیاد شده و به صورت یکی از مشکلات اصلی جامعه در آمده است.
اگر به دقت نگاه کنید بسیاری از افراد را می بینید که ابتدا لاغر بوده اند و اکنون با تغییراتی که در زندگی و شغل آنها بوجود آمده است، چاق شده اند. همچنین اشخاصی را می بینید که زمانی چاق بوده اند ولی با تغییر وضع زندگی به افرادی لاغر تبدیل شده اند.
این موارد نشان می دهد که وضعیت زندگی، فعالیت، مقدار غذا و ... در چاقی نقش مهمی دارند. شما هم می توانید با افزایش اطلاعات تغذیه ای خود، لاغر شود. هرگاه احساس ناامیدی می کنید کمی به گسترش چاقی فکر کنید و سپس با خود بگویید آیا چاقی من بی دلیل است.
3- فرض کنیم که شما نمی توانید لاغر شوید، ولی آیا نمی توانید جلوی افزایش وزن خود را هم بگیرید؟ اگر فکر می کنید که این حرفها فایده ای ندارد وبه هر حال چاق می مانید، سعی کنید با داشتن رژیم مناسب، وزن خود را در حد فعلی نگه دارید و از افزایش بیشتر آن جلوگیری کنید.
4- ورزش، فعالیت و رژیم غذایی، تنها به خاطر کم کردن وزن نیست، این موارد سلامتی انسان را تامین می کنند. شخصی با وزن متعادل نیز باید ورزش کند و رژیم غذایی صحیح داشته باشد تا سلامتی خود را حفظ کند. بنابراین با این فرض که هیچ چیز باعث لاغری شما نمی شود، باز هم ورزش و رژیم غذایی صحیح باعث سلامتی و شادابی شما می گردد. این بار سعی کنید به خاطر سلامتی ورزش کنید و رژیم غذایی صحیح را رعایت نمائید.
5- کمی به قانون بقای ماده و انرژی فکر کنید. اگر این قانون را به یاد ندارید، به کتاب علوم سال سوم راهنمایی مراجعه کنید و این قانون را مطالعه نمائید. حالا ببینید آیا امکان دارد که چربی از راهی غیر از خوردن غذا در بدن انسان جمع شود؟ آیا می شود کسی ورزش کند و این ورزش بدون انرژی انجام شود؟ آیا تا به حال میزان انرژی غذایی را که می خورید، حساب کرده اید؟ از کجا می دانید که غذای دریافتی شما کم است و با این حال چاق می شوید؟
اگر مطمئن شدید که تنها علت چاقی مصرف بیش از نیاز غذا می باشد، بدانید که رژیم غذایی همراه با ورزش باعث می شود تا از طرفی نیاز شما به انرژی افزایش یابد و از طرفی انرژی کمتری به بدن شما برسد و همیت باعث لاغری شما می شود. ولی اگر هنوز شک دارید که چاقی یعنی انرژی اضافه که به صورت چربی در بدن ذخیره شده است، رژیم گرفتن فایده ای ندارد، چرا که به زودی از آن ناامید می شوید. بنابراین تکلیف خود را مشخص کنید. آیا می خواهید تا آخر عمر افسوس بخورید؟ آیا می خواهید همیشه از مشکل چاقی رنج ببرید؟ و یا دوست دارید که مشکل خود را حل نمائید؟ هر روز چند بار با خود بگویید.
مصرف غذای بیش از نیاز، باعث چاقی من شده است. با ورزش و رژیم غذایی صحیح، مصرف غذایم را به اندازه نیازم می کنم و به وزن طبیعی می رسم.

