بعضی از مسائل ارزش فكر كردن ندارند. براي مسائل بسيار بسيار كوچك كه واقعاً مهم نيستند، اين سياست و تدبير را به كار ببريد كه بگوييد ارزش ناراحت شدن ندارد. بياموزيد تا اين موانع كوچك كه مانع رسيدنتان به سوي خوشبختي هستند را كنار بزنيد.به مسائل خيلي مهم و با اهميت توجه كنيد و برايشان اهميت قائل شويد، همچون مسائل مربوط به مرگ و زندگي، مسائل وسئوالاتي كه به صداقت و درستي شما مربوط مي شود. در چنين مواردي به سلاح هاي خودتان بچسبيد و اجازه ندهيد كه هيچ چيزي، تصميم وعزم شما را سست و ضعيف نكند.
در روابط و بر خوردهاي روز مره با خانوادة همسرتان متوجه خواهيد شد كه بيشتر مسائل جزو مقولة مسائل بي اهميت و كوچك قرار مي گيرند. در حقيقت اگر شما صادق باشيد، خواهيد پذيرفت كه 99درصد تمام موقعيت ها شرايط بالقوه قابل انفجار و حاد وشديد، جرزو گروه و مقوله مسائل كم اهميت و جزئي به شمار مي روند. تنها يك درصد مسائل و مشكلات، واقعاً بسيار مهم و حائز اهميت هستند.
از خودتان بپرسيد: آيا واقعاً ارزش اين رادارد كه به خاطر مسائل كوچك وكم اهميت موهاي سرتان بريزد، عصبي و نگران شويد و فشار خونتان بالا برود و چين و چروك و خطوط در چهره تان پيدا شود؟ اما وقتي كه با يك درصد مسائل مهم و حائز اهميت برخورد مي كنيد، پاي آنچه كه به آن عقيده وباور داريد و اجازه ندهيد هيچ چيز و هيچ كسي اراده تان راسست كند و شما را از هدفتان باز دارد.
تصميم گيري در مورد اين كه شاد يا ناراحت باشيد، همچون پرتاب سكه( شيرياخط)آسان و سهل است.بستگي به اين دارد كه شما چه سكه اي در جيبتاننگه داريد. من تصميم گرفته ام تا سكه اي كه بر روي هر دو طرف آن شادي و خوشنودي حك شده را در جيب نگه دارم.

به صحبت هاي طرف ديگر هم گوش دهيد ،شوهران مي توانند تأثير زيادي در بهبود روابط همسر و خانواده شان داشته باشند.يك شوهر باهوش و زيرك مي داند كه كجا بايد در مقابل همسرش همچون يك گربه ترسو باشد وكجا درمقابل مادرش پسري باشدكه به دامان او مي چسبد.
اين كار همچون عمليات بند بازي نياز به ظرافت و تدبير دارد و بسياري از شوهران زيرك وباهوش به انجام آن شهره بوده اند.يك حقه وترفند براي ياد گرفتن اين عمل سخت، اين است كه هميشه به حرف ها و صحبت هاي طرف ديگر هم گوش كنيد و سپس قضاوت نماييد. آدمي ساده لوح و زود باور نباشيد و تنها به صحبت هاي يكي از طرفين گوش نكنيد و هرچه را كه زن يا مادرتان به شما مي گويند، باور نكنيد. بعضي اوقات ممكن است با توجه به نگاهشان به موضوع، حق با هر دو باشد. به خاطر داشته باشيد كه بطري كه نيمي ازآن خالي است، نيم ديگرش پراست.
مسائل مهم و حائز اهميت تنش وناراحتي هاي بسياري براي (قرباني اش) به وجود مي آورد، همچنين باعث بالا رفتن فشار خون او مي شود. از طرف ديگر(و برخلاف آن) مسائل كوچك و كم اهميت در زندگي روز مره با خانوادة همسر به وجود نمي آورد.

