هاست

دستگاه ادراری شامل كلیه‌ها، حالب‌ها، مثانه و مجرای ادرار است. از آنجا كه این دستگاه با محیط خارج از بدن مرتبط است و از طرفی ادرار ساعت‌ها در مثانه ساكن می‌ماند، محیط مناسبی برای رشد باكتری‌هاست.
به‌این ترتیب عفونت‌های دستگاه ادراری یكی از رایج‌ترین بیماری‌های بشر است كه در خانم‌ها به خاطر كوتاه بودن مجرای خروجی ادرار بسیار شایع‌تر است.
نشانه‌های بیماری
نشانه‌های اصلی این بیماری سوزش و تكرر ادرار و درد زیر شكم است كه در اثر تحریك مثانه و مجرای خروجی ادرار به وسیله باكتری‌ها ایجاد می‌شود.
اگر باكتری‌ها فرصت كنند و به سوی كلیه‌ها هجوم ببرند (از طریق حالب‌ها كه مجرای بین مثانه و كلیه‌ها هستند‌) بیمار دچار تب و لرز و درد پهلوها شده و بسیار بدحال می‌شود.
تشخیص عفونت ادراری خیلی سخت نیست. علائم مشخصی كه برشمرده شد، پزشك را مشكوك به بیماری می‌كند و با آزمایش ادرار شامل بررسی میكروسكوپی ادرار و كشت ادرار تشخیص، مسجل می‌شود.
خوشبختانه در آزمایشگاه بعد از كشت ادرار كه حدود 2شبانه روز طول می‌كشد، می‌توان تاثیر انواع آنتی‌بیوتیك‌ها روی میكروب‌های كشت شده را مشخص كرد و بدین ترتیب بهترین آنتی‌بیوتیك‌ها را برای درمان بیماری انتخاب كرد.
درمان
درمان عفونت ادراری در خانم‌های جوانی كه برای اولین بار دچار این بیماری می‌شوند مصرف آنتی‌بیوتیك مناسب به مدت 3 روز است. اگر بیماری عود كند یا سن بیمار بالای 65 سال باشد و در بیماران دچار دیابت طول درمان 7 روز یا بیشتر است. عفونت‌های ادراری در مردان نیز باید با دقت و به مدت حداقل 7 روز با آنتی‌بیوتیك مناسب درمان شود.
متاسفانه موارد زیادی وجود دارد كه بعد از چند هفته مجددا فرد دچار علائم عفونت ادراری می‌شود و بیماری عود می‌كند.
در این موارد علاوه بر كشت ادرار و درمان مناسب بهتر است بیماری‌هایی كه می‌توانند فرد را مستعد به عفونت ادراری كنند بررسی شود.
سیپروفلوكسامین، كوتریموكسازول، جنتامایسین، آمیكاسین ونیتروفورانتوئین از جمله آنتی ‌بیوتیك‌هایی هستند كه در عفونت ادراری موثر هستند، زیرا در ادرار با غلظت زیاد ترشح می ‌شوند و بهتر روی باكتری ‌ها تاثیر می‌ گذارند.
البته براساس نتیجه كشت ادرار كه مقاومت به داروها را نشان می ‌دهد پزشك می‌تواند انواع دیگری از داروها را مورد استفاده قرار دهد.