هیپنوتیزم، گوشواره لاغری، کمربند لاغری ، روشهای دیگر برای لاغری

روشهای دیگر:روشهایی مانند هیپنوتیزم، گوشواره لاغری، کمربند لاغری، ژل لاغر کننده و ... موجودند که هر کدام از آنها به شکلی عمل می نمایند.همه روشهایی که برای لاغر شدن به کار می روند به دو شکل عمل می کنند. این روشها یا میزان دریافت غذا را کاهش می دهند و یا انرزی مصرفی بدن را افزایش می دهند. بکار بردن این روشها، هزینه زیادی دارد، هر کدام از این روشها عوارضی دارند، همچنین نمی توان تا آخر عمر از آنها استفاده کرد، چرا که در این صورت شخص مانند فردی بیمار است و اگر این روشها را قطع کند، دوباره به وزن اول خود باز می گردد. بنابراین بهتر است روشی را به کار برد که طبیعی است و علاوه بر کاهش وزن بدن، باعث سلامتی و لذت نیز می گردد. این روش رژیم غذایی صحیح همراه با ورزش و افزایش فعالیت می باشد. در این روش بوسیله رژیم غذایی میزان دریافت غذا کاهش می یابد و بوسیله ورزش انرژی مصرفب بدن افزایش پیدا می کند.اکنون زمان آن است که روش خود را انتخاب نمائید. اگر می خواهید از روش رژیم غذایی همراه با ورزش استفاده کنید، این کتاب می تواند به شما کمک نماید. اکنون که این روش را انتخاب کردید، سایر روشها را به کلی فراموش کنید. این روش برای شما کافی است و نیازی به روشهای دیگر ندارید. از فکر گوشواره، کمربند، جراحی و ... بیرون بیایید و سعی نکنید به دنبال راه دیگری در کنار این روش بگردید، چرا که شما مطمئن ترین، صحیح ترین، بهترین و اسانترین راه را انتخاب کرده اید. به کار بردن روشها و وسایل دیگر باعث کاهش بازدهی این روش می شود هر روز با خود بگویید.من برای لاغر شدن و لاغر ماندن فقط از رژیم غذایی،صحیح همراه با ورزش و فعالیت استفاده می کنم،روش من بهترین روش است و از اینکه این روش را انتخاب،کرده ام، خوشحالم

یک روش کاهش وزن، جراحی است ...

یک روش کاهش وزن، جراحی و برداشتن قسمتی از بافت چربی می باشد. اگر شخص عادت به پرخوری و کم فعالیتی را ترک نکرده باشد، بعد از مدتی دوباره چاق می شود. روش جراحی بهتر است در مواردی به کار رود که شخص مجبور است در مدت کوتاهی لاغر شود.
انواعی دیگر از جراحی ها که کاربرد کمتری دارند از این قرارند. برداشتن قسمتی از روده کوچک تا جذب مواد غذایی کمتر شود. جراحی و دوختن قسمتی از معده تا جای کمتری برای غذا داشته باشد. جراحی مرکز سیری در هیپوتالاموس تا شخص با غذای کمتری سیر شود. بستن فک تا شخص نتواند لقمه بزرگ بردارد و به کم خوردن عادت کند.

طب سوزنی راه دیگری برای درمان چاقی

چینی هایی که رشته طب سوزنی کار کرده اند، عقیده دارند که با تحریکات قسمتی از لاله گوش توسط سوزن می توان فرد را لاغر کرد.این روش نیاز به فردی کارآزموده دارد، همچنین باعث ریزش مو می شود به هر حال استفاده از این روش چندان ساده و مقدور نیست.

مصرف دارو یک راه درمان چاقی

یکی از روشهای درمان چاقی که هنوز هم به کار می رود مصرف دارو می باشد. داروهای ضدچاقی به چند شکل متفاوت عمل می کنند.بعضی از این داروها دیورتیک هستند. این گروه از داروها باعث دفع آب بدن می شوند و در روزهای اول به سرعت وزن بدن کم می شود. این کم شدن وزن مربوط به کم شدن آب بدن است. این داروها هیچ سودی برای لاغر شدن ندارند و مصرف آنها مربوط به بیماریهای دیگری مثل جمع شدن آب در بدن، می باشد. این داروها خطراتی مثل خستگی، فرسودگی کلید و ... دارند.
گروهی دیگر از داروها، مسهل است که باعث می شوند لوله های گوارشی به سرعت تخلیه شوند. این روش امروزه کاربرد زیادی ندارد، زیرا پس از مدتی دستگاه گوارش به آنها عادت می کند، همچنین پس از قطع مصرف آنها یبوست ایجاد می شود. استفاده از این داروها به مدت زیاد می تواند باعث تنبلی روده، آسیبهای کبدی و ... شود.
گروهی دیگر از داروها ضد اشتها هستند. این داروها اشتها را کاهش داده و کم خوردن، باعث لاغری شخص می شود. بیماران تدریجا به این دارو معتاد می شوند و اثر دارو کم می شود. همچنین داروهای کاهش دهنده اشتها، موجب اختلال در نظم دستگاه گوارش می شوند و این حالت باعث افسردگی روحی می گردد. اثرات جانبی این داروها زیاد است مثل بی خوابی، حساسیت، فشار خون، فراموشی.
داروهای دیگری باعث افزایش سوخت و ساز مواد غذایی در بدن می شوند و از این راه فرد را لاغر می کنند. امروزه تجویز این داروها رو به کاهش رفته است، چرا که اثرات جانبی زیادی دارند.
به طور کلی دارو درمانی روش خوبی جهت لاغر شدن نیست بنابراین جهت لاغر شدن خود از دارو، حتی داروهای گیاهی استفاده نکنید.