هر چه بكاري، همان را برداشت مي كني ،بدترين و بي رحمانه ترين كاري كه عروس ها مي توانند انجام دهند، اين است كه پدر و مادر سالخورده وپير همسرشان را از خانه بيرون بيندازند تا همچون گدايان و ولگرد ها در خيابان ها پرسه بزنند. اگر به پارك ها و بنا هاي تاريخي برويد، افراد پير و سالخورده بسياري از خانواده هاي محترم و آبرومند را مشاهده خواهيد كرد كه تنها يا به همراه دوستان همدردشان بر روي نيمكت ها نشسته اند؛ مردان و زناني كه همسرانشان را از دست داده اند بچه هايشان بزرگ شده اند و خانه شان توسط عروس هايشان اشغال شده است. دختران وپسران آنها، وقتي براي آنها ندارند. نوه هايشان هم يا نسبت به آنها بي تفاوت هستند يا اينكه چنان سرشان شلوغ است كه اهميتي به اينكه چه اتفاقي براي آنها مي افتد، نمي دهند. بنابراين آنها همچون پرندگان دسته دسته به پارك ها و باغ ها مي روند و دور هم جمع مي شوند و به اوقات خوش زندگي شان فكر مي كنند. محيط خانه براي آنها طوري شده كه فكر مي كنند زيادي و به درد نخور و« مزاحم » هستند. عروس ها استفاده هايي از آنها مي كنند و كارهايي را به عهده شان مي گذارند. مثلاًاز آنها مي خواهند كه به دنبال فرزندشان از مدرسه بروند يا سبزي و ميوه و شير بخرند. اما بيشتر اوقات طوري با آنها رفتار مي شود كه احساس مي كنند كه درخانه خودشان مهمان ناخواسته هستند.
اما خداوند از آن بالا همه چيز را مي بيند. .وقتي، زمان شما هم فرا برسد، فرزندانتان هم با شما رفتاري بهتري نخواهند داشتو همانند يك تكه قديمي و دور ريختني مبلمان و وسايل خانه با شما رفتار خواهند كرد. هر چه بكاري، همان را برداشت مي كني.
زماني را هم به خانوادة همسرتان اختصاص دهيد
تمام روابط، همچون روابط با دوستان، همسايگان، همكاران، نياز به مقدار زيادي وقت و توجه دارد. پس چرا رابطه ما با خانواده همسرمان اين طور نيست و اين وقت و توجه را به نسبت اين رابطه نداريم؟ خانواده و خويشاوندان همسر در موقعيتي قرار دارندكه اغلي جزئي از خانواده به شمار نمي روندو به ندرت هم به عنوان دوست و مصاحبه در نظر گرفته مي شوند. ما نسبت به آنها نه احساس عشق و علاقه اي كه نسبت به اقوام و خويشان خوني مان يا خانوادة خودمان داريم را مي كنيم و نه مايليم به آنها همان وقت و اهميتي كه به دوستان خودمان ميدهيم را اختصاص دهيم.در اينجا اولين و مهم ترين اشتباه مان شروع مي شود. روابط با خانواده همسر بايد با توجه، صبر و درك زيادي توأم باشد. همچون گياهان كمياب، خانوادة همسر نيز نياز به رسيدگي و مراقبت دائم دارد.

در هر رابطه اي كه به خطا رفته است، يا مدام در حال خطا رفتن است، نقصير هر دو طرف است.زندگي تنها سياه و سفيد نيست، سايه هاي خاكستري بسيار ي در آن ميان وجود دارد.ما اغلب، زمان وانرژي زيادي راصرف سرزنش و نكوهش يكديگر مي كنيم. در بيشتر موارد دعوا ها و نزاع هاي ميان عروس ومادر شوهر برسر موضوعات كوچك و كم اهميت، بي دليل و بي اساس است.
آيا واقعاً بايد اين مشاجره و درگيري ها رخ دهد؟ نبايد ما از گفتن اينكه:« من هيچ كاري نكردم،همش تقصير او بود» دست برداريم. ما چنان درگير اين مشاجره ها و بگومگو هاي روزانه مي شويم كه براي فكر كردن دربارة آينده خانواده به طوركل، غافل مي شويم. بنابراين،دفعة بعد كه خودتان را در بحبوحة يك بحث يا برخورد و نزاع باخانوادة همسرتان يافتيد، بدون توجه به اينكه مقصر كيست و تقصير چه كسي است، عذرخواهي كنيد و بگوييد« از اينكه شما را ناراحت كردم، متأسفم.» اين كلمات التيام بخش و جادويي هستند و بلافاصله تأثير خود را مي گذارند.
آيا تو هم به اين خاطر اينجا هستي كه پسر و عروست منتظر مهمان هايشان هستند؟