رفتارها - گروه اجتماعي:براساس آمارهاي موجود سالانه 60هزار زن در كشور با جدايي از همسرانخود به جرگه مطلقه ها ميپيوندند.
محمد برشان، محقق، در گفتوگويي با خبرگزاري ايسنا آمار طلاق را سالانه 60هزار نفر عنوان كردهاست.
اين در حالياست كه چندي پيش سيد حسين موسوي، مديركل دفتر آسيب ديدگان اجتماعي بهزيستي، در يك نشست خبري اعلام كرد: سال گذشته 788هزار و 23 مورد ازدواج و 94 هزار و 40 مورد طلاق ثبت شد كه بر اساس اين آمار نسبت رشد طلاق نسبت به ازدواج 1/12درصد است در حالي كه اين ميزان در سال 84، 7/10 درصد بود.
به اين ترتيب ارقام اعلام شده توسط محمد برشان در حالتي خوشبينانهتر قرار دارد.
اما احمد قشمي، مدیركل ثبت احوال استان تهران، هم درمورد آمار طلاق و ازدواج در استان تهران گفتهاست: تعداد ازدواج در سال گذشته و در تهران 3 درصد كاهش و موارد طلاق 9 درصد افزايش داشته است.
بر اساس گفتههاي مدير كل ثبت احوال استان تهران تعداد طلاق در سال 85 به ركورد 24هزار و 664 مورد رسيدهاست.
طلاق مهمترين آسيب كشور است كه افزايش روزافزون آن به نگرانيهايي را دامن ميزند.
چنانچه بپذيريم كه خانواده مهمترين نهاد اجتماعي است و حراست از آن از جمله اصليترين وظايف مسئولان شمرده ميشود، شايع شدن طلاق زنگ خطري براي رشد ساير آسيبهاست.
به اعتقاد موسوي كاهش سن بلوغ، افزايش فاصله زمان بلوغ تا زمان ازدواج و افزايش ميانگين سن ازدواج به خصوص در قشر تحصيلكرده ميزان طلاق را در كشور افزايش دادهاست.
او معتقد است كه آمار آسيبهاي اجتماعي در كشور به شكل نگرانكنندهاي بالا رفته است بهطوري كه در سالهاي گذشته با نوعي رشد خزنده مواجه بودهايم.
بر اساس گفتههاي موسوي 48 درصد متقاضيان طلاق زن هستند، 23 درصد مرد و در 29 درصد موارد نيز هر دو طرف متقاضي طلاق بودهاند.
او بيشترين آمار درخواست طلاق را در تهران و كمترين آن را در ايلام عنوان كرد، ضمن اينكه آمارها نشان ميدهد هر چه تعداد فرزندان بيشتر ميشود ميزان طلاق كاهش مييابد.
محمد برشان در جايگاه يك محقق درمورد نحوه برخورد جامعه با زنان مطلقه گفت: ايجاد شرايط مطلوب براي تربيت فرزندان آنها، جلوگيري از بروز مشكلات روحي و رواني در اين زنان و حمايت از اين قشر در زمان پير و از كارافتادگي و حتي ايجاد تسهيلات براي بيمه خاص اجتماعي زنان به منظور برخورداري از خدمات و تسهيلات ويژه همه از جمله مواردي است كه بايد توجه مسئولان را جلب كند.
اين محقق يكي از بزرگترين مشكلات زنان مطلقه را نداشتن اطمينان از زندگي آينده، نبود امنيت شغلي، نداشتن روحيه مناسب و اعتماد به نفس كافي، ترسيم آيندهاي نامعلوم و ناگزير از بيان جزئيات زندگي شخصي از ترس شنيدن زخم زبان و طعنه اطرافيان عنوان كرده و نتيجه گرفتهاست كه اين مشكلات در نهايت به انزوا و افسردگي زنان بيوه منجر ميشود.
او گفت: زنان مطلقه و بيسرپرست نيازمند، همواره نخستين قربانيان آسيبهاي اجتماعي بوده و هستند و اين زنان، نيازمند دريافت خدمات اجتماعي و مددكاري و مشاوره به منظور ارتقاي توانمنديهاي خود در مواقع رويارويي با مشكلات و آسيبهاي اجتماعي در جامعه امروزي هستند.
بر اساس آمارهاي ارائه شده از سوي سازمان ثبت احوال كشور 78 درصد زنان مطلقه مهريه خود را هنگام طلاق دريافت نكرده و 41 درصد براي طلاق گرفتن مجبور به گذشتن از مهريه خود ميشوند. اين در حالي است كه بيش از 89 درصد زنان هيچ وقت نفقهاي دريافت نكردهاند.
اين محقق در ادامه تصريح كرد:70 درصد از زنان مطلقه،به دليل باورهاي غلط و قضاوتهاي تنگنظرانه افراد جامعه را نسبت به طلاق و زنان مطلقه، احساس بيگانگي، ناراحتي و ناامني در روابط خود با ديگران ميكنند.
بر اساس پژوهشي كه اين محقق انجام داده: 40 درصد از اين زنان محدوديتها و مزاحمتهاي اعضاي خانواده خود را مخل امنيت و آزادي خود قلمداد ميكنند، 55درصد زنان مطلقه از طعنههاي اهل محل رنج ميبرند و حدود 66 درصد در معرض انواع سوء نيتها و آزارهاي ديگران واقع شده و صدمه ديدهاند.
پنجشنبه, ۱۹ دي ۱۳۸۷