آمادگی برای لاغر شدن

پیش از آنکه رژیم غذایی یا ورزش را شروع کنید، خود را برای لاغر شدن آماده نمائید. آمادگی برای لاغر شدن باعث می شود که شما با جدیت بیشتری برنامه های لاغری را ادامه دهید و کار شما بهتر نتیجه دهد. بسیاری از افراد با زحمت زیادی خود را لاغر کرده اند و سپس دوباره چاق شده اند. بعضی ها چند بار لاغر و چاق شده و دیگر از این کار خسته شده اند. آمادگی برای لاغر شدن باعث می شود تا لاغر شوید و برای همیشه لاغر بمانید.
برای آمادگی، لازم است که شما علاوه بر رژیم غذایی خود، اطلاعات دیگری در مورد غذاها، علتهای چاقی، نقش ورزش و ... داشته باشید. گاهی داشتن این اطلاعات بیشتر از رژیم غذایی به شما کمک می کند.
همچنین باید شیوه هایی را بیاموزید که بوسیله آن اشتهای خود را کنترل کنید، عادات غذایی خود را تغییر دهید، ورزش را وارد زندگی خود کنید و ...
این کتاب علاوه بر اینکه رژیمهای غذایی را در اختیار شما قرار می دهد، آمادگی های لازم لاغر ماندن را به شما یاد می دهد، بنابراین تمام بخشهای این کتاب را مطالعه کنید. هر کدام از این قسمتها به شکلی آمادگی شما را بالا می برد. اگر قسمتهای قبل را مطالعه نکرده اید، به ابتدای کتاب برگردید و بار دیگر آنها را مطالعه کنید.

روش اندازه گیری ضخامت پوست برای تشخیص چاقی

این روش جزء گروه دوم است که با استفاده از درصد چربی بدن چاقی را تشخیص می دهد. این روش دقیق است و به خوبی درصد چربی را مشخص می نماید. البته در حالت عادی نیازی نیست که از این روش استفاده شود و روشهای قبلی کافی هستند. این روش در مواردی که نیاز است میزان دقیق چربی مشخص شود، مثل عمل جراحی، به کار می رود.
در این روش توسط وسایلی ضخامت پوست در نقاط مختلف بدن اندازه گیری می شود و از روی این اعداد درصد چربی بدن مشخص می شود.
برای استفاده تقریبی از این روش، ضخامت پوست پشت بازو را اندازه بگیرید. فاصله سرشانه تا آرنج را نصف کنید و درست پوست وسط این فاصله را اندازه بگیرید. اگر وسیله اندازه گیری در دسترس شما نیست. پوست این قسمت را بین دهانه پرگار قرار دهید. دهانه پرگار را زیاد فشار ندهید ولی مواظب باشید که شل هم نباشد. سپس بدون اینکه دهانه پرگار را کم و زیاد کنید پوست خود را بیرون بکشید و فاصله دهانه پرگار را با خط کش اندازه بگیرید. این اندازه نشان دهنده ضخامت پوست در ناحیه پشت بازو می باشد.

روش BMIجهت تشخیص چاقی

این روش در گروه اول قرار دارد و وزن متناسب با قد را می سنجد. این روش تقریبی است و برای استخوان بندی ها متفاوت و جنس زن و مرد، تفاوتی قائل نشده است.
برای به کار بردن این روش ابتدا BMI را محاسبه می نمائیم. برای بدست اوردن BMI وزن بر حسب کیلوگرم را بر مجذور قد بر حسب متر تقسیم می نمائیم.
قد (متر) * قد (متر) / وزن (کیلوگرم) = BMI یا قد / وزن = BMI
BMI در افراد با وزن و قد مناسب عددی بین 20 تا 25 می باشد و هر چه از 25 بیشتر باشد، شخص وزن زیادتری دارد.
اگر BMI بین 25 تا 30 باشد، شخص دارای اضافه وزن می باشد.
اگر BMI بین 30 تا 40 باشد، شخص چاق است.
اگر BMI بیشتر از 40 شد، شخص خیلی چاق می باشد.

برای لاغر شدن تصمیم جدی بگیرید

پیش از هر کاری، به طور جدی تصمیم بگیرید که می خواهید لاغر شوید. داشتن تصمیم جدی خیلی مهم است. بدون چنین تصمیمی احتمال موفقیت شما بسیار کم است و اگر بتوانید لاغر شوید، امکان لاغر ماندن شما بسیار ضعیف است. ابتدا تصمیم بگیرید که می خواهید لاغر شوید و لاغر بمانید.
اگر می بینید که برای این کار به طور جدی مصمم نیستید، برنامه های غذایی را شروع نکنید، بلکه ابتدا شروع به مصمم کردن خود نمائید. با خود نگوئید «فعلا رژیم غذایی یا ورزش را شروع می کنم تا ببینم چه می شود» « چند روزی رژیم می گیرم تا ببینم فایده ای دارد یا نه؟» و ... اگر چنین فکر دارید، نیازی به امتحان ندارد، از همین حالا بدانید که هیچ فایده ای ندارد. افرادی که مدتها رژیم می گیرند و از رژیم خود خسته می شوند و سودی نمی بینند، به این علت است که تصمیمی جدی ندارند.
ممکن است فکرها و اطلاعاتی باعث شود که نتوانید تصمیم جدی بگیرید. به طور مثال شما عقیده دارید که چاق ارثی است یا در جایی خوانده اید که رژیمهای غذایی برای لاغر شدن موثر نمی باشند و ... و این افکار باعث می شوند که به راستی باور نکنید که می توانید لاغر شوید. اگر جزء این گروه هستید، ابتدا بخشهای بعدی را مطالعه کنید و بار دیگر به این قسمت برگردید، آنگاه پس از اینکه تصمیم جدی گرفتید، برنامه را شروع کنید.
تصمیم جدی خود را روی برگه ای بنویسید و آن را درجایی بگذارید که هر روز آن را ببینید. این کار باعث می شود تا آن را فراموش نکنید. می توانید این صفحه کتاب را به خاطر بسپارید و هر روز آن را باز کرده و قسمت زیر را بخوانید.
به طور جدی تصمیم گرفته ام که لاغر شوم و لاغر بمانم
هیچ چیز نمی تواند مانع رسیدن من به وزن طبیعی شود.

وزن متناسب با قد براساس استخوان بندی

این روش جزء دسته اول می باشد. در این روش نوع استخوان بندی هم مشخص می شود. این روش یکی از بهترین روشهای تشخیص چاقی می باشد.
در این روش اگر وزنی بیشتر از وزن متناسب خود داشتید و در روش برجستگی شکم و یا نیشگون گرفتن هم چربی بیش از حد داشتید، نشان دهنده چاقی است. افراد ورزشکار و کسانی که عضلات زیادی دارند. باید در کنار این روش از روش برجستگی شکم و یا نیشگون گرفتن هم استفاده کنند.
در این روش ابتدا باید نوع استخوان بندی خود را بدست آورید برای مشخص کردن نوع استخوان بندی اندازه دور مچ به سانتی متر را بدست اورید دور مچ را از قسمتی که مچ خم می شود، اندازه بگیرید. کمی بالاتر از استخوان برجسته مچ را اندازه بگیرید. دقت کنید که برجستگی را اندازه نگیرید بلکه مقداری از برجستگی به سمت کف دست حرکت کنید و جای که مچ خم می شود را اندازه بگیرید. اندازه مچ دست راست را بگیرید.
سپس قد خود را بر دور مچ تقسیم کنید.
دور مچ (سانتی متر)/ قد (سانتی متر)= نسبت قد به دور مچ
بعد از اینکه نسبت قد به دور مچ را بدست آورید به جدول زیر مراجعه نمائید.



New Page 1

نوع استخوان بندی

نسبت قد به دور مچ

برای مردان

نسبت قد به دور مچ

برای زنان

کوچک

متوسط

بزرگ

بزرگتر از 4/10

6/9 -4/10

کوچکتر از 6/9

بزرگتر از 11

1/10- 11

کوچکتر از 1/10

فرمول بروکا ، روش دیگری برای تشخیص چاقی

این روش جزء گروه اول است که وزن متناسب با قد را به صورت تقریبی نشان می دهد. استفاده از این فرمول آسان است ولی تقریبی است و استخوان بندی های مختلف را در نظر نمی گیرد.
برای استفاده از این فرمول قد خود را به سانتی متر بدست آورید و 100 سانتی متر از آن کم کنید. اگر وزن شما از این عدد بیشتر بود چاق هستید ولی اگر وزن شما از این عدد کمتر بود چاق نمی باشید.
تذکر: خانمها باید بعد از کم کردن عدد 100 از قد خود، 10% از آن عدد را کم نمایند تا به وزن متناسب خود برسند.
100 - قد به سانتی متر = وزن به کیلوگرم: فرمول بروکا برای آقایان
10% - 100- قد به سانتی متر= وزن به کیلوگرم: فرمول بروکا برای خانمها

نیشگون گرفتن ، روشی برای تشخیص چاقی

این روش جزء گروه دوم است و مقدار چربی بدن در نقاط مختلف را نشان می دهد. این روش تقریبی است ولی با بکار بردن وسیله ای می توان آن را دقیق کرد که در قسمت های بعدی توضیح داده می شود. از آنجایی که چربی، زیر پوست جمع می شود، می توان با اندازه گیری ضخامت پوست، فهمید که چربی بدن زیاد است یا خیر؟
پوست نقاطی مانند پشت بازو، زیر کتف، جلوی بازو، بالای استخوان لگن را به شکل نیشگون بگیرید. اگر ضخامت پوست زیاد بود نشان دهنده چاقی است. پوست بدن افراد هم سن و هم جنس خود را که دارای وزن عادی هستند بگیرید، پوست افراد چاق را هم بگیرید و در این صورت شما با ضخامت پوستها آشنا می شوید. در روش ضخامت پوست، ضخامت طبیعی پوست بدن گفته می شود.
این روش و روش برجستگی شکم را انجام دهید و سپس از روشهای وزن متناسب با قد استفاده نمائید. انجام این روش ساده باعث می شود تا مشکلات روش وزن متناسب با قد برطرف شود. توضیح بیشتر در قسمت وزن متناسب با قد آورده می شود.

روش برجستگی شکم آسان ترین روش تشخیص چاقی

این روش جزء گروه دوم است و می توان گفت آسان ترین روش می باشد. برجستگی شکم نشان دهنده چربی بدن می باشد. در این روش چاقی به شکل تقریبی مشخص می شود. ممکن است افرادی باشند که چربی در جاهای دیگر بدن ذخیره شده است و با این روش چاقی آنها مشخص نمی شود.
به طور کلی این روش با وجودی که بسیار آسان است ولی روش خوبی می باشد.
برای استفاده از این روش به پشت، روی زمین بخوابید، اگر شکم شما تو رفته و یا صاف بود، چاق نیستید ولی اگر شما شکم برجسته بود، چاق می باشید. برای پی بردن به برجستگی شکم یک خط کش صاف بردارید و در حالی که دراز کشیده اید یک سر خط کش را روی استخوان جناغ سینه و سر دیگر را روی استخوان شرمگاهی قرار دهید. اگر دو سر خط کش روی این دو استخوان قرار گرفت شکم برجسته نیست ولی اگر یک سرخط کش بالا ایستاد، دارای شکم برجسته هستید.
توجه کنید زمانی که این روش را بکار می برید، که غذای زیادی نخورده باشید. همچنین هنگامی که دراز کشیده اید شکم خود را راحت قرار دهید و آن را داخل ندهید. زمینی که روی آن دراز می کشید باید مسطح و سفت باشد، بنابراین روی تشک ابری یا تخت خواب نرم، این روش به خوبی جواب نمی دهد.

روشهای تشخیص چاقی

روشهای تشخیص چاقی را می توان به دو گروه تقسیم کرد.1- روشهایی که با استفاده از میزان وزن بدن، چاقی را مشخص می کنند. این روشها برای افراد معمولی مناسبتر می باشند. مشکل این روشها در افرادی است که بر اثر ورزش، عضلاتی بیش از حد معمول دارند. همچنین افرادی که عضلاتی کوچکتر از معمول دارند، بهتر است از روشهای دوم استفاده کنند.2- روشهایی که با استفاده از درصد بافت چربی، چاقی را مشخص می کنند. بعضی از این روشها نیاز به وسایل و امکانات زیادی دارند و روشهای ساده هم دقیق نیستند. بنابراین ترکیب روشهای اول و دوم بهتر می باشد.

تعریف و تشخیص چاقی

1- وقتی وزن شخصی 10 تا 20 درصد، بیش از وزن مطلوب و دلخواه باشد، این شخص دچار عارضه چاقی است.
2- چاقی عبارت است از ذخیره بیش از حد چربی در بدن که نتیجه آن زیاد شدن وزن بدن می باشد.
3- اضافه وزن یک حالت جسمانی است که طی آن بافت چربی به مقدار زیاد تجمع حاصل می نماید.
4- سنگین شدن وزن بدن به مقدار 10 درصد بیشتر از وزن ایده آل را اضافه وزن گویند و افزایش وزن بیش از 20 درصد را چاقی می نامند.
5- به طور کلی وزن ایده آل عبارت از وزنی است که در صورت برخورداری از آن، شرایط برای ابتلا به بیماری ها مناسب نبوده و حداکثر عمر برای افراد پیش بینی شود و هرگونه اضافه وزنی که باعث به هم خوردن این شرایط شود چاقی است.
چاقی را می توان اضافه وزنی دانست که سلامتی انسان را به خطر می اندازد. این اضافه وزن باید از اضافه شدن بافت چربی باشد، بنابراین ورزشکارانی که در اثر اضافه شدن عضلات سنگین می شوند چاق نیستند، زیرا این اضافه وزن سلامتی را به خطر نمی اندازد. همچنین اضافه وزن باید زیاد باشد تا چاقی نام بگیرد چرا که مقدار کمی اضافه وزن، مشکلی بوجود نمی آورد. هر چند که بهتر است از زمانی که اضافه وزن، کم است جلوی آن را گرفت.

مشکلات ناشی از چاقی

زمانی چاقی را نشانه سلامت بدن می دانستند. حتی در زمان ما نیز بعضی افراد چاقی را مساوی سلامتی کامل و آسایش می دانند. آنها وقتی می شنوند که فردی چاق می گوید مریض هستم، باور نمی کنند و با خود می گویند تو که خوب چاق هستی، چه مشکلی داری، مگر می خواهی بیش از این چاق شوی ...
ولی با پیشرفت علم و شناخت دقیق چاقی و مشکلات و بیماریهایی که از چاقی ناشی می شود یا چاقی باعث افزایش آن مشکلات می گردد، دیگر چاقی نشانه سلامتی نیست، بلکه نشانه ای از مشکلات و ناراحتی ها و بیماریها می باشد.
گسترش وسایل مبارزه با چاقی مانند کمربندهای لاغری، گوشواره های لاغری، ژل لاغر کننده، داروهای لاغر کننده، رژیمهای غذایی و ... نشان می دهد که بیشتر مردم متوجه مشکلات چاقی هستند و می خواهند به هر شکل که شده خود را لاغر کنند.
آمار و ارقام سازمانهای بهداشتی و بیمه نشان می دهد که 10% افزایش وزن باعث می شود که شانس مرگ 13% افزایش یابد. اگر افزایش وزن به 20% برسد، افزایش خطر مرگ به 25% می رسد. چنانچه افزایش وزن 30% شود، خطر مرگ و میر هم 42% افزایش می یابد. این ارقام مربوط به مردان است. در زنان خطر مرگ و میر مقداری کمتر از مردان می باشد.
چاقی باعث بوجود آمدن بعضی از بیماریها می شود. بعضی از بیماریها نیز با چاقی شدت بیشتری پیدا می کنند. بعضی از مهمترین این بیماریها عبارتند از: فشار خون، زیاد شدن چربی خون، مرض قند، بیماری قلب و عروق، فتق شکم، تنگی نفس، سنگهای صفراوی، نقرس، اختلال قاعدگی، صاف شدن کف پاها، آتریت زانوها و درد گرفتن آنها، دردهای کمر، سیرزکید، همچنین تمامی اختلالات متابولیکی با چاقی افزایش می یابند.
چاقی باعث عدم چالاکی می شود و فرد را با مشکلاتی روبرو می کند. این فرد زود خسته می شود و خیلی از کارها و تفریحات را نمی تواند انجام دهد. فرد چاق گویا همیشه باری بر دوش خود دارد و این موضوع باعث خستگی و ناراحتی او می شود.
چاقی باعث بدقواره شدن بدن می شود. جمع شدن چربی در اطراف سینه و شکم، باعث زشت شدن فرد چاق می شود. گاهی هیچ مشکلی، ناراحت کننده تر از این نمی باشد. ممکن است فرد چاق، همه مشکلات را بپذیرد ولی نمی تواند مسخره کردن مردم و متلک گفتن آنها را تحمل کند و این موضوع بیش از هر چیز دیگری او را آزار می دهد.
یک فرد چاق بیش از هر فرد دیگر مشکلات مربوط به چاقی را درک می کند و بیش از هر شخص دیگر دوست دارد که از شر چاقی نجات پیدا کند.